#genoeggezwegen

Ik heb wel even getwijfeld of ik mijn verhalen zou delen. Ik heb niet de mooiste bevallingen gehad de eerste twee keer en dan druk ik het nog zacht uit. Het is namelijk een wonder dat ik het na de eerste keer nog 3 keer aandurfde. Ik wilde ze eerst niet delen, ik hou niet zo van bangmakerij maar aan de andere kant vind ik het belangrijk. Ik leerde uit mijn eigen ervaringen steeds harder op mijn strepen staan en mijn eisen stellen bij bevallingen, van voet bij stuk te houden en mijn rechten op te eisen. Als ik had geweten bij de eerste welke rechten ik had en hoe een bevalling eigenlijk geen droomplaatje is dan had ik niet zo lijdzaam ondergaan. Dat is wat ik ook wil bereiken met nu toch naar buiten te komen met mijn verhaal, om jonge ouders duidelijk te maken dat ze ook rechten hebben, recht over hun eigen lichaam, het recht om serieus genomen te worden.

Ik doe bij deze dus wel mee met de actie #genoeggezwegen en postte op instagram deze foto over mijn eerste bevalling maar eigenlijk is dit nog lang niet alles:

Een wonder dat er daarna nog 3 kinderen kwamen… #genoeggezwegen

A photo posted by Kimberley Janssens (@gewoon_wij_thuisonderwijs) on

Want naast al dit moet ik er ook bij vertellen dat op een gegeven moment mijn man opzij werd geduwd zonder enige uitleg en hij doodsbang was toen hij een hele horde artsen rond zijn toen zwangere vriendin zag verzamelen. Hij plakte tegen de raam, kon niet in mijn buurt komen en kreeg geen woord uitleg, ook ik niet. Ik werd in allerijl naar het operatiekwartier gebracht waar hij niet mee binnen mocht tot ze ‘met me klaar’ waren. Hij heeft ruim een half uur op de gang staan ijsberen zonder 1 woord van uitleg. Ik herinner me nog perfect hoe ik meermaals vroeg wanneer hij nu mocht komen. Toen onze zoon er al bijna was, kwam hij dan toch nog binnen. Snel kijken en hop met de zoon weg.

Ik hield er een postnatale depressie aan over…

Over de tweede bevalling postte ik dit op instagram:

Wat ik hier niet bij zette was dat op een gegeven moment mijn man me zelfs zo zag afzien dat hij er onpasselijk van werd en bijna flauw viel, ik kon toen nog net roepen dat ze naar hem moesten kijken.  Verder bleef onze zoon toen wel bij ons in het operatiekwartier maar niet in de kledij die ik had voorzien.

Maar ik postte ook dit op instagram:

Want het kan ook anders… Vanaf de derde had ik een gans geboorteplan en zeker bij de vierde was ik tot in het detail voorbereid. Alles had ik doorgesproken met de gynaecoloog en ook in het ziekenhuis. Ik kreeg toen nog eerst te horen ‘Het is te druk.’ maar ze hebben toch geluisterd en al mijn eisen en wensen ingewilligd zelfs dat mijn echtgenoot de navelstreng mocht doorknippen.
Het hele verhaal kan je hier lezen.

Lieve aanstaande mama’s, ik wil jullie niet bang maken, de kans dat jullie overkomt wat mij is overkomen is klein. Bereid je voor, lees, informeer, … Ga op je strepen staan, maak voor jezelf uit wat jij belangrijk vindt. Ook jij hebt rechten! En geniet, geniet hoe dan ook! Kinderen krijgen is het mooiste dat er is, een waar geschenk, een echte zegen!

Meer informatie over deze actie vind je op deze site.

Om nog even af te sluiten, ik wil niemand de schuld geven, geen enkele arts. Ik ben er zeker van dat ze steeds het beste met me voor hadden. Ook artsen zijn mensen en maken fouten.

Later aangevuld: Ik wil toch nog even kwijt dat dit openbaar maken heel veel met me doet. Ik heb het met tranen in mijn ogen allemaal geschreven en gepost. Ik dacht altijd dat ik het allemaal een plaatsje had gegeven maar blijkbaar niet. Door er over te zwijgen heb ik het alleen maar in een donker hoekje gestoken en nooit verwerkt. Ik besef nu pas wat ik eigenlijk met me meedraag.

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2016/11/29/genoeggezwegen/

2 gedachten over “#genoeggezwegen

  • 1 december 2016 om 00:05
    Permalink

    Afschuwelijk, je hebt het me al eens voorzichtig verteld onder een blog, maar meid wat heb je meegemaakt! Dapper dat je je verhaal toch doet. En ik hoop dat het andere vrouwen helpt! Liefs en een dikke knuffel

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op Merel Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *