Daguitstap naar Dover. Doen of niet?

Spoiler: JA!! DOEN!!

En dan nu een meer onderbouwde mening gevormd uit een magische ervaring.

In oktober 2018 waren we een weekje op vakantie in Bray-Dunes, nog zo iets dat we zeker opnieuw willen doen en toen ik zag hoe dicht we bij Duinkerke zaten, wist ik het meteen. Ik wilde voor 1 dag over en weer naar Dover. Al zou ik dat ook van thuis uit durven doen. Eigenlijk wilden we niet zoveel doen daar. Gewoon de ferry op en af met de auto zou voor de kinderen al een onvergetelijke ervaring worden. Zeker voor Victor. Hij is zot van boten. Toch twijfelden we enorm en pas de avond voordat we zouden gaan boekten we onze plaats op de ferry. Uiteraard was het laagseizoen en kon dat ook gewoon, in hoogseizoen zou ik dat precies niet riskeren. Dan zit de kans er namelijk in dat je geen plaats meer hebt op de boot.

Goedkoop was het niet, maar kom als we een dag naar de dierentuin gaan met ons grote gezin zijn we minstens evenveel kwijt. Dat komt ook omdat we met een grote auto rijden en dus extra moesten betalen. Met een gewone personenwagen is de prijs in het laagseizoen helemaal niet overdreven duur.

Bon… ’s morgens waren we allemaal erg zenuwachtig. Als kind deed ik het wel, maar zo zelf de boot op als ouder met kinderen vond ik toch wel spannender. Iedereen lekker vroeg uit bed, want we wilden natuurlijk wel een hele dag in Dover kunnen verblijven en dat wilde dus zeggen vroeg opstaan. Iedereen super enthousiast de auto in en weg waren we. We waren veel te vroeg aan de haven, ik speel nogal graag op zeker. Je moet door tal van controles. Uitstappen, elk kind z’n gezicht tonen, koffer open, man zijn gezicht tonen, weer instappen verder rijden en weer hetzelfde riedeltje. We deden het drie of vier keer en elke keer dezelfde vraag ‘All yours?’, ‘Yes! They’re all mine.’ Die vragen wennen wel als groot gezin. Maar steeds super vriendelijk. De kinderen kregen verrekijkertjes en kleurboekjes van DFDS voor op de ferry, echt super tof.

Daarna moesten we wachten. We zagen onze boot aankomen en de passagiers er af komen met hun auto’s. De kinderen waren al danig onder de indruk. Daarna was het aan ons en mochten we de boot op. Spannend zo in een boot rijden. Daarna parkeren en hop naar boven. Eerste stop, het buitendek om de haven van Duinkerke uit te zwaaien. Daarna, het restaurant. We hadden namelijk nog geen ontbijt gehad. Uiteraard namen we een echt English breakfast. Daarna weer naar het buitendek. Daar hebben we echt de meeste tijd doorgebracht. De uitzichten zijn prachtig. We hoopten misschien wel een zeehond te spotten nadat de man van het restaurent een foto toonde van eentje die hij eerder zag.

We keken hoe de White Cliffs dichterbij kwamen en toen het tijd was om weer naar de auto te gaan, moesten we toch nog snel het winkeltje passeren. Ah ja, Engelse boekjes kopen.

In Engeland uit de boot was spannend. Zo links rijden… Blij dat mijn man dat deed. We reden richting de parking van de kliffen. Oh ja, Engelse mensen zijn zo ontzettend lief. Overal waar je de weg of informatie vraagt, helpen ze je met heel hunhart en ziel verder.

Vervolgens gingen we op wandel richting de vuurtoren op de kliffen. Een lange wandeling als je ze met 5 kleine kinderen doet, maar wat een magie. De natuurpracht, de uitzichten, de uitgestrektheid, … Af en toe een pauze om wat te eten en dan weer verder. De kinderen lachten en renden in het rond. De zon scheen heerlijk warm op ons en jassen en truis moesten al snel uit en gedragen worden. Zo warm voor de tijd van het jaar terwijl het aan de andere kant van de Noordzee regende die dag. Heerlijk!

Op de terugweg ging de zon onder. Ik heb er geen woorden voor… Wauw… Kijk zelf maar onderaan dit artikel. Er zijn die dag honderden foto’s gemaakt.

We waren eigenlijk te vroeg voor onze boot, maar de man van de check-in aan de ferry boot ons een ferry eerder aan. Wel naar Calais ipv Duinkerke dus een kwartiertje langer rijden naar ons appartement. Maar de Ferry zou een half uur eerder vertrekken en een half uur minder lang varen. Uiteindelijke winst van 3 kwartier tov als we zouden blijven wachten op onze ferry.

Op de terugweg hebben we echt overheerlijk avondeten gehad. Echt ik had nooit verwacht dat ik zo lekker zou eten op een Ferry. De kinderen speelden daarna de ganse tijd nog in de speelhoek en eens weer op het appartement waren we zo moe, maar o zo voldaan. Het besluit stond bij het ganse gezin meteen vast… Dit doen we nog een keer (of 100 000).

Eigenlijk is in woorden niet te beschrijven hoe die dag aanvoelde. Als je wil weten hoe het echt is dan moet je het gewoon een keertje doen. Het was echt onvergetelijk.

 

Volg en vind ons leuk op:
Facebook
Pinterest
Twitter

Eén gedachte over “Daguitstap naar Dover. Doen of niet?

  • 17 maart 2019 om 15:48
    Permalink

    Wauw! Wat een heerlijk verhaal! Wij zijn deze zomer richting Engeland op vakantie gegaan. Ook vanuit Duinkerken naar Dover. Bij ons stond er stormwind. Ook een aparte ervaring op de ferry! En in Dover scheen de zon, maar stond er zoveel wind dat de wandelpaden langs de kust afgesloten waren. Maar zélfs dan zouden we het opnieuw doen.
    Liefs, Ann

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.