Clicsheaven en een dagje zee in Koksijde

In Joeri zijn bouwverlof gingen we veel zwemmen, naar het bos, met de trein rijden, naar de dierentuin en een dag naar zee. Dat allemaal op zijn minst. In werkelijkheid deden we niets van dat alles tot grote frustratie ter mijne zijde. Mijn lieve echtgenoot had namelijk besloten kei hard op zolder te werken. Uiteraard moest dat ook gebeuren, dat stond ook zo op de planning maar als hij iets in zijn hoofd stopt dan gaat hij er volledig voor. Geweldig natuurlijk. Hij wil een plekje voor ons twee maken, hij wil ons het beste geven dat hij ons maar kan geven. Ik ben hem daar oneindig dankbaar voor, maar ik wil ook af en toe wat gezinstijd natuurlijk 😉

Nu ja, de zolder raakte af en daar zijn we na 4 jaar natuurlijk alleen maar héél blij mee. Daarnaast waren er ook veel vrije dagen die gevuld werden zonder dat we het ook echt in de hand hadden. We gingen op bezoek bij familie, familie die we al jaren niet hadden gezien en daar hebben de kinderen ontzettend genoten en wij dus ook. De dag dat we naar zee gingen werden we gevraagd om te gaan eten bij de schoonouders. Vroeger zouden we hebben geweigerd omdat we wat met het gezin wilden doen, maar inmiddels hebben we besloten dat familie voor alles gaat dus gingen we eten bij de schoonouders. De kinderen hadden er een geweldige tijd met hun neefje en nichtje en ook Joeri en ik hebben heerlijk genoten. De dag erna naar zee? Ah nee, de man heeft dan ’s avonds een verjaardagsfeest van 1 van zijn vrienden ook dat wilden we niet afzeggen.

Toch moest en zou ik een dag naar zee gaan. Ik had namelijk van Sofie, een goede vriendin, tickets gekregen voor Clics Koksijde en daar wilde ik natuurlijk wel graag een kijkje gaan nemen. De tickets laten vervallen zou echt wel zonde zijn natuurlijk. De laatste zaterdag van Joeri zijn vakantie werkten we kei hard door en was de zolder af en ingeladen. Die avond zag ons huis (behalve de zolder dan) er uit alsof er een bom was in gevallen maar we lieten de boel, de boel en zondag gingen we een dag naar Koksijde. Oké, het vroeg vertrekken zoals gepland mislukte doordat ik onverwacht weer in de oude kamer sliep en dus geen wekker had aangezien de verlengkabel werd uitgetrokken en ik de wekker op zolder had uitgezet toen ik naar beneden ging ’s nachts. Maar om kwart voor 12 kwamen we dan toch aan in Koksijde!

Eerst even op het strand uitwaaien en spelen, tikkertje, rennen, rollen, schelpjes zoeken, … Gewoon even heerlijk genieten. Rond 14 uur trokken we richting het casino van Koksijde want daar zouden de kinderen met de Clics kunnen spelen. Niet dat we thuis geen Clics hebben hoor, integendeel, een grote bak vol waar de meest geweldige dingen mee werden gebouwd, maar dat is natuurlijk niet hetzelfde. Bij het aankomen waren de kinderen compleet onder de indruk van de muren en vloer van Clics ‘Mama, ik wil dat ook thuis!’ jah, dat geloof ik best.

Eerst even een kijkje gaan nemen bij de nieuwe Clicformers. Super leuk om je bouwwerken nog dat beetje meer te geven en nog meer in 3D te gaan bouwen, maar de jongens wilden naar de zaal beneden. De zaal vol bergen en bergen met Clics. Thibeau smeet zich meteen in een berg ‘Ik ga hier blijven slapen mama.’ Vervolgens kozen ze plannetjes en begonnen ze te bouwen. Ze bleven maar nieuwe dingen maken, maar het was zo’n mooi weer (op de felle wind na dan) dat ik toch ook nog even terug naar het strand wilde. De kinderen waren niet bepaald blij met hun mama op dat moment, want ze wilden helemaal niet weg uit de clicsheaven.

Na ze om te kopen met een ijsje en pannenkoek gingen ze dan toch maar met ons mee terug naar de dijk. We aten nog een ijsje/pannenkoek, wandelden naar de duinen waar we verstoppertje speelden en liepen langst het strand weer terug. De wind zorgde er voor dat het best fris was op het strand maar het water was heerlijk warm dus liepen we er met onze voeten door. Juist ja, met onze voeten… Onze oudste zoon was op dat moment zo geheel overprikkeld dat hij het functioneren verloor en zich vol overgave in het water smeet. Hij had de tijd van zijn leven. Van zodra het te koud werd, haalden we hem uit het water en deed hij zijn kleren uit en trok zijn papa zijn trui aan. In de auto hadden we gelukkig wel nog reservekleren liggen. Je gaat immers nooit naar zee zonder toch 😉

 

Nog frietjes eten op de dijk, de zee gedag zwaaien en weer richting de auto waarin ze de hele rit naar huis speelden met hun zakje clics dat ze hadden gekregen.

Het werd een heerlijke dag vol mooie herinneringen. De perfecte afsluiten van Joeri zijn bouwverlof. Heerlijk!

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2017/08/15/clicsheaven-en-dagje-zee-koksijde/

Eén gedachte over “Clicsheaven en een dagje zee in Koksijde

  • 15 augustus 2017 om 22:27
    Permalink

    Oh dat ziet er echt als heaven uit. Dat zouden mijn kinderen ook tof vinden.
    Familie die je lang niet zag kan fijn zij hè.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *