La maison de la vache qui rit

Ahum, na het schrijven van deze overenthousiaste blog gaan jullie vast allemaal in jullie auto springen en richting het zuid-oosten van Frankrijk rijden om het museum te bezoeken. Sorry dus alvast voor de benzine en peage dat het jullie gaat kosten, maar dit museum is gewoon hét kindermuseum van de eeuw!

Ik weet nog hoe die dag begon… We hadden een echte kidsday gepland voor de kinderen en net die dag regende het. Het mocht de pret niet drukken. We zouden in de regen gaan minigolfen en ja, zelfs zwemmen. Om half 12 stonden we aan de minigolf klaar om te starten, maar nee dat kon pas vanaf 14 uur. Zwemmen? Ook vanaf 14 uur. De kinderen waren lastig aan het worden… Logisch zij zagen hun kidsday in het water vallen, letterlijk. Echt waar, een viersterren camping waar echt niets te beleven viel voor 14 uur?!

Ik snelde me naar de Eurocamp receptie en vroeg om uitstaptips. ‘The house of the laughing cow is a fun thing to do.’ Het leek me wel wat, afgezien van zijn woordkeuze 😉

Ik voegde me weer bij mijn gezin en smeet het voorstel op tafel. Ze wilden niet. Het was HUN dag. Ik heb ze wat gechanteerd en uiteindelijk zeiden ze ‘ja’. Wel, ik chanteer ze niet graag maar achteraf was het dat helemaal waard. (Oh ja, die avond gingen we overigens wel nog minigolfen in de regen.)

We reden een kleine drie kwartiertjes en vonden gelukkig dichtbij een spotgoedkope parking waar onze auto net in kon. Oef! Een korte wandeling naar het museum en aan de kassa vroegen ze of de kindjes audiobegeleiding wilden. Ik zei ja, er van overtuigd dat het zo’n nutteloos idioot ding zou zijn. Toch is elke afleiding die een museum wat leuker dan maken welkom. Wat was ik mis seg! Ze kregen een ganse tablet rond hun nek!

De tablet bevatte tal van spelletjes en zoekopdrachten. Deze waren opgedeeld in zes blokken (smeerkaas) net zoals het museum in zes blokken was opgedeeld. Bij elke blok moesten ze een stuk uit de geschiedenis zoeken in het museum en dat inscannen met hun tablet. Ze moesten een cijfer-tot-cijfer puzzel oplossen en een spel spelen dat bij die blok hoorde. Daarna moesten ze met hun la vache qui rit ruimteschip letterlijk verder reizen naar de volgende blok.

De tablet konden we in het Engels en Frans zetten. Aangezien hun Frans nog echt in zijn babyschoentjes staat, gingen we voor Engels, maar in het museum zelfs was echt alles in het Frans. Ze leerden ontzettend veel over de geschiedenis onder dat ze het wisten en nog een boel Frans er bovenop.

Na de zes blokken hadden ze hun missie volbracht en konden we weer richting de kassa, maar niet voordat we een antwoord probeerden te vinden op de vraag waarom die koe nu eigenlijk lacht. Aan de kassa kregen ze allemaal een batch omdat ze het zo goed hadden gedaan. Daarna konden we onze toch in het museum verder zetten. De geschiedenis van la vache qui rit hadden we nu wel meegekregen.

Bij het volgende deel zagen we alle soorten papiertjes en doosjes, echt ik heb mijn ogen uitgekeken maar nog meer toen we een hoek omgingen. Interactieve spellen, een heuse knutselhoek onder begeleiding van iemand van het museum en nog wat verder quizen die je moest oplossen door middel van geluidsdoosjes (die uiteraard loeiden als een koe bij het juiste antwoord), puzzels en geurraadels. De kinderen bleven maar bezig en niemand die raar keek als ze uitgelaten naar het volgende stuk gingen. Ze bleven maar dingen leren doordat ze het zo leuk vonden en echt alles wilden ontdekken.

Uiteindelijk raakten we naar de volgende zaal. Deze was meer Afrikaans en hoppa plots stegen er van achter een hoek luide djembé geluiden op met daarbij het gelach van mijn kinderen. In paniek rende ik er naartoe. Het idee dat ze 1 of ander museumstuk aan diggelen aan het slaan waren deed me huiveren, maar nee ze mochten gewoon helemaal los gaan op de djembées die er stonden!

Op dat moment waren er overigens geen kookworkshops, maar die worden er wel gehouden in een gigantische keuken.

Aan het einde was er zoals gewoonlijk nog een souvenirwinkeltje en we waren zo vol van het museum dat we echt wat moesten kopen. Drie kinderen kozen een knuffel uit en Lucas een Yahmeuh spel (Yahtzee met koeien 😉 ). Ikzelf ging naar buiten met twee Franse kinderleesboeken met bijhorende luistercd.

Eens in de auto riepen ze ‘Dit was de beste kidsday ooit!!’ en ik kan julie verzekeren dat als mijn kinderen zo iets zeggen na een museum dat het écht leuk was.

Het was een onvergetelijke, leerrijke dag die we ons nog lang zullen herinneren.

Ik heb echt tonnen foto’s gemaakt die dag, jammer genoeg is het niet erg handig om ze vanop mijn tablet vlot in te voegen en ze op de juiste grootte te krijgen. Als ik het niet vergeet doe ik dat na onze reis nog.

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2018/09/10/la-maison-la-vache-qui-rit/

Eén gedachte over “La maison de la vache qui rit

  • 11 september 2018 om 19:18
    Permalink

    En dan nu het allombefaamde (bij ons thuis toch 🙂 )bijhorend versje:

    Ik heb eens een lachende koe gezien,
    ze stond niet in de wei,
    ze stond niet in de stal,
    misschien weet je het nu al?

    Ze stond op een doosje kaas :-)!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *