Samen slapen

Ik schreef in de blog over doorslapen al dat ik minder snel moe ben als ik ’s nachts vaker moet voeden dan overdag. Hoe komt dat?

Het allerbegin…
Lucas en Thibeau hadden van in het begin hun eigen bedje bij ons op de kamer op een meter van ons bed. Op tijd en stond sliep Lucas wel bij ons in bed (Thibeau raar of zelden), voornamelijk als we vlak na het geven van een flesje met hem in onze armen in slaap vielen, tsjah dat gebeurde nu éénmaal. Het was dan ook zo vermoeiend. Baby huilt, je moet uit bed, al dan niet met baby (naargelang hoe wakker de andere helft van het ouderpaar was), naar de papverwarmer, pap maken en fles geven. Klaarwakker ben je dan elke keer, zeker in de winter. Moordend! Op 4 maand sliepen ze door in hun eigen kamer, nee dit was niet dankzij de kunstvoeding.

Nu bij Thibeau moet ik dat misschien wat nuanceren. Thibeau was een huilbaby. Dag en nacht krijste hij de longen uit zijn lijf. Toen hij dan een paar maand oud was vond ik hem op een gegeven moment lijkbleek, met paarse lippen en niet meer ademend in zijn park. Ik zal nooit vergeten hoe ik hem zelf terug heb gehaald! Vanaf dan volgde een reeks onderzoeken en kreeg hij een wiegendoodmonitor. Vanaf dat hij op een eigen kamer en aan die monitor sliep, was het huilen gedaan, 4 maand was hij toen.

Toen Thibeau 6 maanden was, zat ik bij de huisarts en psycholoog voor een postnatale depressie (die al opspeelde toen ik van Lucas was bevallen maar toen echt erger werd). Ik genas er helemaal van en kon al snel weer zonder medicatie gelukkig mijn leven verder zetten.
DSC07814

Baby 3, de ommekeer…
Na de emotionele, zware periode begon ik me meer te verdiepen in hoe het opvoeden ook anders kan. Toen kwam ik in aanraking met samen slapen, hoe borstvoeding ook kan, dragen, … We kregen groen licht van de gynaecoloog om voor een derde te gaan en al snel werd duidelijk dat we het vanaf dat moment helemaal anders wilden gaan doen. Ook met de twee oudsten uiteraard.

Victor werd geboren en kreeg borstvoeding, wat niet altijd vanzelf liep. Je kan er hier meer over lezen. Hij sliep de eerste maanden op mij en daarna nog lange tijd tegen mij of in de co-sleeper, vooral tegen mij. Uiteindelijk begon hij uit bed te kruipen en werd het gevaarlijk aangezien we geen hekje hadden aan onze kamer (nu wel). Vanaf dat moment sliep hij in een gesloten babybedje dat tegen ons bed stond tot wij ook gingen slapen, dan sliep hij weer bij ons in bed.

Ik leerde al snel dat ik ook al liggend kon voeden en niet veel later leerde Victor zelf de borst te zoeken ’s nachts. Gevolg was dat er een half oog open ging en ik weer verder sliep. Ik moest niet uit bed zoals bij de twee oudste kinderen waardoor ik nooit helemaal wakker was. Ik kon met gemak elk uur voeden zonder daar écht moe van te worden. Ik voelde me frisser dan ooit met zo’n kleine baby.

Kleine nuance: er waren heus wel periodes van vermoeidheid en dat ik het even allemaal meer dan beu was, maar dat lag dan vooral aan het feit dat ik me er druk in maakte en probeerde toch maar een tutje te geven. Er aan toegeven zorgde er elke keer weer voor dat ik me weer frisser ging voelen.

IMG_20160503_234644

Waarom ik het fijner vind als Charlotte ’s nachts drinkt?
Los van bovengenoemde redenen, dat het dus niet zo heel vermoeiend is om ’s nachts te voeden is het gewoon voor mij enorm zwaar om dat overdag wel te doen. Uiteraard krijgt ze eten als ze daar om vraagt, logisch! Echter moet ik overdag de voedingen combineren met de lessen, het koken, de zorg voor de drie jongens, het huishouden, … Het is een continu zoeken en multitasken en dat is gewoon vermoeiend. Zeker als ze dan nog eens niet vanzelf zo vaak wil drinken en ik er dus nog wat voedingen moet gaan tussen proppen omdat ze ’s nachts amper drinkt, maar zoals ze zeggen baby knows best dus volgen we de baby.

Wat zijn voor mij nu de grootste nadelen van samen slapen?
– Geen 😉  De geluidjes waardoor ik wakker werd bij Lucas en Thibeau die hoor ik nu niet meer bij de twee jongsten. Dat was immers het grootste nadeel aan het samen op 1 kamer slapen met hen. Ik denk dat als je net je eerste kindje hebt je gewoon nog vele alerter bent dan bij een derde of een vierde, ook ’s nachts. Het is kwestie van gewoonte volgens mij.

Wat zijn dan de grootste voordelen van samen slapen voor mij?
– Niet meer uit bed moeten ’s nachts voor voedingen of verschonen (als dat al nodig is).
– Joeri ‘Ik hoef niets meer te doen en slaap dus de hele nacht door tenzij er een ander kind dan de jongste ons nodig heeft ’s nachts. Bij de anderen was het om de beurt, wat voor mij ook veel vermoeiender was.’
– Ik ben beter uitgeslapen, volgde mijn eigen gevoel, … dus geen depressie meer gehad bij de twee jongsten!
– De warmte, liefde, nabijheid, … ik kan er zo van genieten!

Waarom slapen jullie al dan niet samen met jullie kindje(s)?

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2016/05/06/samen-slapen/

4 gedachten over “Samen slapen

  • 6 mei 2016 om 07:46
    Permalink

    De jongste ligt op onze kamer. Omdat ze niet doorslaapt en eigenlijk ook uit gemakzucht. Het scheelt inderdaad in je nachtrust als je er niet constant uit hoeft.

    Beantwoorden
  • 6 mei 2016 om 21:21
    Permalink

    Ik heb drie kinderen en die slapen allemaal bij mij. Was laatst op de boerderij zag ik al die kleine biggetjes ook lekker tegen elkaar aan liggen. Dat is toch heerlijk!!!! Veilig, warm en gezellig. En makkelijk! Mijn dagen zijn lang en mijn nachten kort. Toch ben ik fit. Ze zijn maar heel kort klein. En ik vind het heerlijk met ze. Je mag het maar 1 keer doen! Geniet daar van.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *