Hoe ik dat doe?

Hoe doe jij dat toch?!
Dé vraag die ik maar blijf krijgen. Hoe ik het doe? Ik heb er geen pasklaar antwoord op.
Ja, ik heb ASS. Ja, mijn oudste zoon heeft ASS, tourette en STOS. Ja, bij Thibeau is een vermoeden van ASS. Ja, Victor is een peuter. Ja, dat zijn 3 kinderen. Ja, er zit een vierde in mijn buik. Ja, ze krijgen thuisonderwijs. Ja, dat wil zeggen dat ze 24/24 en 7/7 bij mij zijn. Ja, ik heb een huishouden. Ja, mijn kinderen zijn soms (ahum) luid, lastig, deugnieten, … Ja, mijn man werkt voltijds. Nee, ik heb geen familie of vrienden in de buurt om te helpen. Ja, ik was mijn luiers (niet dat dat veel tijd vraagt, dat doet de machine namelijk).

En dan..

Nee, ik ben geen superwoman. Nee, mijn huishouden ligt niet kraaknet. Nee, mijn kinderen dragen niet elke dag kledij (een pyjama zit lekker los en met dit weer is een zwembroek voldoende). Ja, ik raak soms overprikkeld. Nee, ik ben niet perfect. Nee, ik ben niet gek (nu ja, toch niet in die mate dat het me pijn doet). Nee, ik heb geen nood aan veel me-time (kan iemand me even vertellen wat dat ook alweer is trouwens?).

Ik heb het geluk gezegend te zijn met een pracht van een man die me elke dag helpt met de afwas, was, opruim, … Ja, zelfs na zijn lange werkdag terwijl ik diegene ben die de hele dag thuis zit. Dank u, lieve man van me!
Ik heb het geluk dat ik over rommel kan kijken, oef!
Ik heb het geluk dat ik kinderen heb die best zelfstandig zijn. Nu ja, de twee grote dan toch. Ze kunnen wel een halve dag samen op hun kamer spelen zonder ruzie maken en zonder dat ik moet checken of ze nog wel leven (de babyfoon staat aan, geen paniek, ik hoor ze).
Ik heb het geluk dat Victor vrij lange middagdutjes doet waardoor ik rustig met de jongens kan ‘werken’.
Ik heb het geluk dat diezelfde lieve man waarmee ik gezegend ben soms wel alle opruim alleen doet enkel en alleen zodat ik in de zetel kan gaan liggen tv kijken of slapen zodat ook mijn hoofd weer leeg kan worden na vele overprikkeling.
Ik heb het geluk dat zowel de kinderen als mijn man houden van mopjes en vaak gek doen zodat ik veel kan lachen, ik denk maar aan handschoenen aan voeten doen en dan gillen ‘Kwaaaaak, ik ben een kikker!’.

Hoe ik het dus doe? Niet… Wij doen het. Gewoon Wij is een team dat draait, soms goed, soms stroef en soms niet, maar we moeten het nooit alleen doen, niet alleen vastlopen en niet alleen draaien. Dat maakt dat we dit kunnen blijven doen. Als de ene het moeilijk heeft dan staat de andere klaar en omgekeerd. En als het dan vastloopt, wel dan loopt het maar een dag vast. Dan ruimen we de dag erna wel even dubbel op, zo gaat dat dan. Niets of niemand is perfect en zeker ons huishouden niet, maar we zijn gelukkig en dat is wat telt.

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2015/07/04/hoe-ik-dat-doe/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *