Op rondreis – Doen we het nog eens? + the struggles

De meest gestelde vraag op dit moment is ‘Ga je, nu je het hebt gedaan, nog eens rondreis?’ en ons antwoord is duidelijk ‘Ja, maar nooit meer op deze manier.’ We hadden namelijk heel wat ‘struggles’ deze reis waardoor het voor ons niet altijd zo’n fijne reis was. Nu we wisten toen we hieraan begonnen dat het een heel avontuur zou worden en het was dan ook een probeersel waar we heel veel hebben uit geleerd. De kinderen hadden een topvakantie en willen graag weer zo op reis. We hebben er dan ook alles aan gedaan om onze ergernissen voor hen te verbergen.

Wat? Waarom? Hoe?
* Wel, het begon al met het feit dat we meteen op de eerste camping leerde dat als je op voorhand je campings boekt het niet zo evident is om te vertrekken en aan te komen wanneer je wil. We boekten met Eurocamp en gelukkig boekte de UK afdeling ons vlotjes om zonder meerkost. Super goed geholpen en opgelost. Toch is het wel zo fijn dat als je bijvoorbeeld met een mobilhome reist je gewoon je spullen pakt en verder trekt de dag erna. Dit is iets wat trouwens de hele reis bleef terugkomen. Langer willen blijven of sneller weer weg willen.

* Camping na camping botsten we op hetzelfde. Dit lag natuurlijk aan de firma waar we geboekt hebben, maar het was dé grootste frustratie tijdens de reis. Elke keer als we aankwamen (op 2 van de 6 keer na) stond de vaat vuil in de kasten. Dat wilde zeggen dat voor we ook maar iets konden drinken of eten we de vaat moesten doen. Dit is niet de bedoeling als je boekt. Ze vragen je elke keer om alles proper en afgewassen achter te laten. Op de twee laatste campings kregen ze dan ook echt wel het antwoord met de vraag ‘Waarom? Jullie kijken het niet na en de volgende zit er mee opgezadeld.’ Nu wij zijn daar heel principieel in. De volgende gast kan er niets aan doen dus deden wij braaf de afwas op het einde. Als je met een mobilhome rijdt is er maar 1 schuldige aan vuile vaat en dat ben je zelf. Als je 14 dagen naar een camping gaat dan zucht je eens doe je de vaat en klaar.

Hierbij hoort ook dat we bij 3/6 campings achter de gereserveerde bedhekjes en het luierkussen moesten vragen. Dat wil zeggen, lopen naar de receptie waar 9/10 niemand zit. Bellen naar een duur buitenlands nummer met slechte verbinding om dan te wachten tot ze die spullen komen brengen. In die tijd kan je niet weg want je moet wachten. Het langste dat we hebben gewacht was een uur. Een uur waarin wij de afwas deden ipv leuke dingen te gaan doen.

* Ik was al ziek van 2 weken voor vertrek, Charlotte van een paar dagen voor vertrek. Toen we in Zwitserland aankwamen en we daar een scheermes onder 1 van de kinderen zijn blote voeten vonden en wat later een vijs onder mijn blote voeten (nog zo iets dat elke camping bijna terug kwam… Gevaarlijke dingen om op te gaan staan) was voor mij de maat vol. Het idee naar nog 3 campings te trekken met dezelfde miserie stond me niet aan. Ik checkte het weer en al snel bleek dat in het noorden van Duitsland ook niet zo fijn te zijn en dat terwijl Charlotte op dat moment net aan de beterhand was. Ik twijfelde over teruggaan naar Italië maar zweeg. Toen Annelore me wilde oppeppen via instagram ook met dat idee kwam, sprak ik het uit bij mijn gezin. Al snel viel de beslissing en wilden we terug naar Italië. Ik hing super lang aan de lijn met de firma waar we boekten (in NL) en mits bijbetaling (ondanks onze inmiddels vele klachten) konden we omboeken wat we op dat moment ook deden.

Of er ook struggles waren met de kinderen?
Nee, in die zin dat ze enkel last hadden van onze stress. In vergelijking met 1.5 jaar terug toen we 14 dagen in Italië zaten, ging het veel beter. De afwisseling deed hen deugd en tijdens het rijden was enkel Charlotte met momenten lastig. Leuke tussenstops met prachtige views maakten dat ruimschoots goed. Nu pas op… 1 van onze zonen ging weer in zijn broek plassen na dat jaren niet te hebben gedaan. Diezelfde zoon werd zichtbaar ‘gehandicapt’ in die zin dat je echt uiterlijk zag dat hij mentaal was teruggevallen naar kleuterleeftijd en diezelfde zoon waren we op de voorlaatste dag van onze reis kwijt. Ja, kwijt! Hij had zich verstopt onder een plankje in een kast. Maar dat zouden we ook hebben gehad als we niet op rondreis gingen. Dat is gewoon onze zoon zoals hij is op reis. Onze zoon die alle indrukken niet verwerkt krijgt, maar die wel dolgelukkig was en de beste vakantie ooit had.

Dus we gaan nog op rondreis!
Zeker weten, maar met mobilhome. Natuurlijk kan er dan ook vanalles mis gaan. Daar zijn we ons van bewust. Maar de meer vrijheid zou zeker al helpen. Ik denk dat de problemen die we nu hadden daarmee grotendeels zouden zijn opgelost. Ik ga dus alvast op zoek voor onze reis van 2019 naar een mobilhome 😉 Het vele zien en ontdekken, de afwisseling, … het was fantastisch! Oh ja, en als we toch nog naar een caravan gaan dan boeken we bij de campings zelf vanaf nu.

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter
Google+
https://gewoon-wij.be/2018/10/09/op-rondreis-we-nog-eens-the-struggles/

Eén gedachte over “Op rondreis – Doen we het nog eens? + the struggles

  • 9 oktober 2018 om 19:48
    Permalink

    Weet je, ik denk dat het vooral belangrijk was dat de kinderen een leuke tijd hadden. De rest waren leermomenten voor jullie. En voor mij, want ik weet nu al dat wij gewoon een mobilhome huren wanneer we gaan rondreizen. Allemaal dankzij jullie, dus bedankt 😉

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *