Thuisonderwijs en autisme, autisme en thuisonderwijs

Hier kon je al lezen over hoe moeizaam het hier de laatste tijd gaat en met een kettingreactie aan zieken, gaat het er nog helemaal niet beter op, integendeel.
Daarbij komt dan natuurlijk nog dat onze oudste zijn autisme behoorlijk de kop kan opsteken zoals je hier kan lezen en de tweede zoon die ook wel van aanpakken weet en zo hebben we dus een gezellig pakketje, laat de boel maar ontploffen.

Vandaag leek het erop dat we een dag zonder zieken tegemoet zouden gaan, joepie! Vol goede moed zei ik dus deze middag ‘Komaan jongens, hoge tijd dat we weer in actie schieten. Hop, aan tafel om te werken.’ De sleffende jongens die heel bescheiden, ahum, kuchend en zuchtend naar de keuken kwamen liepen over van enthousiasme, ahum ahum.

Ik probeerde ze te motiveren maar al snel werd duidelijk dat het geen zin had. Oké, knutselen dan maar? Lijkt me leuk toch?! Ideaal om weer heel rustig te beginnen. Niet dus. Al snel eindigde de ganse boel in de vuilbak, maar ik bleef kalm. Ik werd wel boos tegen een collega thuisonderwijzer en mijn man (beide in berichtvorm zodat de kinderen niets zouden merken) maar niet tegen de kinderen. Ik heb namelijk het fut niet meer om kwaad te worden tegen hen omdat thuisonderwijs niet meer wil lukken. Het is nu niet bepaald dat het verleden bewezen heeft dat, dat enige nut heeft.

Uiteindelijk riep ik de jongens toch maar weer even tot bij mij en vroeg hen of ze begrijpen waarom mama gestopt was met het knutselen. Dat wisten ze heel goed en toen werd ik emotioneel. Met tranen in mijn ogen maar toch een duidelijke stem vertelde ik zo duidelijk mogelijk dat het voor mama absoluut zo niet verder kon. Dat IK graag wil dat ze wat leren en dat IK het belangrijk vind naar later toe met wat korte voorbeeldjes er bij. En toen kwam het ‘Maar mama, alle dagen zijn anders. Multimove, winkel, werken, ziek zijn, ziekenhuis, dokter, speeltuin, kerk, …’ Ik opperde nog even dat er toch een weekschema hangt voor de lessen maar dat bleek niet duidelijk genoeg voor hen want ‘Mamaaaaah, de ene keer moeten we tot 4 uur werken en dan weer tot 5 uur en …’ Oké, dat is duidelijk. Allemaal aan tafel en meedenken! Schema’s maken doen we hier namelijk in samenspraak. Ze hadden dus inspraak in alle uren en wat er op zou komen.

IMG_20160311_164122

Van zodra we allemaal akkoord waren, werkte ik het schema uit op de computer. Wat handig zeg zo’n kinderen die kunnen lezen! Werkt heel wat sneller dan alle pictogrammen bij elkaar zoeken en aanpassen. Al moest ik nu alle klokjes zelf maken want diegene die ter beschikking zijn in pictoselector waren niet naar mijn zin. Al bij al was ik na een klein half uurtje al klaar en rolde het schema uit de printer. Nog even met de kinderen overlopen en ze vonden het prima. Lamineren, ophangen en klaar! Ik had het graag zo gehad, maar het was me niet gegund.

Ik had namelijk het idee dat als ik het schema naar voren zou draaien ze zich er aan moesten houden en als het met de achterkant naar voren zou hangen ze niet zouden moeten werken zoals dus aangegeven op het weekschema en het weekschema voor de lessen. Dat was duidelijk niet naar de zin van de jongens. Direct kreeg ik luid protest dat ze dan niet wisten wat ze wel mochten doen. Ja seeheeegg! Bon, ik pakte een dikke stift, draaide het schema om en loste dat snel op. Kinderen tevreden, ik tevreden. En nu maar hopen dat het helpt!

Voor diegene die denken dat de jongens wel heel lang aan 1 stuk moeten werken… Ze rennen en springen hier tijdens de lessen geregeld even rond om hun energie kwijt te kunnen. De ene dag is dat om de tien minuten de andere dag om het half uur. Naargelang hun energiepijl die dag. Ze zitten dus niet uren aan een stuk geconcentreerd boven de boekjes 😉

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2016/03/11/thuisonderwijs-en-autisme-autisme-en-thuisonderwijs/

Eén gedachte over “Thuisonderwijs en autisme, autisme en thuisonderwijs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *