1-0 of nee, 100000000-0 zonder twijfel!

Mensen snappen het vaak niet… Eerst even wat voorbeelden van wat anderen zeggen.
‘Jij bent toch de hele dag thuis, dan kan dat toch niet moeilijk zijn.’
‘Laat toch GEWOON de kinderen helpen.’
‘Kan je toch gewoon doen terwijl de kinderen leren?!’
‘Kan je toch gewoon doen terwijl de kinderen spelen?!’

Natuurlijk! Zo simpel is het! Dat ik daar toch niet eerder op kwam!
Gelukkig dat er nog thuisonderwijzers zijn die me snappen alsook mijn lieve echtgenoot die absoluut niet van mij verwacht dat ik het huis spik en span, zelfs niet aan kant, hou.

Op foto’s lijkt ons huis vaak heel erg netjes, maar de realiteit is wel heel wat anders. Ik maak heus niet de foto’s speciaal zo dat het properste en netste stukje van het huis er op staat, nee daar let ik niet op, ik let eerder of het onderwerp dat ik op foto wil hebben er redelijke goed op staat, de achtergrond kan me dan eigenlijk gestolen worden. Toch wie goed kijkt zal wel al vaker een hoopje vuile was op de grond hebben zien liggen, een aanrecht vol vuile afwas of een berg spullen op mijn kookvuur, om nog maar van mijn bureau te zwijgen.

Thuisonderwijs in combinatie met het moederschap (hoewel het eigenlijk 1 is) is een dubbele fulltime job. ‘S morgens opstaan, kinderen voeden, verschonen, les, voeden, les, voeden, klaar maken voor bed, 20 keer over en weer lopen om ze in bed te houden, … Geen vrije momenten eigenlijk. Natuurlijk werken ze wel veel zelfstandig maar dat neemt niet weg dat ze me nog steeds nodig hebben. Er is dan ook nog een baby die uiteraard op tijd en stond gevoed en verschoont wil worden en een peuter die maar in zijn eeuwige peuterpuberteit blijft hangen.

Uiteraard zijn de kinderen thuis en kunnen ze helpen en dat doen ze ook en graag, maar de eerlijkheid gebied me te zeggen dat dat vaak zoveel meer energie vraagt dat ik het gewoon liever zelf doe.

Manlief zeurt al geruime tijd om een huishoudhulp, poetsvrouw, kuisvrouw, … of hoe men het ook noemen wilt. Kortom iemand die ons huis kuist en liefst nog die halve mand strijk doet ook (meer is er niet want ik strijk enkel hemden 😉 ). Toch kwam het er nog niet van. Waarom niet? Ik zie het nut niet. Onze zolder ligt in renovatie en ons eerste verdiep (twee slaapkamers) zijn gevuld met kasten, bedden en stapels en stapels en stapels dozen (van op zolder dus). Die twee dingen zijn dus al een hopeloze zaak om te poetsen. Je kan er amper draaien of keren op dit moment. Dus blijft er enkel nog de beneden verdieping over. Ja, die kan wel stevig gepoetst worden, maar ja, hoe kan zo’n dame nu de keuken poetsen of heel de beneden dweilen als ik daar dan weer zit met 4 kinderen… Hopeloos dus. Voor de badkamer en gang zou er dan weer geen probleem zijn. Ook de ramen zouden wel eens wat vaker gebeurd zijn dan euhm… 2(?) keer per jaar.

Daarnaast komt dan ook weer mijn controledrang naar boven. Het idee dat ze dingen niet tot op de millimeter terug zet zoals ik het wil, brrrrr. En ik weet nu éénmaal dat het nooit zal zijn zoals ik het wil. Dat loslaten is een heel proces voor mij.

Dus we modderen aan. Hoewel ik wel enkele vaste tips heb waardoor het wel kan en lukt, niet alleen, dat niet. Manlief en ik doen samen het huishouden, hij zelfs nog wat meer dan ik terwijl hij uit werken gaat maar dat wil ik weer gaan veranderen. Maar tips over hoe wij het aanpakken, is voor een latere blog.

Voor nu dus enkel een goed voornemen en misschien toch nog maar eens een blik op die vele bedrijven met poetshulpen… Tips voor een goed bedrijf zijn altijd welkom!

Wil je geen enkele blog missen? Vergeet ons dan niet te volgen via de volg knop die je hier rechts op de pagina terug vind.

Volg en vind ons leuk op:

Deze zijn ook erg leuk!