Als een huis kopen een nachtmerrie wordt

We beginnen bij het begin… In de zomer van september 2012, ja nu exact 5 jaar geleden, begonnen wij onze zoektocht naar een eigen huis. Ons huurappartement werd te koop gezet en lag mijlenver boven ons budget. Aangezien dat niet onze eerste huurwoning was en huren bij ons elke keer met heel wat problemen gepaard ging, besloten we op koopjacht te gaan. Niet evident natuurlijk met 1 inkomen, maar we waagden het er op.

Na heel wat huisjes te bezichtigen en een grondige zoektocht kwamen we terecht in het huis waar we nu wonen. RECHTSTREEKS VAN DE EIGENAAR stond er te lezen op het bord dat aan de raam hing. Zonder al te hoge verwachtingen stapten we het huisje binnen. Een rijhuisje zoals er overal ontelbare te vinden zijn. 5 meter gevelbreedte, 2 slaapkamers, een zolder die je kon ombouwen naar een kamer, een badkamer in een aanbouw dat vroeger stallen waren geweest. Ja, er was nog wel wat werk. De keuken zou er op (lange) termijn uit moeten, de aanbouw zou moeten neergehaald worden en de zolder moest als 1 van de eerste dingen gerenoveerd worden gezien 2 slaapkamers toch echt wel nipt waren met 2 kinderen (vonden we toen).

 
(Hier zie je hoe alles mooi wit was.)

Verder was het huis spierwit gezet. ‘Een laagje verf om het fris te zetten voor de verkoop.’ dachten we. Zelfs de kelder stond kurkdroog. Ik zie Joeri nog gebukt onderaan de muren kijken en voelen. Geen gele plekken, nergens een spoor van vocht te bespeuren. We wisten de prijs en hij deed er nog een beetje vanaf. We lieten ons wat onder druk zetten door het smoesje ‘Er is nog iemand anders die het wil, maar die moet nog met de bank gaan praten.’ Iets wat wij al gedaan hadden en we kenden onze limieten.

Ja, dit huisje kon het wel eens worden voor de komende tien jaar.

December 2012 tekenden we bij de notaris alle papieren en kregen we de sleutel in onze handen. Ons eigen huis! Wauw! Vol enthousiasme hebben we alles behangen met vlakke vlies en vervolgens daarover drie lagen geschilderd. Ja, het moest echt goed gebeuren want dit zou toch voor zeker de komende tien jaar zijn. Ook de kinderkamers werden direct grondig onder handen genomen. Uren hebben we gestoken in die prachtige kinderkamers die het toen waren, ja ik ponsde zelfs met de hand olifanten op 3 hele muren. Al snel konden we verhuizen en trokken we in ons nieuwe huis in, ons eigen huis. Ja, het bleef wel even onwerkelijk.

Wat we toen niet wisten, was dat het allemaal nog veel onwerkelijker zou worden. De winter ging voorbij en plots veranderde onze kelder in een waar zwembad. Oké, het is een kelder. Lossen we wel op van zodra er weer wat budget zou vrijkomen. Toch vonden we het vreemd want hij leek echt kurkdroog toen we het huis kochten en ik dacht toen terug aan hoe Joeri de kelder had geïnspecteerd.

2013 kwam op zijn einde en 2014 begon… In augustus 2014 wilde ik voor het eerst nieuwe foto’s in mijn kaders stoppen die aan de muur hingen en wat we toen vonden werd een begin van een lang, frustrerend proces waar veel tranen voor zouden vloeien.
De eerste kader werd van de muur gehaald en daarachter vonden we allemaal grijze vlekken… Schimmel. Elke volgende kader onthulde hetzelfde horror beeld. Of toen dacht ik nog dat dat horror was, tot we de kast die tegen die muur stond weg trokken. Die grijze vlekken waren niets in vergelijking met de hevige dikke lagen schimmel die onze kast was aan het opvreten, inclusief de inhoud! Walgend en ontdaan van wat we vonden trokken we meer kasten van de muren weg. Gelukkig nergens zo erg als achter die ene kast, maar overal vonden we wel vieze vlekken van schimmel achter de kasten.


(Voor en na, de minst erge foto’s. Wat we achter de kast vonden bespaar ik jullie.)

Op dat moment hadden we net Victor gekregen en sloop hij vrolijk over de grond rond, ik walgde van waar ik mijn kinderen in liet wonen! Ook boven in de slaapkamer troffen we aan de achtergevel hetzelfde fenomeen aan. Ja, op de kamer, de muur waar onze zoon met zijn hoofd tegen sliep! Per direct werden kinderen samen gelegd op de kamer vooraan, waar gelukkig niets aan de hand was.


(Wat we aan het hoofdeind achter Lucas zijn bed vonden. Ja, nog altijd de minst erge foto.)

We belden onze verzekering, want wij zijn verzekerd voor contractuele geschillen, en legden onze problemen voor. Het was ons inmiddels wel meer dan duidelijk geworden dat wij een huis vol BEWUST verborgen gebreken hadden gekocht. Al snel ging de bal aan het rollen en het eerste contact met de rechtbank werd door onze advocaat gelegd in september. Kort geding.

Uiteraard beweerde de tegenpartij zich van geen kwaad bewust te zijn en al snel werd er een onafhankelijk inspecteur geëist. De inspecteur kwam, maakte een plank los, maakte een minstens 20 cm diepe put in het midden van onze living, haalde plinten weg, kapte behang en bezetting van de muren enzoverder. Ja, ons eens zo mooi geschilderde huisje werd omgetoverd in een huis vol schimmel, vocht, gaten, afgekapte bezetting, …

De zaak kwam voor en werd uitgesteld want de tegenpartij was het gewoon ‘niet eens’. Zo gaat dat. Het recht van de verdediging is het hoogste dat er is. Als zij beweren dat het niet waar is mogen ze blijven proberen om zichzelf te verdedigen. Helemaal goed natuurlijk ware het niet dat het verslag van de inspecteur klare taal sprak.

Zij hadden de verwarming gelegd en dus buizen in onze vloeren en daar een nieuwe laminaat op geplaatst. Allemaal op zavel, wat ze wisten. Zij hadden de verwarmingen dan ook geplaatst en onze hele huis is voorzien van een laag bezetting behalve achter de verwarmingen, maar ho maar, zij hadden niets bezet. Op sommige plaatsen vinden wij bij herstelwerken nu bezetting van maar liefst 5 cm(!!) dik! Maar op de laatste zitdag zei hun advocaat dat ze enkel ‘hier en daar een dun laagje hadden aangebracht’.


(Hier zie achter Thibeau dat er achter de verwarming geen bezetting te vinden is.)

2 jaar en 10 maanden lang hebben we geprocedeerd. De zaak werd ook wel een keertje uitgesteld omwille van te weinig rechters. Dit lieten ze dan een kleine week op voorhand weten, ja zo gaat dat in België.

Ondertussen hebben we op eigen kosten de zij- en achtergevel volledig geïsoleerd en heel wat bezetting weggekapt, zoals de inspecteur die door het gerecht werd aangesteld ons had aanbevolen. Op deze manier hebben we twee ganse muren kurkdroog gekregen en al heel wat schimmel kunnen weg halen en hebben deze plaatsen nu kans om te drogen. Het gaat hier immers niet over opstijgend vocht in de woning, maar over vocht dat van de zavel via fout geplaatste bezetting naar boven kroop. Ja, in ons huis hebben we nu op een aantal plaatsen een mooie band zonder bezetting van 30 cm hoog en op nog heel veel plaatsen moeten we bezetting weg halen en wel tot 50 cm hoog.


(Wegens geen budget doen we alles met twee zelf. Van bezetting afkappen tot muren isoleren en afwerken.)

Nu is het voorbij. Definitief! Of we gewonnen hebben? Dat is maar hoe je het bekijkt. Ja, we wonnen gans het proces van het gelijkvloers. Het grootste en belangrijkste stuk. Het mingenot werd niet berekend op de dag van ontdekken schimmel tot einde proces maar over 11 maanden, dus tot vrijgeven van de woning. Dat wij geen financiële middelen hadden om het in tussentijd allemaal zelf op te lossen dat doet er niet toe. Het werd vrijgegeven dus konden we het herstellen en hadden we er dus geen last meer van.  De schadevergoeding werd berekend enkel over de oppervlakte van de weg te halen bezetting die dan herstelt moet worden. Dat gans de muren daardoor opnieuw behangen en geschilderd moeten worden dat vergeten we maar even. Maar we klagen niet, dit was wat we wilden winnen en dat hebben we gewonnen.

En het eerste verdiep dan? Wel, ons huis dateert van 1936 en wij hadden dus maar moeten weten dat die achtergevel niet voldoende geïsoleerd was ook al zijn wij geen kenners in het vak. Dat er ook boven bezetting werd geplaatst om eerdere vochtproblemen te verbergen deed er dus niet toe. Hier hebben we ons ook gewoon bij neergelegd. Het was al heel duidelijk in het verslag van de inspecteur dat we deze schadepost niet zouden winnen.

Toch zijn we ook heel blij. Ze hebben de tegenpartij voor het grootste deel van de gerechtskosten en de kosten van de inspecteur laten opdraaien, want zo staat er in het vonnis dat wij eerlijk waren. De dingen waarvan in het begin al duidelijk was dat niet de tegenpartij schuldig was, maar dat het al problemen waren van meerdere jaren terug, hebben we laten vallen. We gingen niet procederen en hun dingen in de schoenen schuiven waar zij niet verantwoordelijk voor waren. Hierdoor hebben wij het proces minder lang (alsof bijna 3 jaar niet lang genoeg is) en minder complex gemaakt. Ja, eerlijkheid wint altijd mensen!

Toch was het spannend, ze zouden een maand krijgen om in beroep te gaan maar we wisten zelf al wel dat ze dat niet zouden doen. Ze konden dit niet winnen. Het verslag van de inspecteur sprak duidelijke taal, ze zouden in beroep enkel maar riskeren dat ze nog meer zouden verliezen (dat kleine stuk van de achtergevel boven).

Diezelfde week kregen we dus nog bericht van onze advocaat dat ze officieel hadden laten weten geen beroep aan te tekenen, dit is nu 1.5 week geleden ongeveer. Gisteren kregen we dan eindelijk bericht van de advocaat dat alles afgerond is en we weer verder kunnen.

Het waren drie jaar vol frustraties en tranen. In werkelijkheid kochten we niet recht van de eigenaar, maar van een bedrijf dat oude verkrotte woningen opkoopt, deze oplapt (of zo lijkt het toch) en deze weer verkoopt. Dit komt pas aan het licht als je papieren gaat tekenen, want daar staat plots bvba en nv (twee bedrijven in ons geval).

We weten heel zeker dat deze mensen niets geleerd hebben en gewoon verder zullen gaan met hun zaakjes. Zo’n huisjesmelkers mikken op jonge gezinnen die het niet al te breed hebben, geloof mij ze hebben tientallen huizen te koop staan en geen enkele van astronomisch hoge bedragen. Zo zijn ze er relatief zeker van dat ze niet snel een rechtszaak aan hun been zullen krijgen, want dat kost immens veel geld. Zoveel geld zonder enige zekerheid op winst, want je koopt een woning nog altijd volgens de letter van de wet ‘in de staat waarin ze zich bevindt’. Dat geld stop je dan veel liever in de herstellingen van je huis. Bij ons hadden ze de pech dat wij maandelijks liever heel wat betalen aan verzekeringen om situaties als deze aan te kunnen aanvechten. Geloof mij als ik zeg dat we de rest van ons leven de verzekering verder kunnen betalen en we er dan nog steeds geen verlies gaan doen na wat deze rechtszaak gekost heeft aan advocaat en dergelijke.

En de tegenpartij, die zagen we voor het laatst in het najaar van 2014 toen de inspecteur bij ons langst kwam, of nee ik lieg… Ze waren niet eens op de inspectie aanwezig en kwamen uren later binnen vallen om eens te kijken en daarna onze buren lastig te vallen. Bij elke gerechtsdag stelden we weer vast dat de tegenpartij niet aanwezig was en slechts hun advocaat kwam opdagen. Ik denk dat ze zich stevig hadden mispakt aan het karakter van die toen 24 en 27 jarige snotapen die het contract tekenden.

Wij hebben vele lessen geleerd die we nu graag met jullie delen. Wil je een huis kopen denk dan aan dit:
– Neem een vochtmeter mee! Meet echt elke muur op verschillende plaatsen en hoogtes.
– Kijk achter verwarmingen en dergelijke om te zien of je geen eigenaardigheden opmerkt zoals een laag bezetting die plots stopt.
– Laat je niet onder druk zetten door zogenaamde andere kopers die er zouden zijn (die zijn er vaak niet).
– Denk niet te snel dat een verzekering weggesmeten geld is.
– Laat je bijstaan door mensen met kennis van zaken.
– Neem je hoe dan ook een deftige advocaat onder de arm bij problemen.
– Denk niet te snel dat het een verloren zaak is.
– Teken géén contract als die ‘rechtstreeks van de eigenaar’ een bedrijf blijkt te zijn, ook niet als je dat pas ziet als het contract al voor je neus ligt. Mensen die hierover op voorhand al liegen of dingen verzwijgen kan je maar beter niet vertrouwen.

Wij hebben in elk geval onze les geleerd en zullen in de toekomst heel wat voorzichtiger zijn. Je kan ons dan misschien wel dom of onbezonnen vinden, maar dit kan iedereen overkomen. Wees eens eerlijk… Hebben jullie een vochtmeter meegenomen toen jullie een woning gingen bekijken om te kopen?

Ter aanvulling na online smijten: Na een aantal keer de opmerking te hebben gekregen… Er werd wel degelijk een bouwtechnische keuring uitgevoerd bij aankoop. Dit moest voor onze lening namelijk gebeuren. De persoon in kwestie zei ons toen nog ‘Amai, mooi huis voor deze prijs.’ Jah… zal wel ja.

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2017/07/18/als-huis-kopen-nachtmerrie-wordt/

9 gedachten over “Als een huis kopen een nachtmerrie wordt

  • 18 juli 2017 om 12:30
    Permalink

    Oh wat verschrikkelijk!
    Een nachtmerrie, om maar te zwijgen over je mentale en geestelijke gesteldheid.
    Blij voor jullie dat dit voorbij is, maar dit zal ook even een plekje moeten krijgen!

    Beantwoorden
  • 18 juli 2017 om 15:09
    Permalink

    O wat vreselijk! Wij hebben bij de aankoop van onze eerste woning ook met heel wat onverwacht vocht te maken gekregen. Wij waren jong, onervaren en doodgelukkig dat wij een eigen huisje konden kopen. Een vochtmeter meenemen was niet in onze gedachten opgekomen. We hebben nu zopas een nieuwe woning gekocht, meer voorbereid deze keer. Maar toch hoop je opnieuw dat je niet voor al te veel onverwachte problemen komt te staan.. Veel succes nog met de verdere opknapwerken!

    Beantwoorden
  • 18 juli 2017 om 18:52
    Permalink

    Oh wat een ellende! Pffff schandalig toch, zo profiteren van jonge gezinnen die het niet breed hebben!

    Beantwoorden
  • 18 juli 2017 om 21:12
    Permalink

    Heb je die bouwtechnische keuring zelf via een onafhankelijk expert laten doen? Wij betaalden toen 350 euro (gedaan op huis waar we interesse in hadden dus koop hing af van advies). Die man is daar 5u geweest en we kregen een lijvig document met 50 blz tot in detail van alles wat kon gecontroleerd worden met alle hoogtechnische apparatuur inclusief foto’s en schatting van kosten voor evt herstelling (vb: isolatie dak was niet ok).

    We hebben het huis niet gekocht omdat de kosten te hoog bleken uit dat dossier. De maand erna belde het immo-kantoor dat ze een mogelijke koper hadden en of die eventjes gratis ons bouwtechnisch dossier konden krijgen 🙂

    Kost een beetje geld dus maar ik was zo blij dat we ons een hoop ellende bespaarden. Jammer dat jouw keuring dit dus niet naar boven bracht!!

    Beantwoorden
  • 1 september 2017 om 05:07
    Permalink

    Verborgen gebreken zijn meer standaard dan regel ben ik een beetje bang. Ik wist zelfs niet dat hier zaken van gewonnen kunnen worden, fijn om te horen dat het wel kan. Het huis dat ik kocht met vernieuwd dak met garantie van de dakwerker bleek lek, het hout rot en alle verdiepingsbalken waaronder gyproc plafond was aangebracht aangevreten Door Hout termieten. uiteindelijk heb ik de verdieping moeten vervangen… Ik hoor de notaris nog zeggen houd maar goed foto’s bij want het is echt goedkoop en mss komt de belasting wel extra geld vragen. Van droge kelder is ook weinig te merken daar het water Door de waterdichte bezetting geperst word tijdens de winter. Het huis is verkocht als te renoveren en dat is wat we nu doen, maar centjes zijn sneller gespendeerd dan verdiend.

    Beantwoorden
    • 1 september 2017 om 07:54
      Permalink

      Verborgen gebreken kan je niet winnen, bewust verborgen gebreken wel. Dat is het grote verschil. Je moet het natuurlijk wel echt kunnen bewijzen allemaal en dat maakt zo’n rechtzaak vaak heel erg moeilijk.
      Veel succes met het renoveren, dat van die centen weten we jammer genoeg heel erg goed.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *