Oef! Het is een meisje deze keer!

Die opluchting is bij velen op het gezicht af te lezen of spreken ze zelfs luid en duidelijk uit als ze horen dat ons vierde kindje een dochtertje is. Mensen vinden het blijkbaar nodig om zonder enige schaamte luid en duidelijk te zuchten van opluchting of commentaar te geven over het feit dat we wel 4 kinderen hebben, VIER! Perfect dat die vierde dan een meisje is want ‘Dan kunnen jullie nu stoppen hé!’
Alsof we het deden voor een meisje! Alsof dat er toe doet?! Alsof we niet blij zouden zijn geweest als het een jongetje had geweest?!
Er zijn er ook subtielere zoals in de wachtzaal bij de gynaecoloog waar we laatst waren voor nacontrole. Een gesprek tussen 2 koppels over hoeveel kinderen ze willen. Een gesprek op normaal stemvolume waar wij als gezin mét onze 4 kinderen bij zaten. ‘Ja, wij willen er toch maar 2 hoor. Allé ja, we leven toch niet meer in de tijd van vroeger. In de maatschappij van vandaag kan dat nu toch echt wel niet meer hoor veel kinderen.’ en dan een blik vanuit hun ooghoeken om onze reactie te pijlen. Even dachten we er aan te reageren maar besloten dan maar te tonen aan onze kinderen wat echt belangrijk is en gaven hen hun aandacht die ze verdienden. De aandacht die we even aan die mensen wilden schenken terwijl zij dat niet verdienden. Want wie bepaald er eigenlijk wat kan en niet kan in ‘de maatschappij’?

We schreven tijdens de zwangerschap een blog met 10 redenen voor 5 kindjes. Dit waren 10 redenen van onze oudste jongens. Nu geven we jullie graag 10 redenen waarom wij als ouders voor ‘veel’ kinderen kiezen. Kan er iemand ons trouwens even uitleggen wie of wat bepaald wanneer iets ‘veel’ is want wij vinden 4 niet eens meer veel, dat vonden we heus wel toen we er 2 hadden maar nu vinden we 7 ofzo veel.
Waarom wij bewust kiezen voor nog een kindje meer? Wel omdat…
… we ontzettend veel liefde van hen krijgen.
… het nooit stil is in huis.
… we ontzettend veel van hen leren.
… ze ons aan het huilen brengen.
… ze ons nog veel vaker laten lachen.
… ze ons de spiegel steeds weer voorhouden.
… ze geven ons elke keer weer een reden om te blijven geloven in de goedheid van elk mens.
… ze geven ons elke keer weer een reden om te blijven vechten voor dingen.
… ze zijn zo onschuldig. (Oké, niet altijd 😉 )
… zij diegene zijn die ons de échte waarden van het leven duidelijk maken.

We zouden er nog wat ludieke kunnen bijzetten zoals dat we zeker willen zijn van kleinkinderen of we nu al angst hebben voor het lege nest syndroom 😉

Uiteraard tellen deze dingen ook voor 1 of 2 kind(eren), maar het is een beslissing die elk koppel voor zich maakt. Een beslissing vanuit het hart. Een beslissing die eigenlijk niet om redenen vraagt. Ik kan jullie vast een veel langere lijst geven waarom we misschien geen kindje meer zouden moeten nemen maar toch deden we het elke keer. We gingen voor een derde en een vierde kindje. Waarom? Omdat we dat zo aanvoelen. We willen het graag en we zijn ook ontzettend gezegend met het feit dat als we het willen het ook gewoon kan. We hoeven geen gigantische villa of een dikke spaarrekening te hebben (we zouden niet weigeren hoor) om gelukkig te zijn. Wij zijn mensen die ontzettend gelukkig worden van onze kinderen, onze 4 kinderen en dus ‘veel’ kinderen.

We veroordelen niemand. We snappen heus dat er mensen liever geen kinderen willen en we snappen ook dat er mensen juist kiezen voor 1 of 2 kinderen. Echter snappen we ook dat er mensen 7, 9 of zelfs 13 kinderen willen.

Wij zijn mensen die er graag ‘veel’ willen. Hoeveel? Geen idee. Wanneer we er mee stoppen? Geen idee. Wat met de keizersnedes? Zolang onze gynaecoloog akkoord gaat, zijn wij ook gerust. Wat met ons kleine huisje? Dat zien we dan wel weer. Wat met de auto? Er kunnen 5 kinderen in dus voorlopig geen zorg. Wat met thuisonderwijs dan? Hetzelfde als ervoor. Wanneer vind je jezelf te oud voor nog kinderen? (ja, deze vraag kregen we echt al, geen idee hoe oud ze ons schatten) Geen idee, we zijn 26 en 29 dus we kunnen nog wel even mee denken we.

Wij veroordelen niemand op basis van hun aantal kinderen, doe dat dan ook niet bij ons alsjeblieft.

Komt er een vijfde? Geen idee. De toekomst zal het uitwijzen. De jongste is 5 weken, zullen we daar maar eerst even van genieten? De tijd gaat al snel genoeg…

Oh ja, en ons nieuwe vaste antwoord op de steeds weer terugkerende mededeling (vragen doen ze dat niet hoor) ‘Jullie hebben je handen ook vol zo te zien.’ is vanaf vandaag:

”If you think my hands are full you should see my heart.”

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2015/12/30/oef-het-is-een-meisje-deze-keer/

3 gedachten over “Oef! Het is een meisje deze keer!

  • 30 december 2015 om 12:35
    Permalink

    De favoriete hobby van mensen…oordelen en veroordelen… blijf doen waar je je goed bij voelt!

    Beantwoorden
  • 30 december 2015 om 15:28
    Permalink

    Je quote neem ik mee 🙂 Ik schrijf hem gelijk even op. En voor de rest? Ach, ik ben er wel aan gewend…
    Wij kregen na een zoon en dochter en men verwachtte daarmee al dat het gezin klaar was, zo’n koningskoppel. Haha! Hoe anders werd het. Ook hier altijd weer de vraag of dit nou de laatste ging zijn:)

    Beantwoorden
  • 30 december 2015 om 15:48
    Permalink

    Groot gelijk. Mijn vriend en ik komen allebei uit een gezin met vier kinderen, zo veel is dat nu ook weer niet. Maar ik zie het mezelf niet doen, wij kiezen voor geen kinderen. Iedereen moet doen waar hij/zij zich goed bij voelt.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *