Vakantie visualiseren

Sorry voor diegene die al het vakantie gedoe beu zijn, wij blijven nog even in de sfeer.

Visualisatie… Het is iets waar ik al een tijd niet specifiek meer over heb geschreven. Buiten dan hier en daar tussen de regels door dat we het eigenlijk zelden nog gebruiken. Tot we dus op reis gingen vertrekken… De reis stond al van vorig jaar op de jaarkalender aangegeven met pictogrammetjes op dus ze wisten exact wanneer we zouden gaan… Doe ik nooit meer!
Lucas begon al weken op voorhand te flippen. Crisissen waren talrijk aanwezig en ook zijn agressie begon weer serieus naar boven te komen. Over de tics heb ik het dan nog niet eens.

Ik mailde de thuisbegeleiding want ik zat echt met mijn handen in het haar en zij kwam met de simpele oplossing die ik vroeger zelf had kunnen bedenken (maar nu dus niet meer omdat alles zo goed onder controle is we het al bijna vergeten dat het soms nodig is). Heb je hem al eens gevraagd waarom? En misschien kan je het visualiseren met een boekje…
Jah… dat ik daar niet zelf op kwam, maar geen tijd om kwaad te zijn op mezelf. Handelen is wat er moest gebeuren.

ik: ‘Lucas wil je soms iets weten over Italië? Ben je misschien ergens bang voor?’
L: ‘Ja…’ eerst aarzelend
Ik: ‘Waarvoor dan? Zeg maar hoor, mama zal zeker niet boos zijn. Mama wil jouw helpen om je hoofdje leeg te maken.’
L: ‘Is er daar een vuilbak?’
Ik: ‘Ja natuurlijk.’
L: ‘Zo eentje als thuis dan?’
Ik: ‘Nee, dat gaat een andere vuilbak zijn.’
L: ‘Wat voor vuilbak? Hoe ziet die er dan uit?’
Ik: ‘Dat weet ik niet maar ik beloof jouw dat er een vuilbak is en als die er niet is dan gaan we zelf eentje maken. Beloofd!’
L: ‘Oké.’

Niet moeilijk dat onze zoon ontplofte de voorbije weken… Als je al bang bent of er wel een vuilbak is op vakantie. Die arme zoon van ons… De opluchting op zijn gezicht toen dat probleem opgelost bleek… Niet te verwoorden. En mama? Die stond direct weer met haar twee voetjes op de grond als we praten over autisme.

Daarna volgde nog een reeks vragen over de caravan, eten, zwembad, speeltuin, … Nu ja, wat meer ‘normalere’ vragen. Toen ik hem vroeg of ik een boekje moest maken voor hem was hij dolgelukkig. Dus maakte ik een boekje met achteraan een aftelkalender waar hij elke dag een strookje kon afknippen tot we weer thuis zouden zijn. Ik maakte het boekje uiteraard meerdere keren. Eentje voor Lucas, eentje voor Thibeau en eentje reserve. Voor de geïnteresseerden voeg ik onderaan graag wat foto’s bij.

Naast het boekje bleek er de dag van vertrek nog een probleem op te duiken.
L: ‘Mamaaaaah…’
Ik: ‘Ja lieverd?’
L: ‘Wie gaat er ons zeggen wanneer we wakker moeten worden?’
Ik: ‘Mama en papa…’
L: ‘Ja maar thuis doet het klokje dat! Mijn klokje moet mee mama!!!’
Ik: ‘Mama heeft beneden nog zo’n klokje. We gaan naar beneden, we pakken dat en nemen het mee.’
L: ‘Oké.’

Ook op vakantie bleek plots duidelijk dat hij nog continu op zijn dagklok kijkt, nochtans is die al sinds september niet meer up-to-date. Enkel de eetmomenten kloppen op die klok nog.
L: ‘Mama om welk uur gaan we boterhammen eten? En de tweede keer boterhammen? En verassing (koek of fruit)? En warm eten? En om welk uur gaan we vertrekken?’
Wat ben ik blij dat hij de cijfers tot 24 herkent en ik dus (want ja ik had natuurlijk enkel de pictogram van opstaan mee) kon zeggen elke dag en elk moment opnieuw (en dat maal 100 per dag) op welk cijfertje we wat zouden eten of doen. Ook als we niet in de caravan waren vroeg hij het continu of het nog geen dit of dat tijd was.

Ja, visualisatie… Het blijft duidelijk belangrijk voor onze oudste zoon dus zal ik er ook niet mee stoppen. Alles blijft hangen en ik ga vanaf nu ook weer meer mijn best doen om het allemaal wat beter op orde te hebben voor hem, want ook al lijkt het dat hij er niet naar kijkt, hij doet het duidelijk wel en vaak.

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2015/06/06/vakantie-visualiseren/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *