Wat moet het moeilijk zijn voor al die nieuwe ‘thuisonderwijzers’ of toch voor de meeste van jullie. Ik weet nog toen ik 6 jaar geleden begon ik helemaal de weg kwijt was. Er kwam zoveel en tegelijkertijd niets op me af. Veel goedbedoelde raad, wettelijke informatie en de ene na de andere website waar ik dingen kon vinden die wel eens van pas konden komen.

Ik moest mijn weg zoeken, net als jullie. Jullie hoeven natuurlijk helemaal geen rekening te houden nu met gans die wettelijke kant omtrent thuisonderwijs, maar goedbedoelde raad en tonnen links worden wel op jullie afgevuurd. Dat laatste deed ik ook, je kan mijn blogbericht hierover hier terugvinden. Toch ben ik er ondanks de vele positieve commentaar mee gestopt. Het werd zoveel dat het niet meer bij te houden was. Wat is goed, écht goed? En wat niet?

Ondertussen zijn ook de leerkrachten ingewerkt en hebben ze de tijd gehad om jullie te voorzien van de nodige taken. De ene is al wat enthousiaster dan de andere heb ik ondertussen gehoord.

Ik heb geluk… De mensen die me volgen op Instagram of Facebook sturen me super lieve berichtjes. Respectbetuigingen, vragen om tips, een complimentje, … Dat hoeft natuurlijk niet, maar eerlijk is eerlijk… Na vaak veel vooroordelen te moeten horen, doet het wel eens deugd.

Anderzijds zijn er de Facebookgroepen en jammer genoeg lees ik daar op tijd en stond negatieve zaken zoals:
‘Thuisonderwijs is slecht voor de ontwikkeling van kinderen.’
‘Thuisonderwijs zorgt voor isolatie.’
‘Ouders kunnen geen les geven aan hun kind.’

Ik snap dat het moeilijk is, maar mensen onthoud dat dit ‘corona thuisonderwijs’ geen écht thuisonderwijs is.

Mijn kinderen hebben vandaag via WhatsApp gebeld met enkele thuisonderwijsvriendjes. Daarna waren ze blij en verdrietig tegelijkertijd. Wat missen ze elkaar ontzettend!

Ook de voetbal wordt gemist en ze roepen vaak hoe stom dit alles is. Geen voetbal, geen tekenschool, geen multimove, geen atletiek, geen techniekacademie.
Maar naast de hobby’s ook geen natuurgroep voor thuisonderwijzers en geen playdates met de vele vriendjes.
En ook… Geen therapieën zoals logopedie en kinesitherapie. Geen bibliotheken, musea of eender welke andere uitstap die anders zo normaal lijkt te zijn.

Elke dag was een race tegen de klok, ook op zaterdag en zondag. Elke dag moesten we overal op tijd geraken en nu… Nu is het helemaal niet nodig. Eerst kon ik er wel van genieten van die rust. Alle tijd om te koken, alle tijd voor de lessen en nergens op tijd en uur moeten zijn. Zalig!
Nu vind ik het samen met mijn kinderen stom, meer dan stom. Ze hebben groot gelijk dat ze roepen over hoe stom dit is en nog meer gelijk als ze er om huilen.

Dit is GEEN thuisonderwijs voor ons. Thuisonderwijs is buiten leren, in de bibliotheek leren en vooral samen met vele vriendjes leren.

Deze periode is moeilijk en heel erg stom voor iedereen op zijn eigen manier, maar laat alsjeblieft 1 ding duidelijk zijn… Wat jullie nu verplicht moeten doen… Dat is GEEN thuisonderwijs, dat is verplicht thuis je kinderen onderwijzen. Omdat het moet en net als ons… Helemaal alleen.

Dus mensen… Ga af en toe op je terras of in de tuin staan, door het raam hangen en gil maar eens erg luid. Je bent dan wel alleen, maar in werkelijkheid maken we allemaal hetzelfde mee. We zijn met veel.

Ik denk aan jullie!

Volg en vind ons leuk op:

Deze zijn ook erg leuk!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.