Me time, wat is dat heerlijk!

Als in ME, zonder kinderen, helemaal alleen.
Al vaak schreef ik dat ik daar niet echt nood aan had. Ik had het zelden, een keer per jaar ofzo? Dus ik mistte het ook niet. Een hobby? Ik zocht wel wat dat ik van thuis uit kon doen. Lekker makkelijk. Toch heb ik intussen een me time moment thuis en een hobby buitenshuis zonder kinderen, in mijn eentje. En eerlijk, ik zou het niet meer kunnen missen! Hoe is dat zo plots kunnen gebeuren?! Ik die zo onafscheidelijk was/ben met dat zootje ongeregeld hierboven op de foto! Uiteraard wat je niet kent, kan je niet missen, wel nu ken ik het en kan ik het dus wel missen.

Me time thuis, de blog
Sinds twee maand kruip ik elke ochtend voor een uurtje achter, of zoals Joeri het zegt ‘in’, mijn computer. Meestal slapen de twee kleinsten dan nog (lang niet altijd hoor) en de oudste twee zitten dan meestal in stilte aan de tafel boeken te verslinden. Ik schrijf doorgaans dan het blogje van die dag, het gebeurt dat ik inspiratie in overvloed heb en die van de volgende dag of zelfs dagen al kan schrijven maar voor nu is het ’s morgens bedenken wat ik die dag kan schrijven. De kinderen laten me dan volledig met rust en ik kan even een beetje van de wereld verdwijnen. Het is mijn moment om niet met de kinderen bezig te zijn hoewel dat niet helemaal klopt want hoeveel keer schreef ik nu al ‘kinderen’ of iets dat naar hen verwijst?

Toch is het een me time moment. Ik denk wel aan hen maar ik hoef even niet met hen bezig te zijn of voor hen te zorgen. Ze houden zichzelf rustig bezig. Ze weten als ze wat nodig hebben dat ze dat kunnen vragen maar dat is zelden. Ze weten dat we pas ontbijten als iedereen wakker is en drinken kunnen ze zelf pakken. Verder kunnen ze zich perfect zelfstandig bezig houden.

Toch is de blog niet altijd ontspanning. Als ik geen inspiratie hem kan het soms een behoorlijke opgave zijn toch te gaan bloggen. Maar ik probeer het toch omdat ik bang ben anders die routine te verliezen en dan komt er weer niets meer van in huis, ga ik het missen en lukt het niet om het weer op te bouwen.

Ook twijfel ik al een tijdje om de blog professioneler aan te pakken maar als ik dan rond mij kijk naar de professionele blogs dan vind ze zo afstandelijk. Ik lees zelf heel graag echt persoonlijk blogs (ieder zijn smaak) en blogs met ervaringen van anderen dus heb ik vandaag, nu, op dit eigenste moment besloten dat ook zelf zo te blijven doen. De statistieken weer overboord te gooien. Natuurlijk is het leuk te zien dat veel mensen de blog lezen, maar nog veel fijner vind ik een enkele lieve reactie van mensen die er wat uit halen en herkenning in vinden of een mailtje met een lief woord of hulpvraag want dat is waarvoor ik sta en waarom ik blog. Om mensen het gevoel te geven van niet alleen te zijn, herkenning te bieden, mensen te helpen waar ze dat willen en ik dat kan, het allemaal eerlijk, echt en oprecht te houden, … Natuurlijk zou ik het super leuk vinden gratis speelgoed of leermiddelen te ontvangen en daar een review over te schrijven. Gratis dingen zijn altijd leuk natuurlijk maar daarvoor blog ik niet. Ik review heel graag de spullen die we in huis hebben om anderen te helpen en niet om meer naamsbekendheid te krijgen en als er daar dan eens iets gratis tussen zou zitten is dat leuk meegenomen maar ik ga er niet meer op zitten wachten of mijn blogs voor veranderen. What you see, is what you get.

Lieve professionele blogs, voel je niet aangevallen 😉 Ieder zijn smaak en zin en het belangrijkste is dat we er allemaal plezier uit halen op onze eigen manier. Ik begrijp ook zeker dat het voor sommigen een (belangrijke) bron van inkomsten is. En wees gerust ik vind er echt wel leuke tussen waar ik zelfs dagelijks ga lezen hoor.

Ik kan mateloos genieten van mijn me time moment achter mijn computer met de blog open. Zalig!
2016-05-26

Me time buitenshuis, start to run
Voor diegene die het nog niet moesten weten (kan dat dan?), ik doe aan start to run. Eerst 4 weken met de kinderen vanaf week 5 is er vanalles veranderd zoals je hier kon lezen. Sinds 1.5 week loop ik dus 3 keer per week alleen. Wat is dat vreemd! Op dit moment ben ik dus werkelijk 3 keer per week 40 minuten van huis zonder enig kind. Ik ga ook 3 keer met de twee oudste jongens want ze willen voorlopig niet met papa (ja, ik loop dus 6 keer per week) maar dat is géén me time moment!

Die 3 keer zonder kinderen wel en eerlijk? Ik moet er nog aan wennen. Eergisteren probeerde ik dus echt bewust om tijdens het lopen aan het huishouden, thuisonderwijs en de kinderen te denken en dat lukte zelfs niet! Elke keer weer viel ik terug in mijn looptrance. Het luisteren naar de liedjes, het houden van tempo, het regelen van mijn ademhaling, zien dat ik niet over mijn eigen voeten zou vallen, … Wat vreemd is dat! Zelfs als je het echt probeert, dat het niet lukt. Uiteindelijk moest ik besluiten dat het geweldig is! Echt waar! Wat is het leuk dat als je 24/24 en 7/7 thuis bij je 4 kinderen bent om 3 keer per week 40 minuten aan niets te hoeven denken! Wat een energie geeft dat! Nooit gedacht dat ik hier zo vatbaar voor zou zijn!

Het is trouwens niet enkel dat! Neehee, als ik thuis kom van mijn loopsessie zitten de jongens op hun ipad (de laatste stap alvorens we gaan voorlezen, praten en ze in bed stoppen). Ze zijn dan helemaal bedklaar gemaakt door mijn lieve echtgenoot. Daar dacht ik vorige keer tijdens het lopen wel aan dus het eerst wat ik zei tegen hem toen ik thuis kwam was ‘DANK U!’ Ik vertelde hem hoe zalig het is om 3 keer per week niet de hele rush van de kinderen te hebben en die ook niet meer zou moeten doen als ik vol energie weer thuis kwam van het lopen. Hij vind het dan zo normaal dat hij dat doet en misschien is het dat ook wel maar voor mij is het zoveel meer! Het heft mijn me time moment naar een hoger niveau.

Dus ja, ook ik heb blijkbaar nood aan me time momenten alleen wist ik het niet. Het zijn simpele en korte momenten, maar ik ben mama en ik hoef echt geen 5 dagen per week 3 uur weg te zijn. Ik heb gekozen om mama te zijn, gekozen voor 4 kinderen, gekozen voor thuisonderwijs. Met meer me time zou ik dan weer niet blij zijn denk ik omdat ik me dan egoïstisch zou voelen. Het is goed zo nu zoals het is en daar ben ik blij mee. Het gaf me meer inzicht.

Hoe denken jullie over me time? En wat is jullie me time moment?

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2016/05/26/me-time-wat-is-dat-heerlijk/

4 gedachten over “Me time, wat is dat heerlijk!

  • 26 mei 2016 om 22:13
    Permalink

    Zo leuk dat je ook loopt! Ik denk dat het je meer energie zal geven, ik merk dat als ik bijv 4 weken of langer niet heb gelopen. Dan wordt alles zwaarder.

    Sinds kort vind ik bloggen ook me-time, goed te combineren met die kleine beetjes tijd die we maar hebben voor onszelf.

    Herkenbare, leuke blog dus!

    Beantwoorden
  • 27 mei 2016 om 13:59
    Permalink

    HEERLIJK!!! Me-time is nodig, broodnodig, ik kom ook niet aan 3u/week hoor, welke mama wel?Lopen is ZALIG, vind ’t ook geweldig, ik loop met fietsende zoonlief en/of met één van de honden, dus meestal geen echte me-time maar evengoed geeft ’t me rust in mijn hoofd en energie…En wat je blog betreft, vind ‘m juist goed zoals hij is!!! x

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *