Vreemde eetmomenten

Gisteren was een ietwat vreemde dag als het aan komt op de eetmomenten. Niet slecht hoor, neeeeee dat hoor je me niet zeggen, integendeel zelfs, maar wel vreemd voor onze kinderen!

Voor diegene die ons nog niet zo goed kennen… Ons motto is (sinds vele eetproblemen): ‘Als ze maar iets eten zijn we voorlopig al blij en hoe dat gaat dat maakt ons niet zo heel veel uit.’ Aan onze aanpak gaat al heel wat vooraf.

Het begon bij het ontbijt…
Normaal verloop: Kinderen eten voor de tv in de zetel hun boterham en ik zit met Victor (die daar vrijwillig voor kiest) aan de keukentafel en komen ze in de keuken om drinken vragen dat ik in een door hen uitgekozen beker moet gieten want zelf weigeren ze dat te doen.
Verloop gisteren: Alle kinderen zaten aan de ontbijttafel en er werd niet gezeurd over het feit dat Victor op Thibeau zijn stoel zat. Thibeau ging uit zichzelf op de stoel van papa zitten. Nadat ze zelf hun beker kozen, nam Lucas zelf zijn drinken en wilde ook Thibeau het zelf doen waarbij Lucas spontaan de beker van Thibeau ging vasthouden zodat die niet kon omvallen. Dit alles deden ze geheel spontaan en op eigen initiatief.

Middageten…
Normaal verloop: Normaal eten ze niet aangezien ze de ganse dag mogen eten wanneer ze willen, ik heb namelijk ook geen honger op vaste tijdstippen.
Verloop gisteren: De kinderen wilden samen boterhammen als middageten.

Avondeten…
Normaal verloop: De kinderen zeuren wat, bekijken hun eten alsof het van een andere planeet komt en gaan spelen. Victor blijft aan tafel zitten en eet gezellig met ons verder (ja zelfs groenten).
Verloop gisteren: De kinderen eten hun bord half leeg en gaan spelen waarop Victor zoals hij sinds enkele dagen doet ook besluit te stoppen met eten en wil gaan spelen. Ik roep Lucas en Thibeau terug en zeg het volgende: ‘Lucas en Thibeau,  ik weet dat jullie graag gaan spelen als jullie klaar zijn met eten en dat mag ook maar Victor heeft nog honger. Als hij jullie ziet spelen wil hij niet meer eten en ook gaan spelen waardoor Victor niet zo goed kan slapen ’s avonds omdat zijn buikje dan nog rammelt. IK, mama, zou het dus leuk vind als jullie even aan tafel willen wachten tot Victor klaar is met eten. Jullie mogen kiezen.’ Waarop beide jongens aan tafel gaan zitten en rustig gaan zitten wachten tot Victor klaar is om dan samen te gaan spelen.

Ik wist even niet wat ik meemaakte! Nu ja, het was maar voor 1 dag hoor, vandaag doen ze weeral lekker zoals ‘normaal’ maar ik heb er toch heel erg van genoten en het geeft me toch wel hoop dat ze ooit uit zichzelf gaan inzien waarom het fijn is om ook samen aan tafel te zitten als gezin.

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2015/07/10/vreemde-eetmomenten/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *