No mess activities vs. sensory play en echt knutselen

Wat is dat toch tegenwoordig met al die no mess activities? Echt je ziet ze steeds meer de kop opsteken en tegelijkertijd zie je ook steeds meer activiteiten rond sensorisch spel naar boven komen waarbij je echt gaat knutselen en vuil worden. Eigenlijk zijn de meeste ‘no mess activities’ wel ergens onder het sensorische te plaatsen maar dat is dus niet wat ik bedoel ūüėČ Nu ja, het wordt wel duidelijk als jullie even verder lezen.

No mess activities
Ik snap het wel. Het is natuurlijk veel handiger en leuker als je kind met verf speelt onder een stukje folie dat je dan maar hoeft weg te smijten. Je kind blijft proper, je meubels blijven proper, je hebt geen kwasten uit te spoelen, … En je kind zal het vast ook wel leuk vinden maar eerlijk? Denk je niet dat je kind het veel leuker zou vinden om echt te kliederen met de verf en kwasten? Het lijkt soms wel alsof die activiteiten zijn uitgevonden door en voor ouders die bang zijn van een beetje vuil. Jah… dat heb je nu √©√©nmaal met kinderen… rommel en vuil.

Pas op, ik heb zelf kinderen die snel overprikkeld raken. Ik snap dus zeker wel dat het voor kinderen die niet graag vuile handjes hebben een uitkomst kan zijn. Misschien kan je eerst proberen om je kind handschoentjes (latex ofzo) te laten aandoen. Voor kinderen die echt niet graag kliederen kan het natuurlijk echt wel een uitkomst zijn maar zo worden de ‘no mess activities’ echt niet aangebracht. Ze worden echt gepromoot als ‘NO MESS’ en dus gemakkelijk voor jezelf. Daar is natuurlijk niets mis mee als je niet enkel dat doet.

Als mijn kinderen knutselen in eender welke vorm dan hangt er lijm op de tafel, verf op de stoelen, glitter tot achter hun oren en tussen hun tenen, rijst door het hele huis, … Ok√©, dat maakt het promoten van knutselen misschien niet aantrekkelijk maar mijn kinderen kruipen elke keer weer met een grijns tot achter hun oren aan tafel als ze het woord knutselen horen.¬†Ze vinden het dan ook echt leuk om zich volledig uit te mogen leven op al dat materiaal. Ik heb dan ook geleerd het echt los te laten al dat ‘Whaaaa! Pas op met die verf! Nee, niet daar met die lijjjjj… Hou dat buisje glitter goed vaaaaa…st… *zucht*’ Ok√©, ik zucht nog wel af en toe maar tegelijkertijd glimlach ik ook naar hen. Als ik op voorhand al voel dat ik dat niet ga kunnen waarmaken, begin ik gewoon niet aan knutselen met hen. Pas op, dat loslaten was ook voor mij een heel proces hoor er was echt wel een hele periode waarin ik net niet gillend en springend rond mijn kinderen stond te gillen dat ze moesten oppassen en voorzichtig moesten doen.

Sensory play en echt knutselen
Tegelijkertijd wordt ook het nut van sensory play steeds meer gepromoot. Vooral dan de vorm waarbij je echt gaat knutselen en vuil worden.
Het heeft dan ook vele voordelen, ik som er enkele op:
– De fijne motoriek: dingen vastnemen, manipuleren, ergens in stoppen, …
– Spraakontwikkeling: dingen benoemen en er over praten, tegenstellingen zoals hard-koud, licht-donker, kleuren benoemen, …
– Cognitieve ontwikkeling: tellen, sorteren, vergelijken, probleemoplossend denken, …

Je ziet dan ook overal leuke activiteiten de kop opsteken, maar het nadeel van deze activiteiten is dan weer dat ze doorgaans niet zo proper zijn. Ik denk maar aan klei, plasticine, rijstbakken, watertafels, kinetisch zand, verf, … Allemaal dingen die voor behoorlijk wat troep kunnen zorgen. Je hebt natuurlijk ook activiteiten die voor minder troep zorgen zoals sensory bottles, zoekzakjes, … ¬†Er zijn ook heel wat gewone spelproducten op de markt waar we er zelf heel wat van in huis hebben, ik denk maar aan een tast memory, sensory balls, lichtbak, …

Foto van mamaliefde.

Zelf doe ik niet veel aan sensory play, thans niet bewust, maar gewoon door buiten te spelen in de zandbak en het gras, kliederen met je handen in verf en klei, door puffy paint te maken, te spelen met scheerschuim of kinetisch zand, … doe je onbewust heel veel aan sensory play maar zelden blijft mijn huis er proper van. Nee, zelfs niet van het buiten spelen in de zandbak en het gras.

Mijn eindconclusie
Het ene sluit het andere niet uit. Ik hou ook wel eens van een ‘no mess activity’, ja ook puur uit gemak en voor mezelf en dat vinden de kinderen leuk. Echter als ik hen laat kiezen dan gaan ze gegarandeerd voor troep maken en dat is goed. Ze zijn kind, laat ze kind zijn. Ik koop mijn chique meubels en duur behangpapier wel als ze uit huis zijn. Ik kan echt ontzettend genieten van die troep gewoon door het zien van het plezier op mijn kinderen hun gezicht. En nee, ik ben niet blij met de zoveelste spat verf op mijn muur die er niet af gaat, op dat moment zelf niet. Achteraf kan ik er toch elke keer om lachen, onze kinderen maken van ons huis ook hun huis.

Een gezonde mix moet dus zeker kunnen zonder uit het oog te verliezen waar je kind het meeste van geniet.

Nog enkele links naar bloggers en websites rond sensorisch spel waar ik veel tips haal (naast pinterest):
Mamaliefde
MamaABC
sensorischspel.nl
moederbrein

 

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2017/03/07/no-mess-activities-vs-sensory-play-en-echt-knutselen/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *