Leren fietsen

Fietsen is bij ons altijd iets belangrijks geweest. De man reed vroeger amateuristisch met de koersfiets en ook ik deed met mijn fiets dagelijks heel wat kilometers. Om maar even te zeggen dat we beiden heel graag fietsen. We keken er van in het begin dan ook naar uit om lange fietstochten te doen met onze kinderen eens ze konden fietsen.

Lucas werd ouder en kon fietsen met zijwieltjes maar op twee wielen, dat wilde maar niet lukken. Twee jaar geleden zei de kinesiste op het revalidatiecentrum al ‘Hij kan fietsen maar het zit in zijn hoofd dat hij het niet kan dus lukt het niet.’ Dus gaven we hem tijd. Ooit ging de klik wel komen… Op zijn 5, 6, 7 of 10 jaar… Ooit. We hadden geduld. Intussen probeerden we Thibeau op een driewieler te krijgen of op een fiets met zijwieltjes maar dat wilde ook maar niet lukken. Hij kon niet trappen.

We kochten dan een bakfiets waarmee we rond reden en waar we zalig van genoten maar jah… daar konden er maar twee in en met pijn in het hart hebben we hem moeten verkopen. Intussen is er bijna 2 jaar later nog geen nieuwe bakfiets maar die zal er toch snel weer moeten komen. We missen het fietsen enorm.

Toen we in Italië aankwamen bleek er vanuit de reisorganisatie fietslesjes te worden gegeven aan kleine kindjes. Met loopfietsjes. Ideaal! Leek ons super leuk en ook de jongens houden van loopfietsen en ze hadden ineens ook weer wat sociaal contact met andere kindjes want de lesjes waren in kleine groepjes van 6.

We schreven ze in de eerste keer en de jongens hadden dolle pret. Na de les werd er aan Lucas gevraagd of hij graag op de fiets met trappers wilde proberen. Doodsbang zei hij nee. Toen ik hem aanporde dat ik ging zeggen dat ze hem NOOIT mocht los laten en ik er zeker bij bleef, wilde hij het toch proberen. Hij stapte stoer op de fiets en na een tijdje stopte hij, hij was er klaar mee. De dame kwam naar mij en zei ‘Hij kan fietsen hoor hij moet gewoon durven.’ Waarop ik dus wat uitleg gaf over Lucas en zijn ontwikkeling. Ik kreeg onmiddellijk het voorstel om de fiets gratis mee te nemen naar de caravan samen met de helm en dan konden we de dag erna de fiets zelf weer mee terug brengen naar de volgende les.
De volgende les fietste Lucas zelfstandig met mij al rennend naast hem. Hij viel zelfs maar stapte weer op.
De les daarna vertrok Lucas zelf met zijn fiets, nam bochten, viel, stapte weer op, reed met spulletjes in 1 hand, … Hij fietst!!! Nu ja, 1 kleine nuance… Elk ding leidt hem af en dus vergeet hij wat hij aan het doen is dus veilig de baan op is momenteel nog niet aan de orde, maar hij fietst!

Plots vond hij het leuk en kwam de klik en hij racete er vandoor met de fiets! Niet meer te stoppen want fietsen is leuk!!!

Intussen kregen we ook te horen dat Thibeau klaar is om te leren fietsen. Weer dat idee ‘Dat weet ik…’ Zijn evenwicht is perfect, zijn concentratie ook, … hij heeft alles in zich om te leren fietsen zonder zijwieltjes. Thibeau wilde proberen en dat deed hij ook best vaak, proberen met de trappers maar… Hij kan niet trappen.

Ik schreef deze blog enkele dagen geleden maar nu ik hem post voeg ik graag nog even toe dat Thibeau gisteren trapte op een driewieler en een fiets met zijwieltjes!!! En ook Lucas vind het fietsen nog steeds leuk. In gietende regen gaan oefenen op het voetpad zoals de echte grote kindjes! Zie je me blinken?!

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2015/06/06/leren-fietsen/

0 gedachten over “Leren fietsen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *