Zoals je op mijn blog kan lezen eind 2018 had mijn man een stevig arbeidsongeval. Nu, maart 2020 zijn de gevolgen daar nog steeds heel erg van aanwezig. Hij hield er NAH aan over. NAH staat voor niet-aangeboren hersenaandoening.

Doorheen de voorbije 15 maanden ondergingen we verschillende fases. Eerst de ziekenhuisperiode, daarna erg lang thuis zonder begeleiding, nog langer thuis met enkel psychologische begeleiding. Toen ik het helemaal had gehad en ik maar niet kon begrijpen waarom het allemaal zolang moest duren stapten we naar een neuroloog. Al snel werd mijn gevoel bevestigd dat er door mening professioneel heel wat fouten zijn gemaakt en werd er eindelijk revalidatie opgestart. Die revalidatie hielp niet en uiteindelijk werd mijn man begin maart 2020 opgenomen in een gespecialiseerd revalidatiecentrum voor NAH.

Ik moet jullie niet vertellen dat we dan al snel te maken kregen met een niet te misverstaan virus dat Corona heet. Er was geruime tijd twijfel, maar eind maart viel het verdict. Het revalidatiecentrum waar mijn man voor 3 dagen verbleef zou sluiten. Hij zat alle andere dagen overigens bij zijn ouders omdat hij de drukte van het gezin niet meer aan kon.

Zijn ouders zijn 70+ dus daar kon hij natuurlijk niet blijven gezien de situatie en er zat niets anders op dan hem na 6 weken naar huis te laten komen. Dat klinkt nu als een zware last, maar het is ook gewoon niet zo eenvoudig. Hoe graag je elkaar ook ziet, als het niet gaat door een hersenletsel dan is het gewoon héél erg zwaar.

Nu, we zouden Gewoon Wij niet zijn als we niet zouden vechten. Nog voor we het nieuws kregen dat hij zijn oefeningen thuis zou gestuurd krijgen, hadden we al besloten om thuis zijn therapie zo goed mogelijk verder te zetten. Ik had al wel wat gezien van wat hij kreeg en er was niet echt veel bij dat ik thuis niet in mijn kasten had staan. Toch was het een geruststelling te horen dat ze zijn oefeningen zouden opsturen.

Hij kreeg daar 1 uur SmartGames therapie. We zijn thuis nogal fan van SmartGames dus dat konden we gewoon verder zetten al is er nog wel een hele lijst aan te kopen aan spellen om dit tot een goed einde te brengen. Diegene die we thuis hebben zijn namelijk eerder voor peuters en kleuters. Gelukkig kennen we het assortiment van SmartGames en heeft een collega blogger van me ook een webshop, Foozle, in uitdagend spelmateriaal. Ik ga daar dus zeker ook een kijkje nemen.

Verder kregen we inmiddels al de papieren voor de cognitieve therapie, goed voor 2 uur per week. Dit zijn vooral brainbrekers dus dit kon ik gelukkig ook wel zelf opvangen moesten ze niets opgestuurd hebben.
De papieren voor de geheugentherapie, 1 uur per week zijn nog per post onderweg naar ons.

Hij had ook nog 2 uur per week computertherapie, maar hij valt sinds zijn ongeval steevast in slaap achter de computer. Dit gaan we dus vervangen door wat extra SmartGames therapie. Op de computer deed hij daar ook enkel dingen in die stijl.

Natuurlijk krijgt hij ook zijn nodige middagdutjes en probeer ik een zo’n strak mogelijk schema aan te houden waarin toch voldoende ruimte is voor eigen keuze. Ja, het klinkt alsof ik over 1 van mijn kinderen bezig ben. Ik ben benieuwd hoe de therapie gaat verlopen voor hem thuis.

1 groot voordeel… Hij gaat eindelijk de therapie kunnen doen in een setting zoals het leven is… Vol prikkels. Tot nu toe deed hij al zijn therapie altijd in een prikkelarme omgeving, als er geen prikkels zijn dan kan hij best goed nadenken. Van zodra hij in een omgeving komt met prikkels lijken zijn hersenen in een soort van shutdown te gaan. Nu gaan wij eindelijk kunnen bewijzen dat er toch meer problemen zijn dan dat er uit een cleane testsituatie komt.

Ik ben nu al benieuwd wat het resultaat gaat zijn bij de hertesting na corona.

Volg en vind ons leuk op:

Deze zijn ook erg leuk!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.