Tanden poetsen met autisme

Vele ouders kennen het leed wel van tanden poetsen. Daar hoeft autisme zelfs nog niet eens voor in beeld te komen. Toch vermeld ik het er wel bij omdat ik graag wil vertellen hoe het als persoon met autisme echt kan zijn om je tanden te poetsen. Ik wil ouders van kinderen met autisme graag een beetje de inkijk geven in het hoofd van hun kind van hoe het werkelijk kan voelen. Dit is daarom niet altijd zo, ik ga in deze blog namelijk ook vertellen over hoe mijn kinderen het ervaren en dat is helemaal anders dan ik dat deed als kind. Elk kind en elke volwassene is anders en reageert dus anders.

Tanden poetsen als volwassene met autisme.
Als kind herinner ik me nog goed hoe mijn ouders me er toe moesten dwingen. Vreselijk vond ik het, maar ik wist niet waarom. Ik kon gewoon mijn tanden niet poetsen.
Toen ik puberde, kwam ik er gemakkelijker onderuit. Je gaat alleen die badkamer in en als je buiten komt en je ouders vragen of je je tanden hebt gepoetst dan zeg je gewoon ‘Ja.’  wat natuurlijk niet het geval was. Natuurlijk is dat niet de bedoeling. Je tanden zijn namelijk wel heel erg belangrijk. Ik had dan als kind ook gaatje na gaatje en zowat de helft van mijn melktanden moesten getrokken worden wegens niet meer te herstellen. Als puber herinner ik me wel het kokhalsen tijdens het poetsen. Ik begreep maar niet waarom.

Inmiddels ben ik 28 jaar en tanden poetsen blijft voor mij pure horror. Ja, het is voor mij een ondraaglijk gevoel. Uiteraard poets ik mijn tanden wel maar wat het, ongecontroleerde, effect is op mijn lichaam is moeilijk onder woorden te brengen. Ik probeer het toch even. Het geluid zorgt voor instant rillingen die pas stoppen als het geluid ook stopt. Ook krijg ik van het geluid meteen kippenvel over heel mijn lichaam. Door deze combinatie is het voor mij bijna onmogelijk om mijn eigen kinderen hun tanden te poetsen of zelfs maar in de buurt te zijn. Ja, het is zelfs zo erg dat ik er niet eens naar kan kijken in een televisieserie of een filmpje op het internet.
Enkel dit weten zorgt er al voor dat ik me dus elke keer serieus moet aanmoedigen om toch mijn tanden te poetsen, want dan komt er bovenop het geluid ook nog het gevoel. Van het gevoel van tanden poetsen op zich heb ik geen last, van het gevoel van iets in je mond dat je niet eet wel. Daar ga ik ontzettend van kokhalzen.

Klinkt absurd en kinderachtig, maar ik heb het niet onder controle. Het is een lichamelijke reactie waar ik niets tegen kan doen en geloof mij, dat heb ik heus wel geprobeerd.

Wat dan met onze kinderen?
Blij was ik toen mijn kinderen dan ook steeds grote fan waren van die tandenborstel en steeds met een perfect gebid werden goedgekeurd door de tandarts. Tot ze begonnen tegen te pruttelen. We kochten onze een elektrische tandenborstel. Een roze met blauwe die ze zelf kozen en ze kozen elk hun eigen setje tandenborstels er bij. Mickey Mouse, Star Wars en Cars tandenborstels deden hun intrede in ons huis. Een elektrische tandenborstel wordt trouwens pas aangeraden vanaf 3 jaar dus onze dochter zal het nog even met de gewone moeten doen.
We kozen toen trouwens heel bewust voor een elektrische tandenborstel van Oral-B omdat ik van kindsbeen ben grootgebracht met de kwaliteit van dit merk, omdat ik het handig vind dat hij een signaal (geen geluid, maar met een trilling) 2 minuten tijd aangeeft en je jawel… verschillende borsteltjes er op kan zetten. Dat laatste trekt toch nog altijd aan bij kinderen.

Een week was het leuk en toen was de lol er natuurlijk alweer af.

Uiteindelijk vroeg ik hen natuurlijk naar het waarom… Ik weet natuurlijk hoe vreselijk het voor mij is dus leek het me niet zo onwerkelijk dat ook zij het niet zouden ervaren zoals hun papa ‘gewoon tanden poetsen’. Nu ja, hun redenen ‘Ik wil tv kijken.’, ‘Mijn lego is nog niet af.’, ‘Dan moeten we in bed.’, … Laat ons dus zeggen dat de redenen nogal meevielen 😉 Ik heb wel gepolst naar of het kriebelde ofzo, maar nee er waren geen aanwijsbare redenen dat het sensorische probleem zou meespelen.

En dan begin je dus oplossingen te zoeken… We zijn bij ons thuis helemaal geen fan van beloningssystemen met stickers of wat dan ook. Dat legt teveel druk en dan gaat het bij ons van kwaad naar erger. Napoetsen doen we bij de twee grote nog maar een keer per week, want ze poetsen best goed zelf al ging dat wel van 2 minuten naar steeds minder.
Aangezien ze het napoetsen niet leuk vinden, konden we dat toch echt niet nog meer laten zakken. Een zandloper dan maar? Dat werkte ook weer even, tot dat nieuwe er weer af was. Liedjes zingen, dansen, bekken trekken, … Allemaal leuk voor even.

Magic timer app.
En toen kreeg ik een mail met informatie omtrent de nieuwe Oral-B app. We kregen een tweede elektrische tandenborstel, wat maakte dat er al geen ruzie meer was over wie laatst zijn tanden mocht poetsen. Ja, ruzie over wie eerst was er niet echt tenzij dan in de vorm van ‘NIET IK!!’ 😉 Ze moesten samen vanaf nu. Past ook beter in ons schema, gaat allemaal net wat sneller als ze samen kunnen poetsen.

Samen met de komst van de tweede elektrische tandenborstel installeerde ik de Magic timer van Oral-B. Je begint met een soort profiel voor je kind aan te maken in de app (gewoon de naam is voldoende) en daarna kan je je Oral-B producten scannen. Nu toegegeven, hier werkte dit niet. Maar het is ook een voordeel, dat wil meteen zeggen dat je de de app ook gewoon kan gebruiken als je een ander merk tandenborstel hebt of een niet elektrische ofzo. Daarna ga je door naar ‘Start brushing’. De app telt af alvorens van start te gaan en vervolgens telt hij 2 minuten lang af. Terwijl hij aftelt poetst een tandenborstel schuim van het scherm en komt er een leuke prent tevoorschijn. Na de twee minuten doorlopen te hebben verdien je een sticker. Des te meer je poetst, des te meer stickers je krijgt, des te meer profielfoto’s (afbeeldingen van disney figuren) je vrij krijgt en kan gebruiken. Op deze manier worden kinderen, zeker jongere kinderen, gemotiveerd om meer en vooral ook langer te gaan poetsen.

Daarnaast houdt de app ook in een kalender bij wanneer en hoe vaak je kind gepoetst heeft. Je kan voor elk kind een afzonderlijk profiel aanmaken wat natuurlijk leuk is, want zo verdienen ze elk hun eigen stickers. Wij gebruiken de stickers niet als beloningsysteem hier thuis. Onze kinderen vinden de sticker gewoon de beloning op zich al.

Op dit moment (we hebben de app een kleine week in gebruik) vinden ze het super leuk. Ik vind het niet leuk zo’n extra gedoe tijdens een dagelijkse routine… Die tablet past bij ons heel moeilijk mee in onze inieminie badkamer en de gsm is ook niet echt ideaal daar vind ik gezien het water. Ook spelen we wat vals. We laten de kinderen wel per twee poetsen (zoals ik hierboven schreef) en laten de app dan een tweede keer op het andere profiel aftellen zonder dat er iemand poetst. Zo hebben ze toch elk hun sticker, want dat vinden ze wel heel belangrijk. Het motiveert hen dus wel degelijk om vaker en langer te poetsen.

De app werkt dus echt en is héél erg leuk. Ikzelf als persoon ben geen mega fan van het systeem op zich, maar het is wel een geweldig hulpmiddel voor kinderen die niet graag poetsen. Een aanrader is het dus zeker. Ik kan in elk geval enkel maar zeggen ‘Probeer het eens.’ de app werkt op android en ios en is immers gratis, dus je verliest er niets bij.

Oh ja, wij gebruikten trouwens altijd tandpasta zonder smaakje. Nu hebben we die van Oral-B zelf en die vinden ze véél lekkerder. Dat helpt natuurlijk ook wel om tandenpoetsen leuker te maken.

En nu hoor ik sommige van jullie al vragen waar ze zo’n tandenborstel kunnen kopen:

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2017/12/18/tandenpoetsen-met-autisme/

2 gedachten over “Tanden poetsen met autisme

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *