5 weken van volle hoofdjes

We zijn nu op het eind van week 5 met overvolle hoofdjes. Het dieptepunt dat je hier kon lezen zijn we stilaan voorbij.

Lucas begon al sinds donderdag (15/10) na het gynaecoloog bezoek lichtjes te veranderen. De gynaecoloog maakte zeer duidelijk dat ik al 2 weken hoorde plat te liggen en dat nog niet deed en dat kreeg ik dan ook te horen. Dat ik niet mocht bukken, heffen en vooral moest RUSTEN!!! Oké, hij begreep wel dat het niet zo simpel is als hij zegt met drie kinderen en thuisonderwijs maar er moest wat veranderen. Dit horen van de gynaecoloog kwam keihard binnen bij Lucas. Zoals steeds ging hij zich onmiddellijk weer teveel zorgen maken over mij en mij verzorgen alsof hij mijn persoonlijke verpleger is. Heel lief, maar ook dat vraagt veel van hem en is bovenal niet zijn taak.

Wat hij ook deed was zich beter gaan inhouden. Het praten ’s avonds blijft zijn vruchten afwerpen wat maakt dat hij met de dag beter en beter zijn gevoelens kan verwoorden. Super is dat! Toch heeft het ook zijn keerzijde. Zo verdwenen zijn crisissen stilletjes aan maar kregen we totale instortingen in de plaats.
Een crisis bij Lucas is hetzelfde als krijsen, roepen, tieren, huilen, slaan, gooien, stampen, …
Een instorting is iets helemaal anders. Dan zie je aan hem dat het hem teveel wordt, ga je naar hem toe om hem te vragen wat er in zijn hoofdje zit en dan stort hij letterlijk in elkaar op de grond om dan hartverscheurend te gaan huilen.
Als ik mag kiezen met mijn mama hart dan kies is ik voor de crisis. Liever vernield speelgoed en barstende hoofdpijn dan mijn kind in 1001 stukjes te zien breken. Aan de andere kant, gezien de situatie nu ben ik ergens wel ‘blij’ (wat een woord als je het hierover hebt) dat hij de crisissen inruilde voor de instortingen. Ik kan er iets beter op inspelen en hoef niet bang te zijn voor een uitzwaaiende arm ofzo wat ook wel iets aangenamer is met een baby in de buik.

Toch bleef het nog heel erg zwaar. Alles wat we vroegen was teveel en elke halve ‘nee’ of toch wat hij verstond als ‘nee’ zorgde voor veel opstand met alle gevolgen van dien. Het bleef dus, zoals wij het zeggen, pompen of verzuipen om elke dag weer door te komen tussen al het geroep en getier door.

Zoals je in de blog van de link hierboven kan lezen, schreef ik ook over zijn groei in sprongen. Wel, in de loop van de voorbije week zat hij plots luidop een Rox boek te lezen. Nee, geen simpele avi 1 of 2 maar echt een studio100 boek. De dag erna een Plop boek, daarna weer Rox. Nochtans kreeg ik tijdens de lessen er geen half juist woord uit in de simpele kern boekjes van onze methode. Tegelijkertijd met het gaan lezen van de boeken veranderde zijn gedrag. Rustiger, meegaander, speelser, kindser, … Ja, ik begon stilaan Lucas weer terug te vinden. Zo is het nu drie dagen. Ook thuisonderwijs ging vandaag aanzienlijk beter, ahum laat ons stellen véél beter. We deden veel meer en vlotter en het ging ook écht goed. Oké, er zijn wel nog veel tics, maar die gaan wel weer minderen vermoed ik.

Zijn sprong lijkt voorbij, zijn ontwikkeling staat stukken verder en die zoon van ons? Die is plots weer veel gelukkiger. Bijna 5 weken lang hebben we het uitgezweet maar het lijkt voorbij te zijn! Wat ben ik blij voor hem dat hij weer gelukkiger is en wat ben ik blij voor mezelf… Nu kan ik hopelijk ook weer rust vinden, hoewel… Ik heb nestdrang!!! Voor het eerst! Maar rust in mijn hoofd zal al veel doen.

Ik hoop nu ook weer vaker wat te komen bloggen, maar ik beloof niets. In elk geval mogen jullie je nog verwachten aan een knutselblogje over hoe wij herfstblaadjes maakten en ook een update van de to do list komt er aan want drukte en stress of niet, die baby zal er hoe dan ook dit jaar nog uit moeten en die to do list moet dus af.

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2015/10/22/5-weken-van-volle-hoofdjes/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *