Review: Skribi

Al diegene die ons op facebook volgen, hebben zonder pardon opgemerkt dat er de afgelopen week ‘wat’ materiaal is geleverd. Nu ja, wat… Laat ons zeggen dat we weer een tijdje verder kunnen 😉 Gelukkig kocht ik het meeste wel met behoorlijk mooie kortingen.
Aangezien het om allemaal educatief materiaal gaat, besloot ik van het te gaan reviewen. Niet allemaal ineens natuurlijk, je zou een ganse dag moeten uitrekken dan om alles te lezen en te bekijken want echt het is prachtmateriaal. Dus stukje voor stukje. Vandaag vertel ik jullie dus wat meer over Skribi.

Skribi was het allerlaatste product dat ik in een winkelmandje plaatste. Het winkelmandje van hageland educatief. Ik twijfelde of het wel wat zou zijn maar ach gezien de korting kon ik het niet laten.

Eens ik het thuis aankreeg werden mijn twijfels nog versterkt. In hemelsnaam wat voor iets stoms is dat! Waarom had ik dat nu toch gekocht, daar ben ik toch helemaal niets mee?! Ik wilde het dan ook als allerlaatste gaan reviewen maar natuurlijk  ben ik maar een moeder en wat weten moeders nu van leuke spelletjes? Niets, helemaal niets zo blijkt. Echt na 4 dagen is het spel nog niet van de tafel geweest. Nu ja, 5 minuten toen ik het wilde inpassen in mijn opgeruimde kast maar het moest er direct weer uit.

Al 4 dagen is het ruzie over wie er mee mag spelen. Echt een hele berg nieuw spul en het is oorlog over 1 ding. Dat ene ding dat ik zo stom vond. Ondertussen na er uren op te zitten kijken ben ik er uit waarom het zo nuttig is, nee, nog steeds niet wat ze er zo leuk aan vinden hoor maar wel waarom het zo nuttig is en ach dat is voor mij het belangrijkste. Zij vinden het leuk en ik nuttig, ideale combinatie!

IMG_5082 IMG_5087

Wat is nu Skribi?
Skribi is een spel dat de fijne motoriek oefent. Als je de doos open doet zitten er in de houten doos drie prenten, twee kleinere en 2 grotere harde plastiek potjes en 10 knikkers. De doos zelf is ineens ook het spel zelf. Je legt een prent op de doos en stopt een knikker onder zo’n potje en dan is het heel simpel. De bedoeling is om je knikker van de ene kant naar de andere kant van de prent te krijgen over de getekende lijnen zonder dat je knikker in een gaatje valt. Het kleine potje is logischerwijze gemakkelijker dan het grote potje omdat de knikker in het kleine potje niet zo vrij kan bewegen als in het grote.

Waarom ik het zo nuttig vind?

Zoals ik net al schreef, oefent het de fijne motoriek. Je kan met je linkse of je rechtse hand spelen maar ook met twee handen tegelijk. Ze leren om beheerst om te gaan met de knikker in het potje en voorzichtige en vloeiende bewegingen te maken.
Ook met twee samen spelen is leuk, ze maken er maar al te graag wedstrijdjes van om om ter snelste op het einde te raken met hun knikker. Ze leren samen spelen en dat verliezen niet erg is.
Daarnaast oefenen ze hier automatisch ook hun taal. Echt hun mond blijft geen seconde dicht terwijl ze spelen al doen ze dat natuurlijk  net wel als ik ga filmen. Ze oefenen tevens ook hun fantasie, vooral Thibeau kan er een heel verhaal rond vertellen over die ene knikker die van de ene naar de andere kant moet.

Het leukste vind ik misschien nog wel dat het voor een groter aantal leeftijden kan. Victor is 2.5 (laat nooit een 2.5 jarige alleen met knikkers, you will never know!) en oefent er al goed op los. De makkelijkste lijnen probeert hij ook echt al heel beheerst te doen. Zeker voor 4-5-6 jarigen is dit een topper naar voorbereidend schrijven toe. Maar ach, ook onze 7.5 jarige heeft er zijn plezier nog aan!

Wat is er zo leuk aan? Ik vroeg het aan de jongens…
Lucas:
‘Omdat er 3 mooie prentjes bij zitten.’
‘Het is super leuk zo 10 knikkers.’
‘Dat je de knikker tot het einde krijgt en daar valt en je dan wint.’
Thibeau:
‘Omdat er 10 knikkers bij zitten.’
‘Ik vind het mooie prenten.’
‘Ik vind het ook leuk dat de knikker te vroeg valt want dan kan ik opnieuw spelen’
Victor:
‘Eeeeeh!’ (Vertaling: Ik wil DAT spelen en enkel DAT!)

Nadelen?
Laat ons zeggen dat als je het niet met korting kan kopen ik het best een prijzig spel vind voor wat je krijgt. Pas op, met een eigen webshop met houten artikelen besef ik als geen ander hoe duur zo’n houten doos is, zeker als ze uit dit houtsoort is gemaakt. Ook de stevige plastiek platen zijn van degelijke kwaliteit net als de plastiek potjes maar eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik het niet zou kopen voor de volledige prijs. Dus wie wil… Allemaal naar hageland educatief want daar staat het nu véél goedkoper!
Anderzijds… Het is echt wel kwaliteitsmateriaal! Om dit stuk te krijgen moet je er toch al stevig mee gaan gooien of er de zaag inzetten, maar kom, je laat toch geen zaag rondslingeren bij kinderen toch?

Door de prijs koop ik nu dus ook de uitbreidingsset van drie prenten niet. Die set is overigens momenteel overal duurder dan wat ik betaalde voor het ganse spel. Jammer, want ik zou heel erg graag de drie prenten meer willen, zeker gezien de hoeveelheid dat ze er hier mee spelen. Wat meer variatie is dan zeker welkom. Ik hou dus wel mijn ogen open voor het geval ik ergens de uitbreidingsset goedkoper vind want dan koop ik hem zeker!

Voor wie nog twijfelt aan dit geweldige kwaliteitsmateriaal…

Deze blog werd op geen enkele manier gesponsord. De kinderen zijn gewoon razend enthousiast en mama dus ook.

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2016/07/02/review-skribi/

3 gedachten over “Review: Skribi

  • Pingback: Review: Topo Logo

  • 7 augustus 2016 om 22:09
    Permalink

    Hoe bedoel je dan dat ze ermee oefenen op taal? Gewoon door onderling te communiceren? Want daar hebben mijne geen spel voor nodig. Die dochters van mij zijn soms echte marktkramers, hoe luider, hoe beter en liefst zoveel mogelijk door elkaar kwebbelen. Mijn zoontje (wordt 3 in oktober) heeft al een heel uitgebreide woordenschat met dank aan de zusjes. Hij struikelt wel nog af en toe over woorden.
    En zijn zusjes heten nog steeds: Toetie (Lucie) en Anna (Riana)
    En hij was eerst Annit en nu Annès (Andres)

    Beantwoorden
    • 8 augustus 2016 om 09:23
      Permalink

      Lucas heeft een taalstoornis. Als hij dan luidop verhalen gaat vertellen er bij dan oefent hij dus echt zijn taal. Zeker vervoegingen van werkwoorden kan ik dan gaan bijsturen op zo’n moment. Ook door onderling dan te gaan praten oefenen ze. Al onze kinderen ontwikkelen niet zoals ‘het moet’ op het gebied van taal. Onze jongste zoon kan 3 woorden en is 2.5 jaar 😉

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *