Project: Je bak om alleen te zijn – de uitvoering

Meer dan een week geleden blogde ik over hoe onze zoon zelf met een project af kwam. Hoe hij begon te vertellen, tekenen, meten en schrijven. Hoe hij een heel plan bedacht voor zijn geweldige concept. Je kan er hier alles over lezen.

Zoals je kan lezen, hadden we toen besloten om die bak ook echt te gaan maken. Papa bracht dus van op zijn werk kartonnen verpakkingen mee van binnendeuren. Hele grote stukken dus. Intussen werd mijn gebed om grote dozen karton om de zoon zijn project waarheid te maken ook gehoord. Ik zat rustig achter de computer toen er in een geef/ruil/deel groepje van de gemeente iemand vroeg of er iemand wat met grote dozen kon doen. Verpakkingen van een zetel. Natuurlijk reageerde ik onmiddellijk en we mochten ze gaan halen. Mijn man dus na zijn werk naar daar maar al snel bleek onze stationwagen veel te klein. Die lieve mensen van de dozen brachten met hun camionette de dozen dan tot bij ons, wat lief!

Zaterdag zouden we dan met de fiets even weg gaan, maar alle dozen stond in de weg in de garage. Lucas wist wel dat er karton was ondertussen en we zondag zijn bak zouden maken maar hij had nog geen idee hoeveel karton er was. Toen we dus voor zijn neus de garage opende, had ik spontaan spijt dat ik niet voor hem stond om foto’s te trekken! Zijn blik, zijn enthousiasme, zijn springen, … ! Ja, een kind kan echt volledig los gaan bij het zien van karton. (op de foto zie je maar een deeltje 😉 )

Mega kartonnen dozen voor project 'je bak om alleen te zijn' #homeschool #thuisonderwijs #bblogger #blog #linkinprofile #karton

A photo posted by Kimberley Janssens (@gewoon_wij_thuisonderwijs) on

De stress steeg natuurlijk en het kon niet snel genoeg zondag zijn.

Zondag was het dan zover. Het regende en de dozen moesten van de garage naar binnen. Doordat het regende deed papa dat alleen, kwestie van zo snel mogelijk weer binnen te hebben want karton en regen zijn namelijk niet zo’n goede vrienden.

Eens binnen kreeg ik bijna een zenuwinzinking. Echt zoveel karton?! Ik heb geprobeerd de werkelijkheid op beeld te zetten maar dat lukte gewoon niet. Op foto’s blijft het lijken alsof er maar de helft binnen stond tov de werkelijkheid.

https://www.instagram.com/p/BFtafi0OWkM/?taken-by=gewoon_wij_thuisonderwijs

Bon, aan de slag. Alles ging heel vlot. Dozen gingen op dozen en in dozen en werden vast geplakt. Ze bekeken het plan, iedereen liep met afplaktape in zijn handen te helpen en de bak groeide en groeide en de stress bij Lucas ook. Ik roep Lucas bij me en vraag hem wat er is. Hij gaat huilen. Het ziet er niet uit zoals hij het wil en had getekend. Ik ga met hem in een doos staan die maar iets groter is dan zijn afmetingen op het blad en zeg hem dat hij dan zo’n klein huisje zou hebben. Hij zegt dat hij er zo vier wil dus proberen we hem te vertellen dat dat niet kan. We tonen hem hoe vol de speelhoek al staat met die ene doos en dat 4 dus echt niet kan. Dat 1 echt niet kan want dat zijn broers daar ook in willen spelen en het dan ruzie gaat zijn omdat ze er dan maar net met drie naast elkaar kunnen in recht staan zonder te bewegen. Dat ze in een groot kunnen spelen.
Ik zie in zijn oprechte ogen dat hij het begrijpt. Hij snuft en knikt. Hij besluit dat een groot echt wel leuker is maar zijn hoofd vind dat niet leuker want dat is nu in de war.

Om hem te helpen kleeft papa het getekende plan in het huis om er meer rekening mee te kunnen houden want ja als papa aan iets begint. Ik neem Lucas ondertussen mee naar de keuken om samen met hem lampjes te maken voor het huisje. Dat vond hij leuk. Hij ging weer ontspannen. Daarna ging hij ramen uittekenen op het huisje zo hoefde hij niet meer mee te bouwen maar deed hij toch nog dingen zelf aan zijn huis.
Ergens daartussen werd Lucas trouwens nog heel erg boos want hij had wel een schuin dak getekend. Papa stelde hem gerust en beloofde dat hij er voor zou zorgen.

Na enkele uurtjes, ja echt, maar enkele uurtjes was het huis klaar. Papa zorgde voor 2 schuinde daken, ingebouwde lampjes (echt ingebouwd), een brievenbus, deur, een kleine kast voor Victor beneden en een grote kast hoog in het huis voor de twee grote jongens. Een bestaande tafel en stoelen moesten dienen als de getekende bureau want daarvoor was het beetje karton dat we nog over hadden niet stevig genoeg.

De eindafmetingen van het huis heb ik nog niet durven opnemen maar het is minstens 2 meter breed, 1.5 meter diep en 2 meter hoog. Niet veel kleiner als onze speelhoek, misschien hadden we die gewoon moeten inpakken met karton.

Na afloop gingen Lucas en Thibeau nog snel met papa naar de kermis voor een laatste ritje op de draaimolen (dat de dag ervoor door crisissen niet meer kon gebeuren) en een grote portie smoutebollen die als avondeten dienden.
Terwijl ze weg waren kleefde ik de namen van de kinderen op hun deur, wat waren ze daar blij mee!

En nu zit ik de dagen af te tellen tot ze het volledig vernielt hebben en ik een excuus heb om het weg te moeten doen alleen vrees ik dat, dat nog lang kan duren want 1 ding staat vast. Als papa hier iets in elkaar zet… Njah, dan duurt het wel even alvorens je het weer uit elkaar hebt gekregen. Vast is hier niet vast maar muurvast!

Weet je wat trouwens extra leuk is aan zo’n huis? Je mag er stickers op kleven en op kleuren!

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2016/05/31/project-je-bak-om-alleen-te-zijn-de-uitvoering/

3 gedachten over “Project: Je bak om alleen te zijn – de uitvoering

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *