Op reis naar Italië

Midden vorig jaar besloten we dat we in 2015 op vakantie wilden gaan. Het zou dan drie jaar geleden zijn geweest sinds onze laatste echte vakantie. Dat het een camping zou worden was al snel duidelijk. Kinderen die baas zijn op vakantie zorgt voor veel ontspanning. Dat het Italië zou worden, was ook snel beslist… Ja, we zijn inmiddels een beetje verliefd op het land. Het enige waar we nog niet echt uit waren was de periode waarin we zouden gaan.
Normaal gesproken gaan wij in juli… Bouwverlof… Ik keek naar de prijzen en bedacht me dat we met thuisonderwijs wel heel erg vrij zijn op het vlak van op vakantie gaan. Dus ging ik toch ook eens kijken naar de prijzen in april/mei/juni. Het verschil was gigantisch echter was er 1 probleem… Manlief zou vrijaf moeten nemen en aangezien hij maar 2 vrije dagen te kiezen heeft en al de rest vast ligt door sluitingen van het bedrijf is dat niet evident. Ik moest immers in de prijzen rekening houden met 2 weken onbetaald verlof van de man en vooral… de man zou de verlof moeten krijgen natuurlijk.

Na lang rekenen en tellen bleek dat het ons net enkele euro’s goedkoper uit kwam als we in mei op vakantie zouden gaan… Nu ja voor die paar euro’s hebben we dan wel geen garantie op goed weer. Oké, in juli ook niet maar je snapt wat ik bedoel. Dan maar alle voor- en nadelen naast elkaar leggen.
Laagseizoen: rustig, weinig verkeer en dus ontspannen
Hoogseizoen: iets meer kans op beter weer
Ik moet jullie niet uitleggen dat het uiteindelijk snel beslist was. Dus de man vroeg verlof, kreeg verlof en ik boekte de reis.

Na aftellen vertrokken we dan op 9 mei ’s avonds richting Pesschiera. Iets vlotter dan gedacht verliep de reis en om 9 uur stonden we al op de parking van de camping… 15 uur kwam onze caravan pas vrij… Jah, daar sta je dan met je auto volgeladen, doodop van de rit en drie kinderen die willen rennen. Dus maar naar het stenen strand dat aan de camping gelegen was en daar gaan uitrusten.
  
Uiteindelijk kunnen we in onze caravan, pakken we uit en kunnen we echt gaan genieten van onze reis… Nu ja, toch tot de dag daarna… Rond half 10 vraagt Lucas of hij mag gaan steppen. Uiteraard geen probleem. Dat hij maar gaat. Vrijheid alom! Tot we plots heel erg hard gehuil horen en we direct alles laten vallen omdat we het gehuil direct herkennen. Ik ren het terras af en ja hoor daar zie ik Lucas op me afstappen met zijn step in zijn handen, heel erg hard huilend en mankend. Ik zwier zijn step lichtjes in paniek aan de kant en draag Lucas het terras op. Knie ziet er lelijk uit, ontsmetten en reuzeplakker terwijl er ondertussen ijs op zijn oog ligt dat papa vasthoudt. Dat ziet er immers ook niet echt netjes uit. Ellebogen verzorgen en verder controleren. Oef, het lijkt oké verder of niet? Lucas blijft huilen, Lucas huilt nooit lang, Lucas voelt geen pijn, dit klopt voor geen meter! Na wat vragen blijkt zijn duim pijn te doen.
Ik kijk en ja die ziet dik en lichtjes paars. Joeri voelt en zegt ‘Dit klopt niet, dit zit echt niet juist!’ Ik pak Lucas op en begin met hem te wandelen naar de EHBO post die ik de dag ervoor had gezien. (Moet je weten dat we in het uiterste uithoekje van de camping zaten dus de afstanden gigantisch waren zeker met een kind van 18 kg in je armen) Daar aangekomen blijkt daar slechts een uur per dag een dokter te zitten. Lichtjes razend wandel ik helemaal naar de receptie van onze ‘touroperator’ waar ze me, waar ik al bang voor was, niets anders konden zeggen dan dat we naar spoed moesten.
Daar sta je dan ten midde van een vreemd land waar je de taal niet spreekt. Ik zwier Lucas weer op mijn rug en ga zo snel als mijn benen mezelf en Lucas nog kunnen dragen terug naar de caravan. Ik jaag heel het gezin de auto in met het beetje wegbeschrijving dat ik kon onthouden. We vertrekken, rijden verkeerd, komen aan op de parking en mogen weer ver stappen tot aan de ingang van de spoeddienst. Spoeddienst waar slechts 1 dokter een half woord Engels praat. We worden na een dik half uur binnen geroepen voor een RX waar enkel mama mee naartoe mag. Kom je daar aan valt natuurlijk je euro… Zwanger… Met veel gebarentaal leg ik het aan de Italiaanse verpleegster uit en ik vlieg buiten. Daar zit hij dan… die kleine vent van ons bij een verpleegster die hij niet verstaat en omgekeerd. Lucas met zijn ASS in een onbekende situatie zonder steun van mama. Mijn hart ging als een razende tekeer, voor niets. Trots en met een grijns wandelt hij de wachtkamer weer in en krijg ik een mega duim opgestoken van de verpleegster voor mijn flinke zoon. Er loopt nog het 1 en ander mis maar na enkele uren staan we met een Lucas zonder gebroken duim weer op straat.

We zetten onze vakantie verder… We bezoeken steden, gaan wandelen, zwemmen, knutselen, naar de speeltuin, op restaurant, kerken bezocht, … kortom we konden genieten. We gingen een bergwandeling doen die, euhm… iets zwaarder was dan gedacht (lees: we gingen gebroken, uitgeregend en net niet kruipend op handen en knieën naar de auto terwijl Lucas vrolijk verder stapte en de andere twee op onze rug zaten), toch zouden we ze zo opnieuw willen doen! Prachtig! 100den foto’s gemaakt maar geen enkele kan weergeven hoe prachtig de watervallen waren in werkelijkheid! We hadden niet altijd even goed weer (lees: het heeft 5 dagen stevig gegoten en geonweerd) maar het was zalig. Kijken hoe vogels het eten voor je neus van je bord komen weg nemen is namelijk iets dat je niet elke dag ziet gebeuren. Of Lucas die graag een kaarsje aan wil steken in een kerk en heel goed weet welke betekenis hij er aan wil geven. Vergeet ik nog die gezellige avonden met manlief, avonden vol spelletjes en gesprekken want een tv was er niet, zo’n avonden wil ik thuis ook meer! Ik kan nog lang doorgaan, zoveel mooie herinneringen die we eeuwig zullen koesteren.

Volgend jaar zullen we niet op vakantie gaan maar de volgende keer dat we op vakantie gaan zal weer naar dezelfde camping zijn in elk geval. We wilden nog zoveel doen waar we geen tijd voor hadden, dus we moeten wel terug!

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2015/06/06/op-reis-naar-italie/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *