Renoveren: Een racebaan voor Thibeau

Vandaag zaten we (nu ja, ik twee dagen niet wegens ziekte) weer op zolder om daar verder te werken. Vloer uitbreken, isoleren en nieuwe ondervloer leggen.

Enthousiast als onze kinderen zijn en vooral dan Lucas werken ze mee op zolder. Voor diegene die ons volgen op instagram en facebook was dat al wel meer dan duidelijk. Vandaag besloot Thibeau niet mee te willen helpen op zolder en bleef in zijn kamer om met zijn auto’s te spelen (zijn obsessie). Lucas ging wel mee. In de voormiddag ging hij een stuk plafond uitbreken (met een echte gewonde werkmansvinger als gevolg) en in de namiddag werkte hij de ganse tijd aan een racebaan.

Hij verzamelde de stukken overschot van de platen waarmee we werken en vroeg om zijn hamer, vouwmeter, zaag en nagels (spijkers). Hij nam ook de stift van papa en ging aan de slag. Zijn eerst stuk moest 50 cm zijn. Meter er op, aftekenen en dan beginnen zagen. Zagen, zagen, zagen, … tot ik het niet meer kon aanzien. Met zijn ieniminie zaagje bleef hij maar doorgaan dus vroeg ik aan manlief of hij niet ergens een degelijke zaag had rond slingeren. Die was er uiteraard en dus probeerde Lucas het daar mee maar ook dat ging niet zo goed. Manlief kreeg een geweldig idee… Mama doet het wel! Moet je weten dat hij daar een elektrische figuurzaag heeft en een gigantische elektrische handcirkelzaag, maar nee mama zou het wel met de hand doen. Ken je die mannen… Nu ja, ik laat me zo snel niet kennen hoor! Gretig met de hand zaagde ik het eerste stuk voor Lucas verder door op zijn 50 cm.

‘Papaaaa dat moet vastgeniet worden hierop.’ Papa schiet er al snel enkele krammen in en weer pakt Lucas zijn meter. Ook de volgende plank moest 50 cm zijn die mama mocht afzagen om dan bij het volgende stuk tot de conclusie te komen dat dit te kort was. Hij keek rond, pakte stukken, nog andere stukken en nog andere tot hij er twee vond die samen 50 cm waren. Oef, ik hoefde niet weer met de hand aan het werk. Papa moest ook deze stukken vast ‘nieten’ en daarna nog twee stukken.

Even zei hij dat het klaar was maar uiteindelijk ging hij centen maken uit hout om dan te beslissen dat zijn racebaan toch niet af was. Nog een echte schans er op en wat krimpfolie er rond vast gezet met nagels, dit is het treinspoor. De stift er bij om de startlijn en finishvlag te tekenen en dan ‘Mama, hoe schrijf je modderbaan?’ Ik spel het woord en hij schrijft het op zijn racebaan waarboven hij een rode vlek kleurt, de modder dus. Intussen mag Victor de racebaan al helemaal uittesten.

‘Mama, deze racebaan is voor Thibeau.’ zegt hij op een gegeven moment. ‘Want Thibeau houdt van raceauto’s.’ Mijn mamahartje smelt helemaal. Heeft hij nu echt een ganse namiddag zo hard getimmerd, gemeten, gezaagd en gewerkt aan een cadeau voor zijn broer? Ja dus! Thibeau die speelde intussen nog steeds op zijn kamer verder en die wist dus van niets.

Nadat papa de laatste plaat had vast geschoten en wat had gekeerd ging ik eerst naar beneden om tegen Thibeau te zeggen dat hij zijn ogen moest toedoen want dat Lucas een verrassing had. Hij draaide zich mooi om en op het moment dat Lucas dan beneden was met zijn racebaan en de centen die je kon winnen bij het racen mocht hij zijn ogen opendoen. Thibeau kreeg een grote lach op zijn gezicht! Wauw! Lacht hij echt zo breed?! Moet je weten dat Thibeau zelden zijn plezier toont en al zeker niet bij een cadeau, meestal blijft zijn gezicht heel neutraal maar nu… Ik denk dat het zijn meest enthousiaste reactie ooit was op een cadeau! Een onvergetelijk moment! En ja, de hormonen helpen dan natuurlijk vlotjes mee om de tranen over mijn wangen te laten stromen. Wat ben ik toch gezegend met geweldige kinderen!

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2015/07/25/renoveren-een-racebaan-voor-thibeau/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *