Het is een discussie die ik al lang heb opgegeven. Jarenlang heb ik me er boos in gemaakt en voor gestreden maar ik gaf het op. De meningen waren verdeeld en de ene is er gewoon gevoeliger aan dan de andere. Toch merk ik dat het woord autistisch weer steeds vaker wordt gebruikt en dan borrelt er toch weer wat in me op. Ik onderdruk weer steeds vaker de neiging om er wat van te zeggen, maar ik wil het toch nog eens kwijt en daarom dus dit artikel.

In nieuwsartikels, via media, in verslagen van scholen of therapeuten, door personen zonder autisme en ook af en toe door personen met autisme wordt het woord ‘autistisch’ gebruikt. Een woord waar ik kriebels van krijg want wat is dat eigenlijk ‘autistisch zijn’? Is een persoon die autisme heeft per definitie autistisch? Voor mij niet. Ja, autisme beïnvloedt je hele hebben en zijn, het maakt je tot de persoon die je bent. Een persoon waar je kan, mag en zelfs moet trots op zijn.

Toch ben je meer dan autistisch. Je hebt je eigen karakter, je wordt ook beïnvloed door ervaringen, door personen van buitenaf, door je opvoeding. Je bent dus heel wat meer dan enkel autistisch. Je bent wie je bent. Een persoon die misschien wel koppig is of lief, zachtaardig of net erg explosief. Misschien ben je wel heel erg teruggetrokken door iets dat je is overkomen en niet per direct door je autisme.

Daarnaast wordt het woord ‘autist’ ook te vaak gebruikt als scheldwoord en als ik dan hoor dat iemand autistisch is dan klinkt dat voor mij persoonlijk direct heel wat harder omdat ik het (onterecht?) ga linken aan het woord autist. Voor mij klinkt ‘autistisch zijn’ ook niet echt respectvol.

Toch blijft het voor mij een groot verschil en is het voor mij vrij duidelijk. Noch mijn zoons, noch ikzelf ben autistisch. Wij hebben autisme en wij zijn wie we zijn, niet autistisch.

Om af te sluiten… Als ik rondom mij kijk zijn er nog mensen die er zo over denken en dan wil ik toch een kleine tip meegeven. Als je praat over autisme hebben zul je raar of zelden iemand kwetsen, spreek je over autistisch zijn dan wordt die kans plots toch wel aanzienlijk groter. Dus misschien toch de moeite om er op te letten?

Het blijft natuurlijk een persoonlijke kwestie dus ik hoor het graag… Hoe denk jij er over (als persoon met of ouder van iemand met autisme)?

*bron foto: pixabay

Volg en vind ons leuk op:

Deze zijn ook erg leuk!