Psssttt! Ja jij daar! Ik moet je iets vertellen.

En niet zomaar iets nee, het is wel heel speciaal. Iets totaal onverwachts en wat wijzelf helemaal niet meer hadden gedacht. Het is nu al enkele weken aan de gang dus wordt het tijd dat ik het ook jou vertel.

Tot zover het rijmen en dichten, want eigenlijk begon het allemaal niet zo enthousiast.

Maar eerst… Mijn bomma verzamelede de vitaminis zegeltjes voor onze kinderen. Meer nog, ze liet iedereen uit de service flat waar ze woont de stickers bijhouden voor onze kinderen en al deze mensen lieten hun kinderen de stickers bijhouden voor onze kinderen. Ik had haar namelijk gezegd dat ik geen knuffel ging halen tot we voor elk kind een volle spaarkaart zouden hebben anders zou er ruzie van komen.

Vlak voor we naar haar gingen belde ik haar nog om wat te vragen en toen zei ze me ‘Ik heb er zeker genoeg nu hoor. Voor elk kind een knuffel.’ en genoeg had ze er… Kijk maar:

Hu wat?! 5? Je hebt toch maar 4 kinderen. Is er dan geen ruzie over wie die vijfde krijgt. Neen… Ik zeg het even opnieuw. Voor elk kind 1 knuffel.

Ik leg het even uit…

Enkele weken geleden, op 14 augustus om precies te zijn deed ik het voor het eerst. Zo’n test, je kent ze wel die waar 1 of 2 roospaarse streepjes op verschijnen naar gelang het resultaat. Raar als je bedenkt dat ik de minipil nam. Ik kreeg namelijk mijn menstruatie wel 3 keer op 5 weken tijd en dan plots… we waren 5 weken verder. Dus deed ik zo’n test. Nog niet goed en wel klaar of ik zag naast de vette controlestreep een héél licht, vaag streepje op de achtergrond er naast. Mijn man zag het ook. Ik deed die dag nog 2 testen… Negatief. Ik deed die avond voor de zekerheid een digitale test, zo eentje waar je niet over kan twijfelen. Negatief.

De dag erna deed ik twee testen… Negatief.

Woensdagochtend weer eentje met een vaag streepje, nog lichter dan vorige keer. Zo licht dat mijn man me voor gek verklaarde want hij zag niets. Die namiddag weer 2… Negatief.

Donderdagochtend. 2 Negatief.

Vrijdagochtend weer zo licht dat mijn man me voor gek verklaarde. Die namiddag negatief.

Eindstand in mijn ogen 3 positieve en 10 negatieve. Volgens mijn man 1 positieve (die van maandag) en 12 negatieve. Toen waren die stokjes op en had ik enkel nog een digitale. Zei ik tegen mijn man dat ik hem wilde doen op vrijdagavond. Hij raadde me aan te wachten tot zaterdagochtend en dat deed ik.

Ik testte…

Ik staarde vol ongeloof naar dat ding en wist je dat het batterijtje exact 24 uur mee gaat en 24 uur vol ongeloof staren naar een test het resultaat niet verandert?

Ik geloofde het nog niet echt. Wilde ik dit wel? Ik was helemaal niet blij. Mijn man was nuchter ‘We gaan die kindje even graag zien en met evenveel liefde groot brengen.’ en zijn hand ging naar mijn buik. Ik kon hem wat. Hoe goed hij het ook bedoelde, van mijn buik waar meer dan 20 kg teveel aan hing, moest hij afblijven. Ik was NIET zwanger. Ik ging zaterdag en zondag door met een leeg gevoel. Die zaterdag gingen we trouwens bij mijn bomma op bezoek en zij wist dus nog helemaal van niets toen ze me alle stickertjes bezorgde en wij er langs onze neus weg wat van zeiden. Ze wist het dan ook niet tot een week geleden…

Het werd maandag en dat wat ik bij de vorige twee niet deed, deed ik nu toch. Ik ging naar de huisarts en liet bloed trekken. Hij nam ook een echo. Baarmoeder vergroot maar niets te zien, dat kon ook door de 4(!!) vorige keizersnedes. Dinsdag 8:12 heb ik de huisarts aan de lijn. HcG 115, zoveel als heel pril of 4 weken zwanger.

Mijn leeg gevoel ging verder en duurde nog bijna 3 weken tot ik een nieuwe echo kreeg bij de huisarts om te bepalen hoever ik nu was want volgens mijn laatste menstruatie zou dat op dat moment 6 weken zijn. Die echo kreeg ik dan 3 weken later uiteindelijk. De echo was onduidelijk en het leek vooral een lege vruchtzak te zijn. Mijn lege gevoel verdween en paniek kwam in de plaats. Wat als het niet goed zat?! Ik belde dan ook meteen mijn gynaecoloog.

Gisteren mocht ik dan naar de gynaecoloog. Op dat moment nog steeds geen zekerheid hoever ik was. 10 weken volgens mijn menstruatie, 8 weken volgens bloed en huisarts en ook wel mezelf…

Ik kreeg een echo en zag een stevig kloppend hartje op het scherm. Ik haalde opgelucht adem. 7 weken en 1 dag ver was ik. Net zoals bij de anderen ging er een week af van wat ik elke keer dacht. En plots voelde het allemaal oké. Nog geen vreugdedansje, zo snel slaat het nu ook weer niet om. Maar ik ben blij dat alles oké is en we gaan er helemaal voor. Dit kindje mag dan wel niet gepland zijn, het is wel meer dan welkom. En het wordt nu al op handen gedragen door zijn/haar broers (zus is nog wat klein om het te beseffen 😉  )

Willen jullie alstublieft niet op facebook of instagram verklappen waar dit artikel over gaat? Dat houdt de pret er wat in 😉

Oh ja, stilte op facebook en op de blog met periodes… Ik moest niet enkel bekomen van deze verrassing, ik ben ook nog eens gezegend met geweldig wat kwaaltjes zoals misselijk, verstropte neus en ben doodmoe.

*bron uitgelichte foto pixabay

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2017/09/15/psssttt-ja-daar-moet-iets-vertellen/

21 gedachten over “Psssttt! Ja jij daar! Ik moet je iets vertellen.

  • 15 september 2017 om 14:20
    Permalink

    Proficiat!
    Ik kan me voorstellen dat het onverwachte nieuws even wennen en schrikken was… ongepland, en even welkom als de anderen!
    Ik wens je snel een haalbaardere zwangerschap toe, en binnen een dik half jaar een wolk van een baby….
    Van harte….

    Beantwoorden
  • 15 september 2017 om 14:47
    Permalink

    Wauw!
    Ik zou ook niet weten wat ik zou voelen als ik plots zwanger zou zijn van een vierde als die niet gepland was.
    Je begint je leven zo af te stemmen op ‘drie’ (voor jou ‘vier’)… maar natuurlijk is het kindje even welkom en ga je dat even super doen!

    Nog een mama van vijf! 😀
    Proficiat!

    Beantwoorden
  • 15 september 2017 om 14:49
    Permalink

    “Dikke” proficat voor jullie 2-tjes xxx.
    Dik zet ik speciaal tussen aanhalingstekens omdat je nog pril zwanger bent dus zeker nog geen dikke buik hebt. 😀

    Geniet er maar van xxx

    Beantwoorden
  • 15 september 2017 om 15:12
    Permalink

    Ik ben zo blij dat dit mij niet meer kan gebeuren, maar heel blij voor jullie dat jullie nog een keer gezegend zijn. Hopelijk zwakken de kwaaltjes snel wat af en zit je straks breeduit op een heerlijk zachte roze wolk, hij is je van harte gegund

    Beantwoorden
  • 15 september 2017 om 15:47
    Permalink

    WoW! Proficiat!! Ik kan me voorstellen dat het wel even schrikken was. Maar wat een mooi geschenk!

    Beantwoorden
  • 15 september 2017 om 17:57
    Permalink

    Ja, dat zal even wennen zijn. Gelukkig heb je negen maanden om eraan te wennen 🙂 Van harte proficiat!

    Beantwoorden
  • 15 september 2017 om 18:42
    Permalink

    Proficiat,voor jullie hele gezinnetje
    Hopelijk niet te veel zwangerschapskwaaltjes xxx
    Carine

    Beantwoorden
  • 15 september 2017 om 21:35
    Permalink

    Gefeliciteerd, ik begrijp hoe je je voelt. Hier kwam de tweede weliswaar ook onverwachts. Was in begin even slikken maar nu beste wat me is overkomen. Succes de komende tijd, hopelijk is alles snel over.

    Beantwoorden
  • 16 september 2017 om 00:32
    Permalink

    Gefeliciteerd! Wat een verassing! Heel veel sterkte met de kwaaltjes en een hele mooie zwangerschap toegewenst! Dat alles goed mag gaan!

    Beantwoorden
  • 16 september 2017 om 07:23
    Permalink

    Ah gefeliciteerd! Snap dat t best ff schrikken was. Hopelijk kan het genieten nu echt gaan beginnen!

    Beantwoorden
  • 27 september 2017 om 14:37
    Permalink

    Proficiat! Hopelijk duren de kwaaltjes niet te lang. Wij hebben ook vijf kindjes 🙂

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *