De plaats van een moeder

Daar is blijkbaar heel wat discussie over… De plaats van een moeder.

Net las ik een artikel over een moeder die een halve marathon loopt en ondertussen de grootste druk afkolft, haar baby is 5 maanden oud op dat moment. Ikzelf vind het bewonderenswaardig, ik zou het immers nooit kunnen en al zeker niet met een handkolf! En ik snap zeker dat ze kolft, aan 5 maanden is dit heel erg belangrijk voor je productie en als je zelf niet plots met gênante lekken wil zitten kan je maar beter kolven.

Maar dan komen de reacties… Eerst kom je de reacties tegen van mensen die in discussie gaan over dat flessen evengoed zijn. Daar ga ik zelf niet op in nu want daar gaat deze blog niet over.

Maar dan komen de reacties van…
‘Die moeder hoort thuis te zijn bij haar kind.’
‘Wat voor moeder ben je als je de marathon belangrijker vindt?!’
‘Ze is egoïstisch!’
‘Dat ze dan die ene keer overslaat hé seg.’

En dan denk ik aan de reacties die ik krijg als thuisblijfmoeder (nog los van thuisonderwijs)…
‘Je moet je kind naar de créche brengen anders wordt het (geen hij of zij maar het) nooit sociaal.’
‘Jij leeft op de kap van je man.’
‘Je kind gaat echt niet dood van even ergens anders te blijven hoor.’
‘Ze moeten het toch leren.’
‘Je moet ook echt wel aan jezelf denken.’ (als in ‘Je moet eens weg van je kinderen.’)

Nu zit ik hier naar mijn scherm te kijken en vraag ik me af waarom mensen denken dat wat zij doen het beste is? Waarom mogen mensen niet meer hun eigen keuzes maken? Zelf beslissen wat zij het beste vinden voor zichzelf en hun gezin? Waarom moeten mensen onmiddellijk hopen commentaar leveren, commentaar waarvan je weet dat die anderen kan kwetsen?

Gisteren had ik nog een gesprek met een mama aan de kant van het voetbalveld. Ik ben thuis, zij werkt parttime en er is gewoon wederzijds begrip en respect. Respect over hoe elk op zijn manier het gezin draaiende kan houden. Respect voor mij omdat ik het ‘kan’ om de hele dag bij de kinderen te zijn en maar zeer weinig tot geen tijd voor mezelf te hebben. Respect voor haar hoe zij het werk van haar en haar man weet te combineren met de school, huiswerk, hobby’s, vrije tijd, … van de kinderen.

Ik ben niet perfect, verre van, ik (ver)oordeel ook vaak zonder te weten waarover het echt gaat. Ik ben een mens. Maar kunnen we alstublieft allemaal een keertje meer nadenken voor we wat zeggen, of het wel op een respectvolle manier gebeurd? Misschien iets in vraag stellen in plaats van ineens een oordeel te vellen? Er vanuit gaan dat we allemaal het beste voor hebben met onze kinderen? Ook voor mij is het weer even een wake-up call, tijd om er weer zelf wat harder op te gaan letten, ik hoop dat anderen dat ook doen zodat we niet allemaal enkel maar roepen om een vredelievende samenleving maar daar ook allemaal aan werken, beginnende bij onszelf. Ik hoop dat jullie met me meedoen.

‘Behandel anderen zoals je wilt dat ze jullie behandelen.’
Lucas 6:31 (NBV)
Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2016/09/17/de-plaats-van-een-moeder/

4 gedachten over “De plaats van een moeder

  • 17 september 2016 om 15:14
    Permalink

    ‘Behandel anderen zoals je wilt dat ze jullie behandelen’ Dat zeg ik dikwijls tegen mijn kinderen, zo van bijvoorbeeld hoe zou jij je voelen als zij iets van je afpakt?

    Waarom reageren mensen niet zoals het hoort? Uit onwetendheid.
    Dus ik neem ze niets kwalijk. Elke mens groeit in zijn kennis en heeft een bepaald pad te volgen door vallen en opstaan. Door fouten te maken. Als ik bijvoorbeeld iets verkeerd (lees onbeleefds) zou zeggen en ik ben ervan overtuigd dat het zo moet, dan word ik toch weer op zijn plaats gezet door diegene aan wie ik het gezegd heb. Ofwel zie je die persoon dan tegenreageren in de vorm van huilen, kwaadheid, weglopen of onvriendelijk terugkijken. En ergens herhaal je dan die lelijke woorden in je hoofd en bedenk je achteraf dat het eigenlijk verkeerd was wat je gedaan hebt.
    Tsja, de psyche van de mens hé en komt daar nog bij dat de ene mens al eens een mindere dag heeft dan de andere en dan eens heftig gaat reageren.

    Het blijft een leerproces, ook voor jezelf, als diegene die kritiek krijgt dus.

    Beantwoorden
    • 21 september 2016 om 20:17
      Permalink

      Tgoh, ik vind onwetendheid mensen niet het recht te geven zomaar uitspraken te gaan doen tegen anderen maar dat is persoonlijk natuurlijk 😉

      Maar inderdaad het is een leerproces voor beide partijen.

      Beantwoorden
  • 19 september 2016 om 12:16
    Permalink

    Ik sluit me aan bij Marijke. Wijs antwoord. Het blijft een leerproces. Goed dat je hier een blog over geschreven hebt.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *