Als je zoon van 8 op de paardenmolen wil

Onze zoon wordt binnen exact 1 week 8 jaar oud. 8 jaar intens plezier en geluk, 8 jaar met ups en downs. Onze zoon van 8 heeft autisme, gilles de la tourette en ontwikkelingsdysfasie (een taalstoornis). Een kind met een hart van goud, een normaal algemeen IQ en non-verbaal hoogbegaafd. Non-verbaal hoogbegaafd maar door zijn blokkeren vanuit zijn autisme staat hij qua leerstof niet op zijn niveau. Ondanks zijn taalstoornis leest hij boeken voor kinderen van ver boven zijn niveau. Hij is een kind met pieken en dalen dat steeds ontwikkelt in grote sprongen en steeds een grote terugslag kan hebben.

Ook op sociaal-emotioneel vlak gaat het net zo. Het ene moment lijkt hij een kleine volwassene en wil hij zijn eigen kleren afstaan aan een arme man die in de straten op de grond ligt te slapen bij 4°C, het andere moment wil hij op de paardenmolen. Gisteren was zo’n moment dat hij op de paardenmolen wou…

Een jongen die zichtbaar 8 jaar is en 1m28 meet. Een jongen die vrolijk op en neer staat te springen omdat hij op de molen mag ‘In het roze vliegtuig wil ik! In het roze vliegtuig! In het roze vliegtuig!’ roept hij terwijl hij op en neer springt. Hij is zo enthousiast en uitgelaten en wil zo graag op dat roze vliegtuig. Mensen staren naar ons. Onze zoon ziet er uiterlijk helemaal normaal uit en praat verder op gewoon niveau voor een 8 jarige maar op dat moment gaat hij springen als een kleuter en gillen en lachen als een klein meisje van 3-4 jaar oud. Je voelt de blikken in je rug, je ziet koppels plots de hoofden naar elkaar brengen en wijzend fluisteren, je hoort hier en daar ‘Is hij niet te groot om op de molen te gaan?’. Ik negeer ze, de molen stopt.

Onze zoon stormt de paardenmolen op en rent zo snel hij kan naar het roze vliegtuig en kruipt er in. Ook onze zoon van 6.5 kruipt uitgelaten enthousiast in een auto en onze kleuter van 3 plaats ik in de bus die hij aanwijst. De molen begint te draaien en het vliegtuigje van onze oudste gaat omhoog. Ik zie hem lachen en grijnzen. Hij wuift naar me met de grootste lach op zijn gezicht en hij steekt zijn duim naar me op. Op en neer met het vliegtuigje. Als de molen bijna stopt toon ik hem dat ik nog een kaartje heb. Hij springt bijna uit het vliegtuigje terwijl het nog in de lucht hangt, gelukkig kan ik hem duidelijk maken dat hij moet blijven zitten.

De molen stopt en hij komt struikelend van enthousiasme uit het vliegtuigje en pakt het kaartje aan, oh nee, ondertussen ging er iemand in het roze vliegtuigje zitten. Even zie ik hem wild ronddraaien maar al snel besluit hij in het oran… oh nee, bezet dan maar in het blauwe te gaan zonder in crisis te gaan. Hij kruipt in het blauwe en weer begint de molen te draaien. Ik zie hem wild voorruit en achteruit wiegen met een grijns tot achter zijn oren terwijl hij het vliegtuigje op en neer laat gaan. Ik zie mensen wijzen, ik hoor mensen commentaar hebben over die veel te grote en wilde jongen in het vliegtuig, ik hoor hoe schandalig het is en dat een molen voor kleine kindjes is, ik zie verwijtende blikken in mijn richting, … Ik negeer en kijk weer naar mijn zoon en geniet intens van zijn brede lach. Hij is zo intens gelukkig.

De molen stopt, het is gedaan. ‘Dank u mama dat we twee keer mochten!’ roept hij terwijl hij me een knuffel geeft. Intens en oprecht dankbaar. Hij heeft gelukkig niets meegekregen van wat de omgeving deed, hij is 8 en niet doof, blind of dom. Al die mensen die reageerden begrijpen niet hoe ze het geluk van onze zoon kapot hadden kunnen maken, ze begrijpen niet hoe hij zich een belachelijke baby en nietsnut had gevoeld en hoe zijn zelfbeeld plots weer aan diggelen zou gelegen hebben als hij het wel had gemerkt, ze begrijpen niet dat onze zoon sociaal-emotioneel soms een enorme dip kan hebben en vooral… Ze begrijpen niet hoe warm mijn hart wordt als ik mijn kind van 8 zo onbezorgd kind kan zien wezen.

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2016/11/26/8-jaar-en-op-paardenmolen/

13 gedachten over “Als je zoon van 8 op de paardenmolen wil

  • 26 november 2016 om 22:34
    Permalink

    Mooi geschreven. En goed dat je je niets aantrekt van andere mensen (hoe moeilijk dat soms ook is). Dat andere mensen het raar vinden wat jij doet, zegt meer over die andere mensen dan over jullie. Zo leg ik dat ook uit aan mijn kinderen. En om je gerust te stellen; mijn oudste zoon van 11 aarzelt ook geen moment als zijn broers en zus op de draaimolen mogen; dan stap hij ook gewoon op een paard en geniet ervan. Misschien niet zo uitbundig als jouw zoon, maar toch…

    Beantwoorden
  • 26 november 2016 om 23:11
    Permalink

    Ach mensen, het is een soort apart! Trek het je niet aan hoor! Als hij gelukkig is is dat het belangrijkste, vandaag op de molen aan Sint in de Piste ook veel ” grote” kinderen eroo fezien hoor!en niemand keek ervan op, gelukkig

    Beantwoorden
  • 26 november 2016 om 23:12
    Permalink

    Wat een mooi stukje!

    Het verbaast me dat mensen zo reageren. Mijn zoon is 7, en een kind zonder de uitdagingen die jij benoemt bij de jouwe. Ook hij gaat nog graag in de draaimolen. Misschien niet zo uitbundig, maar wel enthousiast. Mensen kunnen soms zo snel oordelen en negatief reageren. Ik denk dat dat onze belangrijkste taak is als ouders: onze kinderen leren met een meer open blik naar de wereld te kijken en niet zo snel te oordelen. Hoe moeilijk dat ook is soms.

    Beantwoorden
  • 26 november 2016 om 23:18
    Permalink

    Onze oudste van 8 zat enkele weken geleden ook genietend op de draaimolen, in een vliegtuigje 😉 Samen met onze kleuter en peuter 😀
    Heerlijk om te zien he! Ik bedoel, ze heeft nu eindelijk door hoe dat ding omhoog moet en heeft geen schrik meer om hoog te vliegen 😀 😀 😀
    Met Sinterklaas krijgt ze kleertjes ed voor haar babypop. Vraagt de papa: speelt die daar dan nog mee? Is ze nog niet te groot daarvoor? Euh nee… en laat ze nog maar een aantal jaar zo blijven!

    Beantwoorden
  • 26 november 2016 om 23:24
    Permalink

    Mijn dochter is negen, 1 meter 40 en vindt een draaimolen nog steeds geweldig. Het is nooit in me opgekomen dat ze er te groot voor is. Ik zou waarschijnlijk lachend naar jouw zoon hebben gekeken, want ik geniet ervan als kinderen zo enthousiast zijn!

    Beantwoorden
  • 27 november 2016 om 10:42
    Permalink

    Oh wat schattig,ik zie hem helemaal voor me, zielsgelukkig in zijn vliegtuigje! ❤

    Beantwoorden
  • 27 november 2016 om 11:25
    Permalink

    Oh ja, maatschappijmensen, gewoontes, het hoort zo niet, het moet zo, wie is er nu gevangen?
    Mijn oudste van 10 zit ook nog bij haar zussen van 8 en 6 in de draaimolen hoor en ook het liefst in het vliegtuig!

    Beantwoorden
  • 27 november 2016 om 21:27
    Permalink

    En dan rest ons de vraag : wie in dit verhaal is sociaal-emotioneel achter? 🙂

    Beantwoorden
  • 29 november 2016 om 10:16
    Permalink

    Heel mooi geschreven!
    Verschrikkelijk naar om je zo uit te spreken over een kind dat duidelijk zoveel plezier heeft. Zure mensen. Je kan ook genieten van andermans geluk… Ik vind het jammer dat ik je zoon niet heb zien stralen, mijn dag had het zeker weten wÊl gemaakt

    Beantwoorden
  • 30 november 2016 om 03:29
    Permalink

    Nooit geweten dat er een maximumleeftijd is op de Kermis… waar bemoeien mensen zich toch mee?
    Laat je kinderen genieten. En geniet mee.

    Beantwoorden
  • 2 december 2016 om 10:20
    Permalink

    Mooi geschreven en ik kan me zeker voorstellen dat dit wel ff een momentje is. Hopelijk kunnen mensen zien aan je stralende kind en jou als gelukkige toekijkende moeder, dat het ook gewoon goed is. En het ‘wilde’ gedrag puur enthousiasme is. Jammer dat mensen dat niet lijken in te zien. Maar wel een overwinningsmomentje voor jullie, lijkt me!

    Beantwoorden
  • 3 december 2016 om 21:45
    Permalink

    Het brengt tranen in mijn ogen, wat mooi geschreven. En wat heerlijk toch als hij zo intens kan genieten van klein geluk zoals een draaimolen. Zo jammer dat mensen zo snel oordelen over anderen.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *