Stel je voor dat moeders willen thuis blijven

Ik wilde er niet over bloggen. Er doen al zoveel bloggers dat op dit moment dus wat kan ik nog vertellen? Sofie onder andere sloeg al serieus wat nagels met koppen. Ook andere bloggers deden dat. Allemaal waarheden. Toch wil ik het over een iets andere boeg smijten. Lieve mevr. Rutten, ik zal je even mijn persoonlijke verhaal vertellen en daarbij dus ook even mijn mening over jouw voorstel.

Ik, mevr. Rutten, ben Kimberley, 27 jaar oud en getrouwd met een geweldige man. Samen hebben wij 4 (jawel, 4!) kinderen. En stel je voor… Ik blijf thuis voor mijn kinderen, erger nog, ik geef ze zelfs thuisonderwijs! Stel je voor!

Maar laat ik beginnen bij het begin.
7.5 jaar geleden moest ik bevallen. Het werd een inleiding, mijn zoontje kwam in gevaar en het eindigde in een spoedkeizersnede. Ik bleef niet langer dan nodig in het ziekenhuis en vertrok al na 3 nachten. Daarna ging ik onmiddellijk weer het leven in! Jahaa, recht van het ziekenhuis naar de winkels, zelfs het shoppingcenter zag ik op dag 4 na mijn keizersnede. Ah ja, de feestdagen kwamen er trouwens aan en dan hoor je toch gewoon aan tafel te zitten met je familie. Meedraaien in de maatschappij, dat telt namelijk alleen maar toch? Dus zo zat ik dan ook 20 dagen na mijn keizersnede op kerstavond een ganse avond lang aan tafel, ik kwam recht van de dokter om de draadjes te laten verwijderen uit mijn litteken trouwens.
Mijn man had toen 2 weken vaderschapsverlof en aansluiten 2 weken kerstvakantie OEF!!
DSC06921zw
Omdat papa’s even goed voor hun baby kunnen zorgen maar de natuur maakt niet voor niets vrouwen zwanger, een baby is nu éénmaal het beste bij zijn mama af. (Dit zijn de woorden van mijn echtgenoot)

Ik ga verder naar baby 2. Toen ik zwanger was van mijn tweede zoon (een half jaar na de eerste) zat ik bij de huisarts. Postnatale depressie, maar hij kon me niet helpen daar ik zwanger was. Ik ben bevallen van zoon twee met keizersnede.
Mijn man had toen 2 weken vaderschapsverlof, moest 1 week gaan werken en daarna 1 week Paasvakantie.
Ik had geluk mevr. Rutten. Ik had een voorspoedig herstel en kon na twee weken zelf voor mijn twee kinderen zorgen, ware het niet dat ik daarna een bloeding van jewelste kreeg en in de week dat mijn man vakantie had zo slap als een vod was.
De maatschappij drukte. Werken moest ik. De kosten liepen op, ik leefde op de kap van mijn man, … Ik moest en zou gaan werken. Toen bleek dat als we de kosten van de crèche van mijn loon zouden aftrekken ik nog voor 100 euro zou gaan werken. Ik ben misschien niet altijd even slim, maar deze kon ik toch maar moeilijk vatten. Dus werd ik onthaalmoeder. Voor een schamele 500 euro per maand draaide ik 11 uur per dag, 5 dagen per week. Van die 500 euro moesten mijn kosten van voeding en dergelijke voor de opvang nog af.
Oh ja, vertelde ik al dat ik weer bij de huisarts terecht kwam. Postnatale depressie, mevr. Rutten. Ik kon de maatschappelijke druk namelijk niet aan. Ik moest aan de medicatie! Vreselijk verslavende medicatie! Gelukkig werd ik sterker en kon ik ze snel weer buiten smijten.
IMG_0439zw

Tegen dat baby 3 er kwam, onze derde zoon was ik genezen. Ik ontdekte hoe het allemaal anders kan. Ik was weer gestopt als onthaalmoeder, ging mijn kinderen bemoederen en veel liefde geven. Ik was er voor hen. Ik ging mijn gevoel volgen. Uiteraard werd het weer een keizersnede. We hadden trouwens de zwangerschap gepland, echt waar ik zat te tellen op de kalender wanneer het kon! Ik MOEST zwanger zijn die maand want anders zou mijn man zijn vaderschapsrust niet kunnen koppelen aan zijn kerstvakantie! Ik kon echt niet na 2 weken alleen blijven na zo’n ingrijpende operatie! Kraamzorg komt echt niet meer dan 8 uurtjes per week hoor en die kost namelijk ook geld! Al goed was ik direct zwanger die maand en kon mijn man 4 weken thuis blijven. Ik lag namelijk vier weken plat en kon niet uit de voeten door de pijn! Ja, mij moet je niet vertellen dat elke bevalling/keizersnede anders gaat.
IMG_0705zw

Toen we voor de vierde gingen, hoopten we zo dat ik weer zwanger zou zijn zodanig dat het te koppelen was aan mijn man zijn kerstvakantie, niets was minder waar. Het lot besloot dat ik een maand eerder gezegend werd met een groeiend kindje in mijn buik, deze keer een dochter. Mijn man zou dus na zijn vaderschapsverlof eerst weer voor 2 weken aan de slag moeten alvorens weer 2 weken thuis te zijn. Deze keer ging ik trouwens al na 2 nachten naar huis. Niet omdat ik me zo goed voelde hoor, nee omdat mijn kinderen me nodig hadden. Wat had ik het geluk dat ik deze keer weer voorspoedig herstelde!
IMG_0077zw

Maar mevr. Rutten wat wil ik nu bereiken met je dit te vertellen? Want 15 weken (de meeste hebben niet eens 15 weken maar bon) is immers toch veel te lang niet? Laten we anders even die weken verdelen zodat moeder de vrouw snel weer aan het werk kan. Ik moet u vast niet uitleggen dat niet elke bevalling zomaar vanzelf verloopt, of wel? Vaderschapsverlof in België telt 2 weken! 2 weken mevr. Rutten! Heeft u er al aan gedacht hoe dat is voor vrouwen die niet zomaar een lichaam hebben waar de baby er vanzelf uit floept. Dat er vrouwen zijn die niet 2 uur na hun bevalling staan te dansen, springen en sporten? Bestaan er uberbaübt wel zo’n vrouwen? Dat ook wij als vrouwen onzeker kunnen zijn en onze man echt wel nodig hebben op zo’n moment. Om SAMEN te wennen aan het ouderschap, elke baby weer opnieuw?

En dan heb ik het nog niet over de baby gehad. Onze tweede kreeg echt het zwaarste te lijden onder de maatschappelijke druk en dat is tot op vandaag nog duidelijk zichtbaar! Hij kreeg niet de hechting die hij moest krijgen want ik had een postnatale depressie. Hoe graag ik het ventje ook zag, ik kon hem niet die liefde geven die hij verdiende, want ik was enkel maar bezig met het zoeken van werk, oplossingen voor opvang, … Want dat hoort zo! Tot op de dag van vandaag, 6 jaar na zijn geboorte merk je dat hij het enige kind binnen ons gezin is dat niet de eerste weken dicht bij zijn mama verbleef maar steeds in het park/box moest liggen. Zijn zelfvertrouwen is niet oké. Helemaal niet. Hij is afstandelijk tegen iedereen, vraagt niet om hulp, durfde zelfs niet voor zijn 4.5 jaar op een potje of wc te gaan door angsten, … Misschien het ideale product voor de maatschappij. Zelfstandig en afstandelijk? Voor mij als moeder doet dat pijn, pijn om te zien wat het heeft aangericht. Wat ben ik blij dat ik tot inzicht kwam en ZELF DE KEUZE heb gemaakt om thuis te kunnen blijven bij mijn kinderen omdat ik dat zelf wil. Ik stel dan ook al 3 jaar alles in het werk om ook hem te bewijzen dat hij mee telt en geef hem alle liefde die ik hem maar kan geven, gelukkig zien we heel traag een verandering bij hem.

Ja, ik vind het goed dat u meer vrouwen aan de top wil zien, maar laat die keuze aan de vrouwen zelf. Ja, ik vind het goed dat papa’s meer kansen moeten krijgen om ook bij hun gezin te blijven, maar niet ten kostte van die schamele 12 weekjes die een vrouw al maar heeft. Want dat is niet langer dan medisch nodig! Nu ja, lichamelijk misschien, heel misschien, dan nog wel. Voor het kind in elk geval zeker niet. Ik pleit daarom ten volle voor uitbreiden van het vaderschapsverlof en als het even kan, laat moeders zelf de keuze en zelfs de mogelijkheid om langer thuis te blijven. Zo zullen er meer kinderen langer borstvoeding krijgen wat nu éénmaal gezonder is, kinderen beter hechten wat nu éénmaal beter is voor hun latere ontwikkeling, … Want ach, wat doet dat kind er nu nog toe? Meedraaien zal het moeten in de maatschappij en vooral niet teveel ‘nee’ durven zeggen, ‘ja’ knikken en als een stel schapen mee de kudde in niet?

Maar laat ik me nu weer concentreren op het onderwijs van mijn kinderen zodat mijn oudste zoon geen 6 uur per dag op een bus hoeft te zitten om naar een geschikte school te gaan en er voor te zorgen dat er nooit meer een juf mijn tweede zoon in het gezicht kan slaan zoals dat eerder gebeurde. Laat mij dan maar tegen de stroom in gaan en gelukkig zijn met mijn, nu gelukkige kinderen.

Sorry voor al mijn sarcasme en harde woorden maar dat moest er nu even uit. Ik hoop dat u gaat inzien dat uw voorstel echt niet kan.

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2016/05/14/stel-je-voor-dat-moeders-willen-thuis-blijven/

5 gedachten over “Stel je voor dat moeders willen thuis blijven

  • 14 mei 2016 om 11:40
    Permalink

    Mooie blog. Ben het niet eens met het gedeelte over de box.(mijn dochters hebben beide veel in de box gelegen.) maar blaken beide van het zelfvertrouwen, zijn super aanhankelijk naar zowel mij als anderen en waren snel zindelijk. (ik heb trouwens bij de eerste een zware psychose gehad) Ook ben ik inderdaad een moeder die 2 uur na mijn bevalling alles weer gewoon zelf kon (stortbevalling)
    Maar verder geef ik je groot gelijk

    Beantwoorden
    • 14 mei 2016 om 11:43
      Permalink

      Met in het park bedoel ik hier echt wel huilend in het park. Ik liet hem echt heel vaak, te vaak, huilen 🙁 pakte hem enkel voor zijn fles en luier maar nooit om hem even vast te houden. Dat bedoel ik 😉 Onze dochter ligt ook heel veel in het park maar wordt getroost en geknuffeld en …
      Hoop dat het zo wat meer duiding heeft, was wat gefrustreerd bij het typen van de blog dus misschien niet duidelijk genoeg 🙂

      Beantwoorden
  • 27 mei 2016 om 13:14
    Permalink

    Dag Kimberley. Laat mij om te beginnen zeggen dat ik grote bewondering heb voor jou (vier kindjes, wat goed zeg!) en dat ik het met je eens ben dat elke vrouw 15 weken moederschaps’rust’ zou moeten hebben. In dat opzicht heeft Rutten dus ongelijk als ze dat wil verminderen. Wat ik wel in haar voorstel apprecieer, is dat mannen ‘gedwongen’ zouden worden om ook tijd met zo’n babietje door te brengen. Zoals je het zelf schrijft: vrouwen dragen de baby en baren die, qua hechting is er sowieso een voorsprong. Als enkel de vrouwen vervolgens bij de baby thuisblijven, is dat voor de binding met de vader een achterstand die in het eerste jaar moeilijk in te halen is. En persoonlijk ben ik er wel van overtuigd dat binding met de vader goed en noodzakelijk is voor beiden. Ik zou dus voorstander zijn van een verplichte vaderschapsrust, aansluitend op de moederschaps’rust’. Verder merk ik in je blog dat je met nogal wat frustraties rondloopt omtrent combinatie werken/gezien en schoolcarrière van je kinderen. Eigenlijk staat dat helemaal los van wat Rutten bedoelt. Volgens mij krijgen vrouwen/gezinnen in België genoeg mogelijkheden om volop voor hun gezin te kiezen en dus niet meer te gaan werken na hun bevalling (zoals jij trouwens doet). Het voorstel van mevrouw Rutten doet daar uiteraard geen afbreuk aan… groetjes, Marlies

    Beantwoorden
    • 27 mei 2016 om 13:31
      Permalink

      Met het stuk over vaders ben ik het helemaal eens dat ze meer kansen moeten krijgen om langer thuis te zijn. Ik denk dat dat uit mijn blog ook wel duidelijk is. Zeker met keizersnede is na 2 weken weer zelf vol kunnen instaan voor je gezin en huishouden quasi onmogelijk maar volgens mij is dit ook beduidend te kort bij een gewone bevalling. Uiteraard is er recht op ouderschapsverlof, ook voor vaders maar eerlijk? Die vergoeding is hier bijlange nog niet de helft van het normale loon, we zouden er nog niet eens de hypotheek van kunnen betalen laat staan de andere vaste kosten. Voor ons is het dus onmogelijk dat mijn man die zou opnemen anders zou hij dat onmiddellijk doen tenminste als zijn werk dat dan nog toelaat zonder hem vlak daarna zijn C4 te geven want ja ook dat is bittere realiteit op veel plaatsen.

      Voldoende mogelijkheden om voor hun gezin te kiezen? Natuurlijk zijn er maar dat gaat vaak ten koste van veel dingen. Uiteraard kiezen wij hier voor omdat dit het beste is voor ons gezin maar elke maand weer moeten zitten tellen om rond te komen is niet bepaald een fijne situatie. Ja, de keuze is er maar niet voor iedereen (mensen met een lager loon dan mijn man en zo zijn er wel wat), de angst om niet alles meer te kunnen betalen, … Veel steun is er niet hoor voor gezinnen met 1 werkende ouder nu ja tenminste als je zoals wij weigert te gaan profiteren van het systeem want een uitkering krijg ik niet.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *