Een kamer in een kamer voor 3 jongens

Met een vijfde kind op komst maakten we aan onze oudste zoon de belofte dat de kinderkamers af zouden zijn voor ik zou bevallen EN dat hij een eigen plekje zou hebben.

Thah, klinkt simpel toch. Likje verf, streepje behang, bed en klaar. Zo eenvoudig is het ook als je voldoende kinderkamers hebt. Echter hebben wij sinds vorige zomer, na het afronden van onze zolderkamer, slechts 2 kinderkamers daarvoor maar 1. We zouden de indeling van de kamers laten afhangen van het geslacht van ons vijfde kindje. We begonnen dus al snel met het zetten van gyproc plafonds, want onze vorige waren behangen en lag de elektriciteit nog op het plafond, en nieuwe laminaat. Vervolgens konden we de gyproc bezetten en ook de fouten van de huisjesmelker hiervoor rechtzetten. Nog een grote schimmelplek gevonden waarvan we de oorzaak mochten zoeken en oplossen en klaar. Nu ja, klaar om te wachten tot we het geslacht wisten van de baby.

Oh ja, ik vertel er dan wel niet bij dat we in het verleden al nieuwe deuren hebben gezet op het eerste verdiep, een raam hebben dichtgewerkt en de achtergevel hebben geïsoleerd en afgewerkt omwille van vele vocht- en schimmelproblemen.

Enkele foto’s van toen we hier kwamen wonen…  Wat je op de foto’s niet ziet is de schimmel, de laminaat die letterlijk met nagels in de grond werd vastgelegd en de raam die we hebben weggewerkt. Let vooral op de prachtige deuren 😉 

Als de baby een meisje zou zijn dan was het simpel. De drie jongens vooraan in de grootste kamer en de meisjes achteraan in de kleinste kamer. Werd het een jongen dan zouden de drie kleintjes op de grote kamer gaan en de jongens op de kleine kamer. En toen bleek dat we een jongen kregen. We begonnen dus met het uitmeten en denken van hoe we de kleine kamer zouden inrichten. 2 bedden, twee bureau’s en voldoende opbergruimte… Hoe we ook draaiden en keerden, het zou nooit in die kleine kamer passen als we Lucas zijn eigen plekje wilden geven.

Veel gepieker en frustraties later moesten we het opgeven. De drie jongens nu zouden samen gaan in de grootste kamer en Charlotte en babyzoon in de kleine kamer. Charlotte zal dus zeker voor meer dan 1.5 jaar alleen slapen… Als we ze zover krijgen dan toch 😉

Ook de grootste kamer ging niet vanzelf. Wat we wilden, kregen we er ook niet in. Het stapelbed dat we wilden was niet hoog genoeg en en en… Ja, we hadden heel veel eisen. Ze zouden er tenslotte echt wel moeten blijven liggen tot we ooit verhuizen. Hopelijk is dat snel, maar we maken ons geen illusies en ze zullen het nog zeker 6 jaar met die kamer moeten doen. 9 jaar is de oudste + 6 dat is 15… 15 jaar, is een puber en zijn broer is er dan 14. Ja, daar moeten we toch echt wel rekening mee houden dat we dan geen olifantjesbehang nemen. Ze kozen zelf voor hip paars behang dat wat optische illusie heeft.

Oké, we wisten het geslacht, we wisten waar welk kind ging liggen… Plafonds schilderen, behang gaan kiezen, plinten zetten, … Kasten gaan koooohoohooo… Wat?! Wat kan er in hemelsnaam mis gaan met kasten kopen bij Ikea?! Ikea zette ons een hak. Ja serieus! We wilden namelijk meubels uit de Stuva collectie. Ware het niet dat die collectie gaat veranderen, jaja, hun deurtjes worden nieuw. Daar stonden we dan begin januari in ikea… En wanneer komen die nieuwe deurtjes dan binnen? Aaaaah, april… Juist ja… Mijn kamers moeten dan wel al af zijn!
Echt, een verkoper die tegen een zwangere vrouw met pijn en autisme zegt dat ik mijn kamers niet tijdig zou kunnen afwerken terwijl ik dat wel had beloofd aan mijn zoon… Die kent mij nog niet 😉

Diezelfde avond kroop ik achter mijn computer, bekeek ik de voorraad van alle ikea’s in België en Nederland en stippelden we een zeer goed uitgedokterd parcour uit. Ik moest en zou mijn zwarte deurtjes hebben! Zo gezegd, zo gedaan. De dag erna vloog Joeri van de ene ikea naar de andere en op het einde van de dag hadden we alle zwarte deurtjes die we wilden op die van de schuiven na. Daar konden we mee leven, die mochten wel wit zijn.

Dat zag er op het einde van de dag zo uit in onze living… En nee, toen hadden we bijlange nog niet alles. Er kwam nog zo’n stapel wat we natuurlijk allemaal moesten sorteren aangezien we niet voor februari meubels in elkaar zouden gaan zetten.

Bedden vijzen, kasten vijzen, bureaus vijzen, lichtpunten omhoog hangen, … Er kwam maar geen einde aan. Maar het is ons gelukt!

Lucas heeft een eigen kamer in een kamer waar ze met drie liggen. We deelden de kamer in 2 door middel van drie kleerkasten. Hij kreeg een eigen bureau zodanig dat hij zijn broer niet kan zien. Een eigen snoezelhoek had hij niet gevraagd, maar die gaven we hem wel. Hij heeft kastruimte genoeg om nog een hele tijd door te groeien. En vooral… Doordat we de ruimte in twee hebben gedeeld met kasten, zag je aan Lucas zijn kant de achterkant van de twee kasten van Thibeau en Victor. Daar heb ik geen seconde over getwijfeld. Ik bestelde prikwandkurk op rol welke we op de rug van de kasten kleefden. Zo ontstond er een mega prikbord. En won ik op het punt ‘Niets meer aan mijn muren!!’

Ik ben in elk geval meteen gewonnen om ook in mijn gang een volledige muur met deze kurk te doen van zodra de nieuwe trap er is. Ideaal voor onze thuisonderwijsmuur!

Volgen jullie nog? 😉

Ik help jullie met wat tijdens foto’s…

Ook de andere twee jongens kregen een zitzak, prikbord en alles wat ze maar nodig hebben. Al hopen we wel dat Victor niet te hard groeit voor we moeten verhuizen, want hij ligt in zo’n doorgroeibed van Ikea en dat staat op de middelste stand… Het maximum is onmogelijk gezien de ruimte.

Kortom… De kamer onderging een ganse metamorfose. Ze werd clean en strak in zwart/wit omdat ze er hun lessen moeten doen, prikkelarm dus, maar hebben toch genoeg ruimte om het ook echt nog wel eigen te maken. Ze willen namelijk heel graag op de kamer hun lessen doen omdat ze gek worden van de kleintjes hun lawaai. Geef ze eens ongelijk.
De jongens zijn er super gelukkig mee en ik waarschijnlijk nog meer. Moest Lucas echt nog meer willen dat zijn kamer afgesloten is, dan kunnen we in die meter doorgang een gordijn hangen. Dat doen we voorlopig niet. We willen zoveel mogelijk luchtcirculatie behouden.

Wat we in de kamer hebben staan? 2 hoogslapers met bureau, een doorgroeibed en drie kleerkasten. Goed gepuzzeld en toch nog bewegingsruimte.

En nu vliegen we er in in de andere kamer waar voorlopig enkel Charlotte haar nieuwe bed in elkaar staat zodat ze een plaats heeft om te slapen. Over dat bed valt trouwens ook nog wat te vertellen in een volgende blog… Als die af is moeten we de gang nog verder afwerken en stiekem hoop ik nog op een zwembadvrije kelder en nieuwe trap naar het eerste verdiep voor ik beval. Al zal ik het vooral moeten doen vanuit een commanderende positie dankzij ontzettende bekkeninstabiliteit en continue rugpijn.

Oh, jullie willen ook nog weten hoe het er nu uitziet? Zo dus… Geef toe, het kan toch zo de nieuwe Ikea catalogus in niet?

Lucas zijn kamer in een kamer:

Thibeau en Victor hun kamer:

Voor diegene die het zich afvragen… De minions op de ramen heb ik er zelf jaren geleden op gemaakt.

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2018/02/11/kamer-kamer-3-jongens/

6 gedachten over “Een kamer in een kamer voor 3 jongens

  • 11 februari 2018 om 23:36
    Permalink

    Super mooi gedaan ! Babbelen ze niet te veel als ze eigenlijk zouden moeten slapen ?
    En hoe ververs jij in godsnaam die hoogslapers met je dikke buik?

    Beantwoorden
    • 12 februari 2018 om 14:00
      Permalink

      Dankjewel!

      Nee hoor 🙂 Ze liggen al jaar en dag samen. Ze hebben ook heel lang met 4 op de kleine kamer gelegen. Slapen is bij ons echt wel slapen en daar profiteren ze zelden van.

      En niet 😉 Mijn man doet de bedden. Ik heb sowieso rugklachten dus bedden verschonen, zelfs een gewoon laag bed, is voor mij onmogelijk.

      Beantwoorden
  • 12 februari 2018 om 07:02
    Permalink

    Wauw wat een avontuur, ik zou met mijn zwangerschapshormonen zot worden en wij gaan binnen een week de keuken verbouwen met ikea spullen… tips om kalm te blijven? 😉

    Beantwoorden
  • 20 februari 2018 om 14:17
    Permalink

    Het is echt heel mooi! Wow! Zo tof dat het af is voor je bevalling.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *