Foto pixabay

We moeten allemaal mee met onze tijd. Het internet heeft de wereld veroverd en nog maar weinig mensen kunnen de dag van vandaag zonder. Ook ik ben er echt verslaafd aan, ja dat durf ik eerlijk toegeven. Sinds het mobiele internet al helemaal. Toch heeft het serieuze nadelen en 1 daarvan wil ik nu even met jullie delen.

Ook artsen gaan namelijk mee met hun tijd. Zo kan je tegenwoordig bij vele via hun website een afspraak maken zo ook bij de onze… Jahaaa, onze huisarts en kinderarts hebben hun eigen website met daarbij horende linkje naar een formulier om online een afspraak te maken. Handig toch? Wel, niets is minder waar! Ik geef een paar voorbeeldjes maar laat me duidelijk zijn, we zijn heel tevreden van ons huisarts en kinderarts en daarom blijven we er ook, het gaat mij om het online systeem dat op geen barst trekt en dat heb je bij wel meer dokter dan enkel de onze en zoals je in verhaal 2 kan lezen gaat het veel verder dan enkel onze huisarts en kinderarts.

Een hele tijd terug hadden we het voor het eerst voor met een zieke Joeri. Een afspraak met de huisarts maken online… Volzet… Hij wilde echt die dag gaan want ken je dat, dat je zo 1 dag echt te ziek bent om te werken maar de dag erna wel weer kan gaan? Als werkend persoon heb je dan een ziektebriefje nodig voor je werk. Oké, volzet, dan bellen maar even. Onze huisarts heeft doorgaans nog wel enkele plaatsjes vrij voor noodgevallen (die neemt hij er dan tussen) en voor enkele gewone zieken zoals Joeri op dat moment. Echter als je niet om 8 uur stipt belt en pas rond 10 uur belt dan zitten die enkele plaatsjes al vol, pech gehad dus toen en Joeri zat een dag meer thuis terwijl hij zoals hij had voorspeld die tweede dag eigenlijk kon gaan werken, absurd maar geen ramp.

De tweede keer en pas op, ik ga me proberen mijn woede te onderdrukken bij het schrijven.
Het is al een tijd geleden maar op een dag lagen Lucas en Victor in de zetel te spelen. Victor schoof van Lucas tegen de leuning van de zetel en begon oorverdovend te krijsen en meteen wisten we ‘Dit is niet oké.’ een halve minuut later was duidelijk dat er wat serieus mis was met zijn arm en raceten we naar spoed. Zijn elleboog bleek uit de kom te zijn en werd weer terug gezet. Men zei daar dat de pijn snel moest afnemen, zo niet dan moesten we 24 uur erna zeker naar een huisarts of kinderarts om de elleboog te laten fixeren. Aangezien het de late namiddag was toen hebben we ook de dag erna tot in de namiddag afgewacht maar Victor verging van de pijn en nurofen en dergelijke varianten werkten niet. Oké, bellen maar. Huisarts – geen plaats, kinderarts – geen plaats. Als een gek begon ik dokters in de buurt te bellen. 7 of 8 belde ik er toen in onze regio en weet je wat die allemaal zeiden? ‘Mevrouw, we zitten al volzet en dus nemen we zeker geen nieuwe patiënten meer aan.’ Nog eens… Het ging om een kind van 2 dat verging van de pijn!!! We reden toen weer naar spoed en deden daar razend ons verhaal. Ze hebben ons daar vriendelijk geholpen en waren het met ons eens dat dit niet de gang van zaken mag zijn. Wij stonden er natuurlijk ongemakkelijk te wezen want wij hoorden helemaal niet op spoed op dat moment en namen de plaats in van iemand die misschien wel dringender hulp nodig had.

Een hele periode zonder doktersbezoeken ging voorbij of toch zonder bezoeken die we niet konden plannen. Joeri werd nog een keer ziek en we zagen dat alles volzet was, we hebben dan maar ineens online een afspraak gemaakt voor de dag daarna bij de huisarts. Diezelfde huisarts gaf hem nu serieus onder zijn voeten dat hij maar had moeten bellen want nu stond hij daar al quasi genezen. Excuseer?! Joeri had er toen wel wat van gezegd en sindsdien lijkt het beter te gaan, nu ja dacht ik toch.

Als het op onze allerkleinste kindjes aan komt gaan we het liefst naar de kinderarts zeker als we het gevoel hebben dat er echt wel wat mis is en zodoende keek ik vannacht terwijl ik zat te kolven met een continu overgevende Charlotte die al uren en uren voeding weigerde, super slap is en er uit ziet alsof ze onder een trein lag, op mijn gsmscherm naar het online afsprakenbeheer van de kinderarts. Uiteraard volzet. Direct deze ochtend belde Joeri om te horen of er toch nog een plaatsje was. Het is bijna weekend en dan is naar de dokter gaan stukken duurder en waarom wachten? Mijn moedergevoel schreeuwt dat er wat mis is en dat het kind moet nagekeken worden en dan liever nu dan morgen bij een vreemde arts en eerlijk is eerlijk, mijn ervaring met dokters van wacht is dat ze dat dik tegen hun zin doen.
Bellen dus… Geen plaats. Joeri duwt wat door maar nee hoor geen plaats. Ik ben razend. Ik heb een hele nacht zitten kolven met een borstontsteking en opkomende koorts omdat mijn kind weigert wat te eten/drinken, ondanks dat ze niets binnen neemt toch blijft overgeven en geen energie heeft (lees: ze ligt op haar rug te staren naar het plafond).
Ik belde onze eigen huisarts en natuurlijk geen plaats! Gelukkig wel bij een collega van onze huisarts maar eerlijk, ik ga liever bij mijn vertrouwde arts, maar voor nu ben ik al blij dat mijn kind geholpen zal worden.

Het mag dan minder werk zijn voor artsen, ze worden ook niet meer gestoord tijdens hun onderzoeken, … maar eerlijk? Ik vind er geen bal aan! Mijn kinderen met autisme zitten echt niet te wachten om zich te laten onderzoeken door een vreemde arts, daar zeggen ze niet waar ze pijn hebben en wat er scheelt. Ook ik als volwassene met autisme bespreek bepaalde zaken toch echt wel liever met mijn vertrouwde arts dan met een vreemde, ben ik dan zo raar dat ik dat toch net iets aangenamer vind?
Ik vind het een goed systeem voor routineonderzoeken die je kan plannen maar hou dan toch minstens een halve agenda of meer open voor echte zieke mensen of moet ik misschien in mijn agenda in gaan plannen wanneer er iemand in mijn gezin ziek gaat worden, ja dat zou ook wel handig zijn maar is niet de realiteit.

En euh, sinds wanneer mogen dokters nieuwe patiënten weigeren?! Een systeem dat volgens mij niet kan, want waar is ons recht op zorg in deze situatie? Hoe willen ze vermijden dat wij niet voor een banaal iets naar spoed rijden? Mijn geduld is er helemaal mee op en ik als kleine gewone burger kan niet veel meer doen dan mijn ongenoegen uiten op mijn blog.

Hoe denken jullie over het online afsprakensysteem bij artsen?

 

Volg en vind ons leuk op:

Deze zijn ook erg leuk!