Thuisonderwijsdagboek week 4

Week 4 is voorbij en de blog staat al niet op het gewoonlijke uur online. Ik typ hem zelfs nu snel voordat de kinderen wakker zijn, want wat een week was me dat?!

Maandag
Het begon al op maandag… Ons gesprek dat we in de week ervoor over school hadden, had blijkbaar niet zo goed gewerkt en ook het schema deed bij Lucas zijn werk al niet meer… Wat er die dag gebeurde? Thibeau deed schrijven en Lucas schrijven, WO en wiskunde. That’s it! Wat ik ook zei of deed, ze trokken er zich niets van aan en er werd dus ook amper wat geleerd die dag. ‘S avonds hadden ze wel nog atletiek, maar ook daar ging het niet zoals het moest. Gewone atletiek voor onze zoon met ASS… We hebben nog tot oktober om hem proeflessen te laten doen. We wachten met een bang hartje af. Steeds vaker wordt duidelijk hoe zwaar hij het heeft.

Dinsdag
En als ik dacht dat het niet erger kon dan maandag, dan vergeten we dinsdag maar beter. Toen had ik het gehad. Ik ging in staking. Ik weigerde ze les te geven. Ik was het toen al beu op hen te staan roepen dat ze wat moesten doen. Als ze zelf niet willen dan moeten ze maar naar school, punt ander lijn. Ook deze moeder heeft haar grenzen en die had ik dinsdag bereikt.

Ik ging opnieuw met hen in gesprek. Ik probeerde hen te overtuigen van alle voordelen van school. Ik heb gehuild en hen alles nogmaals uitgelegd. Ik heb van hen gevraagd wat ze van mij verwachtten. Ik ben moe, doodmoe en we zijn nog geen maand verder. Dit schooljaar gaan er grote veranderingen komen zoals hun nieuwe kamers onderandere. Ook onder die stress gaan ze moeten blijven hun lessen doen en dat gaat niet als ze nu al niet meer mee willen werken. Ook de kinderen huilden. Het was een heftig gesprek, maar heel erg rustig. Ik drong tot ze door…

Toch werden er geen lessen meer gedaan. De frustraties waren te hoog opgelopen dus besloot ik dat we maar beter een verdiep hoger konden gaan. We trokken naar de kleinste kinderkamer en lieten met z’n alle onze frustraties los op de plinten en laminaat. In no time vloog alles er uit. Ideaal!

Lucas hing overigens wel vrijwillig de was op die dag en maakte een behoorlijk indrukwekkende T-rex met de clics!

Oh en hij poetste het zwembad nog helemaal zelf voor de volgende mooie zomerdagen!

  

Woendag
Vanaf deze dag heb ik zelfs geen papieren agenda meer ingevuld, ik heb dus heel wat bijschrijfwerk vandaag… Hoewel het wel zal meevallen. Woensdag was namelijk de enige dag dat we echt lessen deden.

Thibeau wilde uiteindelijk ook zo’n schema als Lucas, eentje met uren. De pauzes moesten roze zijn en niet paars als bij Lucas en alle vakken geel. Hij deed zo zijn best maar we hadden thuisbegeleiding die dag wat het hele schema al meteen in de war stuurde.
Thibeau deed wiskunde, taal en schrijven in zijn boeken. En ook Lucas, die helemaal in de war was door het uur thuisbegeleiding, deed alsnog goed zijn best. Ook hij deed dezelfde vakken.

Er werd voor de rest vooral in het zwembad gespeeld en gelezen.

Donderdag
Een zieke… Thibeau haalt 40°C op de thermometer dus besluit ik alle lessen te staken voor beide kinderen. De afgelopen dagen waren niet bepaald gezellig en eerlijk, ik had er gewoon ook even geen zin meer in daardoor. Al zeker niet om de strijd te moeten aangaan om 1 kind alleen aan tafel te krijgen.

Ik moet zeggen dat ik die ochtend trouwens behoorlijk onder de indruk was van Lucas. Hij maakte zelf een Super Mario spel en dat was behoorlijk goed en uitgebreid uitgewerkt! Wauw! Daarnaast hadden we ook twee uur PPO (een vrijwilliger die ondersteunt zodat ik twee uurtjes, per twee weken ongeveer, even wat anders kan doen dan voor de kinderen zorgen).

Toen zij weg was verhuisde ik met Lucas naar buiten. Ik had gezegd dat we geen lessen zouden doen en hij werd dus razend enthousiast toen ik een puzzel naar buiten sleepte die ik met hem wilde doen. Een puzzel met daarop alle provincies van België. Ik had ook een lege provinciekaart van België afgedrukt. Hij puzzelde en riep de provincie elke keer hij eentje volledig had en duidde deze aan op de blanco kaart. Ik schreef dan de provincie op. We zochten er ook nog de hoofdstad van elke provincie bij, praatte over gewesten, noteerde de naam van de zee en buurlanden er op en besloten dat Brussel toch echt wel de hoofdstad van België is 😉

Daarna speelde ik met Lucas nog Triominos.

Die avond besloot Thibeau dat hij zich beter voelde en toch heel graag naar de openluchtcinema wilde gaan in onze gemeente dus deden we dat. We genoten zo goed en zo kwaad mogelijk van de film, iets met onopgevoede kinderen en volwassenen die heel de film riepen en in mijn rug zaten te stampen of zich zat zaten te drinken waar hun kinderen bij waren. We gingen trouwens met de fiets en een jaar geleden was het nog heel moeilijk voor Lucas om na de film zelf naar huis te fietsen, dat ging nu echt véél beter.
Eens thuis vulden we ons nieuwe uitstapjesboekje nog in van Shop Mama ABC. Voor de eerste keer vulde ik het in, maar in de toekomst gaan ze dat zelf moeten doen. Het zal een les schrijven op dat moment vervangen, veel leuker zo toch?

Vrijdag
Thibeau was toch niet beter. Die lag de hele dag weer geveld in de zetel. We kregen bezoek van kennissen en speelden vooral de hele dag. Lucas speelde super flink met zijn kleine broertje en zusje. Hij maakte voor hen een heus duplo spoor en hield ze de hele dag bezig.

Ze testte ook alvast kweetet speelet en kweetet leeret uit voor het VHoV. Inschrijven hiervoor kan trouwens nog tot en met 31 augustus 2017 dus wil je ook meedoen op dit leuke online leerplatform dan is het nu de moment. Meer informatie vind je hier…

Zowel Lucas als Thibeau vulden hun eerste pagina’s van hun nieuwe vriendenboekje, ook van Shop mama ABC, in zodat ze deze konden afgeven aan hun vriendjes op de voetbal. Ja, Thibeau voelde zich goed genoeg om naar de voetbal te gaan kijken die avond. Hij was er zo goed dat ik spijt had dat ik hem niet mee liet voetballen zelfs. Blijkbaar krijgt hij ’s avonds geweldig goede momenten als hij ziek is. En ik die dacht dat het net omgekeerd was.

Het was onverwacht geen keeperstraining en dat nam Lucas voor het eerst heel goed op! Geen crisis, gewoon het veld op. Wauw!

Zaterdag
Victor 40°C, jup we zijn vertrokken met de ziektetrein. Ik had al niet meer goed geslapen vanaf woensdag op donderdag nacht. Zieke kindjes kruipen namelijk graag bij ons in bed wat ik op zich niet erg vind, maar mijn slaap…
Ziek of niet er moesten heel wat winkel gebeuren of we zouden sterven van de honger onderandere. Opsplitsen was geen mogelijkheid als we alles klaar wilden krijgen in het weekend wat op de planning stond (overigens niet gelukt want uiteindelijk gaan zieke kindjes altijd voor 😉 )

De winkels gebeurden en we waren weer later thuis dan gepland. We besloten alsnog om naar het eerste verdiep te trekken en om 16 uur begonnen we met het vernieuwen van het plafond in de kleinste kinderkamer. Om 20 uur waren we klaar! Gyproc er tegen en elektriciteit weggewerkt! Over kei hard doorwerken gesproken! Lucas heeft trouwens super hard geholpen, helemaal zijn ding zo iets!

Thibeau die sliep de ganse 4 uur in de zetel zijn laatste koorts weg en Victor die sliep in de kamer terwijl we er bezig waren. Voor een kind dat ongelofelijk overgevoelig is aan geluid, is dat behoorlijk indrukwekkend.

Zondag
Twee kinderen in ons bed, jup mijn zombiemodus staat inmiddels aan hoor. We zouden die voormiddag wat boekhouding voor de webshop doen, maar mijn lieve echtgenoot liet me zolang mogelijk slapen. Uiteindelijk raakten we uit bed. Thibeau is genezen, Victor nog niet. We trokken voor even naar een benefiet van Hachiko assistentiehonden waar de topdame waar onze kinderen hun therapie volgen zou aanwezig zijn. (overigens is ook deze dame onze PPO vrijwilliger vanuit de thuisbegeleidingsdienst)

Gelukkig hadden we koortswerende siroop mee, want ja hoor ook Charlotte begon… Typisch! We bleven dus zeker niet tot het einde maar hebben wel ontzettend genoten daar.

Thuis belande ik met Victor in de zetel waar we een uurtje of 2 samen hebben geslapen terwijl mijn wederhelft met de anderen boven de kamers poetste.

Oef, de week is voorbij. We leven nog. Hopelijk deze week beter. Ik ben er van overtuigd dat dat wel moet lukken. Volgens mij hebben ze het, voor nu dan toch, even begrepen dat thuisonderwijs geen eeuwig plezierreisje is. Ik ben benieuwd. Nu tijd om de kinderen (inmiddels zijn ze wakker) van ontbijt te voorzien en de papieren agenda’s in te vullen.

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2017/08/28/thuisonderwijsdagboek-week-4/

Eén gedachte over “Thuisonderwijsdagboek week 4

  • 28 augustus 2017 om 16:08
    Permalink

    Ik heb veel bewondering voor je en vind het superknap hoe je het doet

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *