Lieve Thibeau

De hele dag heb ik nagedacht wat ik zou schrijven voor jou verjaardag. Over je broers en zus leek het zo makkelijk maar voor jou precies niet. Niet dat ik je niets te vertellen heb hoor, maar wat ben jij moeilijk te doorgronden en eerlijk is eerlijk, als mama geef ik dat niet graag toe. Ik kan perfect zeggen hoe Lucas en Victor denken, het lijkt soms wel alsof ik in hun hoofd woon. Charlotte is nog zo jong en vrolijk maar jij bent net dat beetje anders, niet slecht anders, gewoon anders dan hen.

Het ene moment ben je vrolijk, meewerkend, lief, zorgzaam, … en het andere dan ontplof je om het minste (in mijn ogen althans), moeten al je auto’s op een rijtje en brul je het ganse huis bij elkaar. Nooit weet ik wanneer wat zal komen. Als je met je auto’s speelt dan is het duidelijk, niemand zal er aan komen ook niet als je er honderden hebt geparkeerd op tafel, allemaal naast elkaar met de voorkant naar voor. Gesorteerd op soort of op kleur of gewoon door elkaar. Uren en uren kan je daar mee bezig zijn en dan mag niemand je storen.
Je bent heel uniek net als elk kind maar ik zie zelden een jongetje als jij. Zoals jij fan bent van K3, het is onbeschrijfelijk. Ik ga het ook niet helemaal uit de doeken doen want ik geloof niet dat je het later leuk zal vinden als ik het openbaar maak maar wat is het een zegen te zien dat dankzij thuisonderwijs jij ook daarin helemaal jezelf kan en mag zijn.
Ook zingen is een passie van je… Ik moet je maar eens voorstellen om zangles te volgen denk ik al vrees ik dat je nooit echt een nachtegaal zal worden, iets met slechte genen. Sorry daarvoor maar laat het je vooral niet tegenhouden want wat brengt jou dagdagelijkse gezang en gedans vreugde in huis. Oké, niet altijd, soms gil ik dat je moet zwijgen maar doorgaans kan ik er zo van genieten.

Aan de andere kant ben je dan weer een echte stoere jongen. Sinds dit schooljaar voetbal je. Ja, jij! Die jongen die nooit sneller liep dan slentergang en brulde dat hij van elke pas al doodmoe werd. Het idee van lopen maakte je bijna hysterisch en moet je jezelf nu zien! Je voetbalt als een echte, euhm… ik ken geen bekende voetballers *oeps*… Maar je zou jezelf moeten bezig zien! Elke week weer verbaas je mij en wat een plezier heb je er in! Je geniet er steeds ten volle van en komt steeds met een grote lach van het voetbalveld. Niets kan jou tegenhouden, voetballen zal je!

Elke keer ik denk dat je iets niet zal doen dan doe je het en als ik denk dat iets je wel zal liggen dan doe je het niet. Zelden kan ik het juiste raden. Frustrerend voor mij als mama maar ook leerrijk, want geef toe… Welk kind antwoord nu op de vraag ‘Wat wil je doen op je verjaardag?’ met uitbundig ‘Wiskunde!!’? Jij bent diegene van onze kinderen die me het meeste leert om ook mijn kinderen te vertrouwen om zelf keuzes te maken want jij zal je nooit zomaar wat laten opleggen.

7 jaar onvoorspelbaar samenleven met jou… Je zou denken dat dat niet evident is voor een mama met autisme maar hé, wat leer jij me elke dag veel en daar ben ik zo ontzettend dankbaar voor!

Lieve Thibeau, blijf jezelf op elke manier, zo ben ik het meeste trots op jou!

Nog een hele fijne verjaardag gewenst!

Dikke knuffel van je mama xxx
(en ook van je papa en broers en zus)

Volg en vind ons leuk op:

Deze zijn ook erg leuk!