Onze feestdagen

Normaal ben ik geen fan van de feestdagen maar die van 2015 zal ik nooit of te nimmer vergeten.

Kerstavond
Voor kerstavond waren we uitgenodigd bij 1 van de meters van Charlotte en daar keek ik echt naar uit. Normaal hadden we net als vorig jaar kerstavond onder ons gevierd en dat had ik wel een beetje jammer gevonden. Ik hou van de rust en het feit dat we de kindje dan nog op een degelijk uur in bed kunnen leggen maar de sfeer, gezelligheid, liefde en warmte van het delen van deze momenten met familie of vrienden is me toch veel meer waard. Ik zette dus mijn angst voor het late uur opzij en stemde toe. We reden de 24ste dan ook het gewoonlijke uurtje tot bij hen. In de koffer zaten de pakjes en op de achterbank(en) hadden we vrolijke kindjes mee.

Het werd een gezellige rustige avond. Kindjes speelden, we aten allemaal samen fondue en chocomousse en we deden uiteraard pakjes open. Als voorrecht kreeg ik als allereerste mijn cadeautje. Hu? Als eerste? Moeten de kindjes niet eerst? En toen kreeg ik de vraag of ik meter wil worden van hun babymeisje! Whaaaa! Ja natuurlijk! Ik moet jullie niet vertellen dat mijn avond niet meer stuk kon. Onderweg naar huis zei ik tegen manlief nog dat de mooiste cadeautjes de niet materiële zijn. Ik liep nog steeds op wolkjes.

Kerstdag
We worden bij mijn bomma en haar partner verwacht om 13 uur. Dus met kleine oogjes hop iedereen in kleren na een korte nacht zodat we zeker op tijd zouden zijn. Weer met vrolijke kindjes en pakjes naar daar. Of toch nadat we in de voormiddag nog even met mijn tante hadden gebeld. Joeri pakte op, daarna sprak ik haar, ook Thibeau wilde een fijne Kerst wensen en als laatste Lucas. Die haakte in. Even voor de duidelijkheid. Mijn tante woont in Zuid-Afrika sinds begin van 2015, het zou dus een Kerst zonder haar worden en dat deed wel even pijn. Op zo’n dagen besef je maar weer eens wie je allemaal moet missen en wie je er eigenlijk veel liever bij zou hebben.

Bon naar bomma dus. Daar aangekomen maan ik mijn kinderen aan hun schoenen uit te doen. Terwijl ik de mijne uitdoe wandelt Lucas verder het appartement binnen en hoor ik hem heel droog zonder enthousiasme ‘Tante Pie’ zeggen. Ik kijk om en doe mijn mond open om hem te vragen wat hij net zei er vanuitgaande dat ik hem fout heb verstaan en zie recht in de spiegel die voor me hangt het spiegelbeeld van mijn tante in de zetel. Zonder nadenken laat ik alles uit mijn handen vallen en vlieg ik haar om haar nek! Wat een verrassing! En Lucas wist dat blijkbaar sinds het telefoneren?! Wat kon hij goed zwijgen! Vergeet in al mijn enthousiasme haar wederhelft nog te verwelkomen hoewel ik die natuurlijk ook heel erg heb gemist! Mijn tranen kwamen dan ook vlot en ik zat er volgens mij best lang verbaasd bij. Ik kon, nee ik kan het nog steeds niet echt geloven.

Hapjes, pistolets, ijsstronk en pakjes. Echt pakjes? Wat doen die er nog toe?! Kerst mogen vieren met mijn bomma en tante is me toch wel veel meer waard!

2015-12-29 (5)

Oud- en nieuwjaar
Vieren we eigenlijk nooit echt. Gewoon thuis onder ons. Wel maakten we nieuwjaarsbrieven dit jaar voor onze bomma en tante. Die gingen we de 29ste voorlezen want de 31ste zou mijn tante alweer op het vliegtuig zitten.
Over de nieuwjaarsbrieven lezen jullie morgen meer op de blog. Het was een mooi thuisonderwijsproject en misschien wel een leuk idee voor anderen volgend jaar. Alvast een mini preview.

2015-12-30

Mijn feestdagen waren dus veel mooier dan ik ooit had durven dromen! Hopelijk waren die van jullie even mooi?!

 

 

<a href=”http://www.bloglovin.com/blog/14112529/?claim=aujq9cz6766″>Follow my blog with Bloglovin</a>

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2015/12/31/onze-feestdagen/

Eén gedachte over “Onze feestdagen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *