Afsluiten vakantie aan zee

De zolder kwam vorige week onze oren uit. Echt we hadden het gehad! We maakten enkel nog maar ruzie en niets wilde nog lukken zoals het moest. Ik hoor mijn wederhelft nog roepen tegen me ‘Je doet wat je wilt maar ik kruip morgen NIET op zolder. NIET!!!’ Kwam mij dat even goed uit want ik wilde de vakantie eerder gezellig samen afsluiten dan weer op zolder te zitten. Ik had al in mijn hoofd om naar zee te gaan maar dat zei ik niet. Ik zou de volgende dag wel zien of ik dat zag zitten want als we er speciaal vroeg voor opstaan dan zit het humeur van iedereen toch onder nul omdat we ons gaan afjagen.

Rond half 10 strompel ik mijn bed uit met Charlotte, de rest is al beneden en lichtjes lastig. Ik heb een ochtendhumeur dus strompel verder naar het toilet en de badkamer en negeer mijn wederhelft. Hé, hij riep wel tegen me, mag het? Uiteraard niet, ik roep immers vaker dan hem maar kom 😉

Eens uit de badkamer zeg ik heel voorzichtig dat ik in gedachten had om naar zee te gaan. ‘Waarom zei je dat gisteren niet.’ Ik leg het uit. Ik zie zijn gezicht opklaren ‘Als je naar zee wil dan doen we dat toch gewoon.’ Ik zeg hem dat ik niet wil jagen. Dat we rustig alles klaar zouden nemen en we wel zouden zien om hoe laat we daar zijn. In mijn hoofd heb ik 12 uur vertrekken als einduur, maar dat zeg ik niet want onder stress presteert mijn gezin minder goed, ik daarentegen…

Ik graai een zak bij elkaar en doe er wat emmertjes, schepjes, vormpjes, … in. Ik snelwandel naar de broodjeszaak zodat ik niet nog eerst snel broodjes zou moeten afbakken. Als ik terug kom staan er daar al 4 kinderen aangekleed klaar. Ik grabbel veel flessen bij elkaar en vul ze met water. Mijn fototoestel en statief moeten uiteraard ook mee, gezinsfototijd! Verbazingwekkend snel hebben we alles bij elkaar hoewel het uiteindelijk toch een kwartier later is dan ik had gehoopt. Ik had natuurlijk het inladen niet meegerekend. Al hadden we echt het minimum mee, met 4 kinderen blijkt het toch een verhuis te zijn… Nu ja, een handdoek voor iedereen neemt natuurlijk al direct wel wat plaats in.
zee wenduine gewoonwij uitstap gezin genieten-1

Hop naar het strand, nu ja, eerst langs het torentje dat daar op het hoogste punt in die duinen staat. Mijn wederhelft al meteen buiten adem 😉 Dan recht naar het strand. De kinderen direct aan de slag om samen een groot zandkasteel te bouwen maar al snel kwam het ‘Mama, wij willen water halen.’ Ik had geen zwemspullen mee, ah nee, ze hadden echt niet zo héél warm voorspeld, ik had wel reserve kledij mee, zo slim was ik dan weer wel. Ik laat ze gaan. Al snel wil Lucas water scheppen en hop gaan zijn billen de zee in met een natte poep (voor de Nederlanders onder ons achterwerk/zitvlak 😉 ) als gevolg. Ach, dat zou wel drogen. Natuurlijk niet veel later rent hij volle vaart de zee in, struikelt hij pal voor mijn lens het water in. Ik helemaal euforisch want dat moment heb ik net op foto! Pas daarna besef ik dat hij doorweekt is, maar dat trekt hij zich helemaal niet aan en ach het was helemaal niet koud, integendeel het was zalig, zeker het water, ik had er zo in kunnen zwemmen! Ook Victor maakte voor het eerst kennis met de zee, hij was er toch maar bang van maar het strand vond hij echt geweldig!

Na 1.5 uur zijn ze het beu dus stellen we voor om een strandwandeling te gaan maken nadat we alle spullen naar de auto hebben gebracht. Dat vinden ze een super idee. Wat ben ik blij dat we onze wandelgenen toch hebben kunnen doorgeven, nu ja, toch aan bijna al onze kinderen want Thibeau is niet zo’n fervent wandelaar maar zelfs hij wilde wel. Papa wilde toch nog graag iets langer op het strand blijven dus smeet hij de frisbee naar Lucas, al snel kwam er een heus spel op gang, daarna ging hij zichzelf en de kinderen nog wat ingraven. Pret voor 10! We waren al snel weer 1.5 uur verder zonder dat de kinderen het beseften. Genieten!

Daarna een ijsje en weer naar de auto al spelend door de duinen. We zouden alle spullen weg leggen op een luier, statief en fototoestel na en dan wat gaan eten als avondeten. De tijd tikt snel verder als het leuk is. In ons vast stekje gaan we wat eten. Ik ga namelijk al 27 jaar naar dezelfde gemeente, Wenduine, dus als we met het gezin gaan is het ook naar daar, gewoon door mijn herinneringen aan zee. We kiezen dan sinds enkele jaren steeds hetzelfde restaurantje uit. Hop op het terras, we zaten nog niet of er vielen druppels, o jee snel naar binnen. We eten en praten wat, het is gezellig. De kinderen zijn ook relatief rustig en ontspannen, wat fijn. Bij het doorgaan zegt de man die ons bediend heeft dat hij veel meer drukte had verwacht toen hij ons met die 4 zagen plaats nemen en dat we trots mochten zijn op onszelf en onze kinderen. Dankjewel daarvoor! Het doet altijd deugd een compliment te krijgen zeker als we iets overleefden als ‘op restaurant gaan’.

Nog een kleine strandwandeling waarbij ik nog maar eens een poging deed tot het nemen van foto’s. De mensen moeten wat gedacht hebben, een kleine impressie komt er aan hoor. Lucas ging ook nog wat in het strand schrijven. Hij schreef daar plots ‘Lief ben jij’ met een pijl naar waar ik stond! Daarna nog serieus wat spelen in de duinen en een wedstrijdje naar het torentje en dan richting de auto. Onderweg naar huis vallen er al snel 3 van de 4 kindjes in slaap. Het was een geslaagde dag.

We hebben allemaal genoten en plezier gehad, geen crisissen, veel gespeeld, … De perfect afsluiter van de vakantie. En inmiddels zijn wij alweer een week aan de slag!

Elke keer ik start met bloggen neem ik me voor het korter te gaan houden, dat lukt me dus echt nooit hé!

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2016/08/09/afsluiten-vakantie-aan-zee/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *